Przejdź do treści
SubtitleMatrix

Skanuj napisy pod kątem błędów

Kontrola napisówPełne skanowanie struktury
Albo wklej tekst napisów

Opcje

Ile milisekund pustego ekranu wolno między końcem jednego bloku a początkiem następnego. Pustka jest mierzona od najdalszego dotąd osiągniętego końca, a nie od bloku tuż przed nim, więc długi blok leżący pod kilkoma krótkimi nie wymyśla przerwy, której nigdy nie było na ekranie. Co robi ta liczba, zależy od strony: zamykanie przerw domyka wszystko szersze od niej (0 to zwykła wartość i oznacza, że oba bloki stykają się dokładnie), a strona sprawdzająca wypisuje każdy szerszy odcinek i nie rusza pliku. Wszystko równe tej liczbie lub węższe i tak zostaje bez zmian.

Czas trwania — 1000, 1s, 1.5s i 00:00:01,000 działają. To granica między napisami, które zostają dość długo, by je przeczytać, a takimi, które tylko migają. Co się dzieje po złej stronie granicy, zależy od strony: zamykanie przerw trzyma krótki blok na ekranie dłużej, biorąc dodatkowy czas z przerwy, która po nim następuje, aby żaden blok nie zakrył słów następnego (ostatni blok w pliku nie ma nic po sobie i po prostu się wydłuża), a strona sprawdzająca wypisuje każdy blok poniżej granicy i nie rusza pliku.

Jedno pole, dwa wybory, a każdy ma własną stronę. Blok bez żadnego tekstu to napisy, które zajmują oś czasu, nic nie pokazując — nie ma takiego odczytu pliku, w którym byłoby to poprawne, więc raport oznacza go jako błąd. Blok bez liter to wiersz, który coś zawiera, ale nie ma w nim słów: nuty zastępujące piosenkę, sama liczba, trzy myślniki. Napisy dla niesłyszących używają ich celowo, więc raport oznacza je do przejrzenia, a nie jako usterkę, a kolumna pomiaru pokazuje znaki, które naprawdę tam są.

W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.

To strona, którą uruchamiasz, gdy jeszcze nie wiesz, co jest nie tak z plikiem. Przepuszcza plik napisów przez sześć kontroli strukturalnych w jednym przebiegu — nakładające się bloki, luki, puste bloki, bloki bez słów, czasy startu nie po kolei i czasy trwania poniżej ustawionego minimum — i zwraca jeden raport z osobną sekcją dla każdej kontroli. Każda sekcja jest drukowana niezależnie od tego, czy coś znalazła, i na tym polega cała rzecz: raport, który wypisywałby tylko problemy, nie pozwoliłby odróżnić kontroli zakończonej czysto od kontroli, która się nie odbyła.

Każda kontrola mówi własnym językiem. Nakładanie jest mierzone we wspólnych milisekundach, luki w pustych milisekundach, czas trwania względem jednego ustawionego minimum, a obie kontrole kolejności są raportowane jako znaleziska na poziomie dokumentu, bo blok, który trzeba było posortować albo naprawić, nie zostawia w pliku śladu, na który dałoby się wskazać. Liczby z sekcji nie sumują się do liczby rzeczy złych w pliku i nie mają się sumować: jeden blok może być jednocześnie za krótki, pusty i nakładający się, a każdą z tych wad zgłasza kontrola, która umie ją opisać. Raport daje kształt problemów pliku, a nie ich sumę.

Nagłówek jest częścią odpowiedzi. Nazywa plik, format, w jakim go odczytano, liczbę bloków, liczbę wykonanych kontroli oraz wszystko, co czytnik musiał po drodze naprawić — znacznik czasu, którego nie dało się utrzymać tak, jak go zapisano, albo bloki, które trzeba było przenieść, żeby plik się trzymał. Te naprawy są powodem, dla którego przestawienie albo zerowy czas trwania pojawia się w sekcji znalezisk bez numeru bloku: dowodem jest liczba napraw, nie blok w pliku. Po skanie uruchom konkretne strony dla wszystkiego, co wypadło, bo każda z nich tłumaczy jedną wadę szczegółowo i proponuje pasującą do niej naprawę. Maksymalny czas trwania nie jest tu sprawdzany — temu jednemu pytaniu służy osobna strona o za długich blokach.

Przykłady

Plik z kilkoma rodzajami kłopotów

Napisy

1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
Where were you?

2
00:00:03,500 --> 00:00:04,000


3
00:00:04,500 --> 00:00:09,000
I was working late.

4
00:00:09,300 --> 00:00:12,000
Until when?

Co znajduje raport

Checks run   6
Cues         4

Overlapping cues — 1 found
Gaps between cues — 2 found
Cue duration outside the limit — 1 found
Cues with no words — 1 found
Cues out of sequence — Nothing found
Cues ending before they start — Nothing found

Cztery bloki, cztery wady i dwie z sześciu sekcji puste. Pusta sekcja o kolejności bloków jest wynikiem, a nie dziurą w raporcie — właśnie dzięki niej wiadomo, że plik był pod tym kątem sprawdzany i wyszedł czysto. Pusty blok i za krótki blok to ten sam blok, policzony dwa razy przez dwie reguły, które opisują go inaczej.

