Usuń całe formatowanie napisów
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Jedno pole, siedem wyborów, a każdy wybór ma własną stronę. Kursywa, pogrubienie, podkreślenie i kolor usuwają ten jeden rodzaj zakresu i zostawiają resztę formatowania wiersza w spokoju. Opcja Wszystko usuwa każdy zakres, który narzędzie modeluje — tamte cztery plus czasy karaoke — a wszystko inne w tekście zostawia nietknięte. Opcja HTML robi to samo, a potem jeszcze wymiata znaczniki w nawiasach kątowych, które zostały w tekście, bo narzędzie ich nie modeluje, takie jak znaczniki mówcy <v Bob> i <c.className> w VTT. Opcja ASS robi to samo zamiast tego dla bloków nadpisań, czyszcząc kody {...}, których nie rozpoznano przy odczycie, takie jak {\fad(500,500)}. Ta strona wypełnia pole wyborem, który nazywa jej tytuł, i nie wymienia żadnego innego.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Ta strona usuwa każdy zakres stylu, jaki niesie plik napisów – kursywę, pogrubienie, podkreślenie, kolor i taktowanie karaoke – i zostawia słowa, podziały wierszy i timecode'y dokładnie takie, jakie były. To przebieg do wykonania, gdy styl pliku został odziedziczony, a nie wybrany, i gdy chcesz odzyskać czysty tekst z czasem.
Pięć rodzajów znika razem, bo to jedna decyzja. Taktowanie karaoke jest włączone celowo: zakres karaoke to nie tekst, a instrukcja czasu dla poszczególnych znaków, a plik, który stracił wyróżnienia, ale nadal niesie taktowanie karaoke, zachował najmniej przenośną część swojego stylu. Po tym przebiegu plik mówi, co zostało powiedziane i kiedy, i nic więcej.
Dwie rzeczy zostają w spokoju i obie warto znać, bo wyglądają jak styl. Miejsce, w którym wiersz stoi na ekranie, jest właściwością całego zdarzenia, a nie słów w nim, więc wiersz z pozycją zostaje na pozycji; plik, któremu trzeba wyczyścić umiejscowienie, wymaga innego przebiegu. A znacznik mówiącego w WebVTT, taki jak `<v Bob>`, nie jest stylem – mówi, kto wypowiedział wiersz, więc usunięcie go byłoby usunięciem treści. Strony zmiatające te dwie ostatnie rzeczy mówią o tym w swoich tytułach.
Czego plik nie ma, tego nie brakuje: zwykły plik SRT bez żadnego stylu wraca co do bajtu. Nic nie jest wysyłane i nic nie opuszcza karty przeglądarki, więc pliki, których nie można wysłać na serwer – prawne, medyczne, przedpremierowe – mogą być tu wyczyszczone.
Przykłady
Cztery rodzaje stylu w jednym wierszu
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
<b>CHAPTER ONE</b>
2
00:00:03,000 --> 00:00:04,000
<i>A voice off screen.</i> The <u>door</u> is <font color="red">open</font>.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
CHAPTER ONE
2
00:00:03,000 --> 00:00:04,000
A voice off screen. The door is open.
Wszystkie cztery rodzaje znikają, a słowa są dokładnie takie, jak zostały zapisane – łącznie z wielkimi literami w pierwszym bloku, bo ta strona nigdy nie rusza wielkości liter. Zostaje tekst i timecode'y i nic więcej, czyli kształt, którego naprawdę chce większość specyfikacji dostawy.
Znacznik mówiącego i znacznik klasy obok kursywy
Wejście
WEBVTT
00:00:01.000 --> 00:00:02.000
<v Bob><i>Hello</i> there.
00:00:03.000 --> 00:00:04.000
<c.yellow>Careful.</c>
Wynik
WEBVTT
00:00:01.000 --> 00:00:02.000
<v Bob>Hello there.
00:00:03.000 --> 00:00:04.000
<c.yellow>Careful.</c>
Kursywa znika, a `<v Bob>` i `<c.yellow>` zostają. Znacznik mówiącego mówi, kto mówi, a znacznik klasy nazywa grupę, do której tekst należy; żaden nie jest wyróżnieniem, a ta strona nie usuwa treści. Zmiecenie ich to inny przebieg z tytułem, który to mówi.
Taktowanie karaoke w pliku ASS
Wejście
[Script Info]
Title: karaoke
[V4+ Styles]
Format: Name, Fontname, Fontsize, PrimaryColour, Bold, Italic, Underline, StrikeOut, ScaleX, ScaleY, Spacing, Angle, BorderStyle, Outline, Shadow, Alignment, MarginL, MarginR, MarginV, Encoding
Style: Default,Arial,20,&H00FFFFFF,0,0,0,0,100,100,0,0,1,1,1,2,10,10,10,1
[Events]
Format: Layer, Start, End, Style, Name, MarginL, MarginR, MarginV, Effect, Text
Dialogue: 0,0:00:01.00,0:00:02.00,Default,,0,0,0,,{\k50}he{\k50}llo {\b1}there{\b0}
Wynik
[Script Info]
Title: karaoke
[V4+ Styles]
Format: Name, Fontname, Fontsize, PrimaryColour, Bold, Italic, Underline, StrikeOut, ScaleX, ScaleY, Spacing, Angle, BorderStyle, Outline, Shadow, Alignment, MarginL, MarginR, MarginV, Encoding
Style: Default,Arial,20,&H00FFFFFF,0,0,0,0,100,100,0,0,1,1,1,2,10,10,10,1
[Events]
Format: Layer, Start, End, Style, Name, MarginL, MarginR, MarginV, Effect, Text
Dialogue: 0,0:00:01.00,0:00:02.00,Default,,0,0,0,,hello there
Dwa zakresy karaoke i para pogrubienia znikają, zostawiając sylaby jako zwykły tekst. Taktowanie karaoke to styl najczęściej gubiony przy konwersji – większość formatów nie ma gdzie go położyć – więc plik zmierzający do jednego z nich lepiej się ma z usuniętym tutaj, gdzie widzisz, co się stało.
Częste pytania
Które rodzaje stylu usuwa ta strona?
Pięć: kursywę, pogrubienie, podkreślenie, kolor i taktowanie karaoke. To zakresy w linii, jakie plik napisów może nieść nad fragmentem tekstu, a strona czyta każdy plik za format, którym naprawdę jest, więc ten sam przebieg działa niezależnie od tego, czy plik zapisuje je jako tagi, kody override czy span. Nazwane style w tabeli stylów nie są na tej liście i nie są usuwane – strona pracuje na zakresach nad słowami.
Czy usunięcie całego stylu zmienia słowa albo czasy?
Nie. Przepisywane są tylko znaczniki wokół słów, więc znaki wracają co do bajtu, każdy blok zachowuje początek i koniec co do milisekundy, a kolejność bloków jest własna pliku. Blok z podziałem wiersza nadal ma ten podział, bo miejsce podziału jest częścią bloku, a nie jego stylu.
Dlaczego wiersz z pozycją zostaje tam, gdzie był, po tym przebiegu?
Bo miejsce wiersza na ekranie jest właściwością całego zdarzenia, a nie zakresu nad jego tekstem, a ta strona usuwa tylko zakresy. Wyśrodkowany napis albo tabliczka w kadrze zachowuje umiejscowienie, co zwykle jest tym, czego chcesz: umiejscowienie często wykonuje prawdziwą pracę, a plik pozbawiony wyróżnień niekoniecznie powinien być od nowa układany. Przebiegiem, który czyści też umiejscowienie, jest usuwanie tagów override z ASS.
Dlaczego w pliku WebVTT nadal jest znacznik mówiącego?
Bo znacznik mówiącego to treść, nie styl. `<v Bob>` mówi, że mówi Bob, a czytelnik, który go traci, traci część tego, co plik mówił – z tego samego powodu znacznik klasy zostaje, bo nazwa, którą niesie, jest rozstrzygana przez arkusz stylów, a nie przez plik. Ta strona usuwa wyróżnienia, nie informacje. Jeśli naprawdę chcesz te znaczniki zmieść, robi to strona usuwająca tagi HTML z napisów.
Czy ta strona rusza nazwane style w tabeli stylów pliku ASS?
Nie. Plik ASS trzyma tabelę nazwanych stylów i każdy blok wskazuje na jeden z nich, a ta tabela to coś innego niż zakresy w linii usuwane przez tę stronę. Blok, którego styl jest pogrubiony, nadal wygląda pogrubiony, bo pogrubienie należy do stylu, a nie do tekstu. Czyszczenie tabeli stylów to osobna robota i ta strona jej nie wykonuje.
Co zrobić, jeśli plik nie ma żadnego stylu?
Uruchomić stronę mimo to – nic nie kosztuje, a plik wraca co do bajtu, co zamyka pytanie, zamiast zostawiać je otwarte. Zwykłe pliki SRT są najczęstszym przypadkiem, a przebieg, który zgłasza brak stylu do usunięcia, jest uczciwą odpowiedzią na plik, który go nie miał, a nie znakiem, że coś poszło nie tak. Plik do pobrania i tak powstaje.