Plik czysty

Napisy

1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
Where were you?

2
00:00:03,000 --> 00:00:05,000
I was working late.

Co znajduje raport

Checks run   6
Cues         2

Overlapping cues — Nothing found
Gaps between cues — Nothing found
Cue duration outside the limit — Nothing found
Cues with no words — Nothing found
Cues out of sequence — Nothing found
Cues ending before they start — Nothing found

Sześć kontroli, sześć pustych sekcji. To odpowiedź, której ta strona powinna udzielać najczęściej, i jedyny sposób, żeby zobaczyć, że brak znalezisk jest drukowany dla każdej kontroli, a nie raz dla pliku — jeden zbiorczy wiersz nie pozwoliłby odróżnić pięciu kontroli pominiętych od pięciu czystych.

Plik, który czytnik musiał naprawić

Napisy

1
00:00:09,000 --> 00:00:11,000
I was working late.

2
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
Where were you?

3
00:00:05,000 --> 00:00:05,000
Until when?

Co znajduje raport

Lost while reading   Timing × 1, Cue order × 2

Cues out of sequence — 1 found
Cues ending before they start — 1 found
Gaps between cues — 1 found
Cue duration outside the limit — 1 found

Trzy bloki i trzy problemy, z czego jeden czytnik musiał naprawić, zanim cokolwiek dało się sprawdzić. Nagłówek zapisuje obie naprawy, a milisekunda wymyślona dla bloku 3 wraca w sekcji czasu trwania jako liczba zmierzona względem jednosekundowego minimum — ta sama wada opisana z dwóch stron w jednym raporcie.

Częste pytania

Które kontrole uruchamia ta strona na pliku napisów?

Sześć: nakładające się bloki, luki dłuższe niż ustawiony limit, puste bloki, bloki bez słów, czasy startu biegnące wstecz oraz czasy trwania poniżej ustawionego minimum. Każda ma własną sekcję w raporcie, drukowaną zawsze w tej samej kolejności, i każda sekcja pojawia się niezależnie od tego, czy coś znalazła.

Dlaczego czysta kontrola i tak dostaje sekcję w raporcie?

Bo nic nie znaleziono i nie sprawdzono to dwie różne odpowiedzi, a raport wypisujący tylko problemy nie pozwoliłby ich odróżnić. Sześć sekcji znaczy sześć wykonanych kontroli; pusta sekcja mówi, że kontrola zajrzała i nic nie znalazła, i to jest wynik, na którym można polegać, a nie brak informacji.

Czy liczby z sekcji sumują się do liczby problemów w moim pliku?

Nie i nie mają. Jeden blok może być jednocześnie za krótki, pusty i nakładający się, a każdą z tych wad zgłasza reguła, która umie ją opisać — więc ten sam blok może wystąpić w trzech sekcjach. Niczego nie dodawaj; czytaj sekcje po kolei i bierz każdą jako osobną odpowiedź.

Jakie limity trzeba ustawić przed uruchomieniem skanu?

Dwa: limit luki, czyli najdłuższą pauzę, jaką akceptujesz, oraz minimalny czas trwania bloku, czyli najkrótszy czas, jaki blok może zostać na ekranie. Oba są drukowane przy każdym znalezisku, które wytworzą, więc raport mówi, względem czego mierzył, a nie zostawia tego twojej pamięci. Maksymalny czas trwania nie należy do tego skanu — pilnuje go osobna strona o za długich blokach, z własnym limitem i własnym raportem.

Dlaczego niektóre znaleziska nie mają numeru bloku ani znacznika czasu?

Bo są znaleziskami na poziomie dokumentu. Problem kolejności bloków i naprawiony zerowy znacznik czasu powstają w trakcie wczytywania pliku — zanim cokolwiek da się sprawdzić, bloki są już posortowane albo naprawione — więc dowodem jest liczba napraw i nie ma już w pliku pozycji, którą można uczciwie nazwać winną.

Czy używać tej strony zamiast poszczególnych kontroli?

Używaj jej, żeby poznać problemy, a potem poszczególnych stron, żeby działać. Każda z nich tłumaczy jedną wadę w pełni, ustawia własny limit i prowadzi do operacji, która naprawia właśnie ten problem. Skan jest punktem wejścia, a nie zamiennikiem sześciu stron za nim.

Które formaty napisów można przeskanować?

Dziesięć formatów, które przechowują start i koniec: SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SMI, MicroDVD, TTML, JSON i CSV. LRC i czysty tekst nie są przyjmowane, bo cztery z sześciu kontroli potrzebują czasu końca, a dwie pozostałe modelu bloków — skan tych formatów mógłby zwrócić wyłącznie puste sekcje, co czytałoby się jak czyste zaświadczenie zdrowia.

Czy mogę przeskanować cały serial w jednym przebiegu?

Tak. Można zakolejkować dowolną liczbę plików, zostaną przeskanowane jeden po drugim, każdy z własnym raportem, a raporty pobiorą się razem jako archiwum zip. Postęp jest pokazywany dla każdego pliku, przebieg można przerwać w połowie, a żaden plik nie opuszcza przeglądarki.

Powiązane narzędzia