Altyazı kodlamasını değiştir
Ya da altyazı metnini yapıştırın
Seçenekler
Bu, altyazıları değil baytları değiştirir. Dosyadaki her karakter seçtiğiniz kodlamada yazılır, böylece tek bir kodlamada ısrar eden bir oynatıcı ya da betik okunabilir bir dosya alır. UTF-8 her modern şeyin beklediği ve bu sitenin başka her yerde yazdığı kodlamadır. BOM’lu UTF-8 aynı baytlardır, önünde üç baytlık işaret vardır. UTF-16 LE Windows programlarının Unicode dediği şeydir ve kabaca iki kat büyüktür. Windows-1252 eski Batı Avrupa kodlamasıdır, karakter başına bir bayt ve dikkat edilmesi gereken odur: Çince, Japonca, Korece, Kiril, Yunanca ya da emoji için yeri yoktur, bu yüzden yazamadığı her karakter soru işareti olarak çıkar ve yukarıdaki raporda sayılır. Dosyanın başka hiçbir yanı değişmez.
Zamanlamaların hangi kare hızında sayıldığı. Format sayfalarında MicroDVD’nin ihtiyaç duyduğu şey budur, çünkü zamanlamayı kare numarası olarak saklar. Kare hızı sayfalarında ise dosyanın hangi hıza göre zamanlandığı — altyazının hazırlandığı sürüm — ve sayfanın ikinci kutusu altyazıyı birlikte kullanacağınız videonun hızını alır. 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 ve 60 yaygın olanlardır. Yanlış vermek tüm zaman çizelgesini kaydırır; kare hızı sayfalarında ise sabit bir miktar yerine bir oran kadar kaydırır.
Bir dosyanın karakter kodlaması, metnini baytlara çeviren kuraldır ve bir altyazı dosyasının bakarak görülemeyen tek özelliğidir. Notepad, bir tarayıcı, bir yayın sunucusu ve bir televizyon; hepsine ya söylenmesi ya da tahmin etmesi gerekir ve farklı tahmin ettiklerinde metin hiçbir dile ait olmayan simgeler olarak gelir. Bu sayfa dosyayı sizin adını verdiğiniz kodlamayla yazar, böylece okuyan tarafın tahmin edecek bir şeyi kalmaz.
Varsayılan, dosyanın geldiği kodlamayı korumaktır ve çoğu zaman istediğiniz de budur: bir altyazıyı zaman içinde kaydırmak gibi bir işlemin kodlamayı yeniden yazmaya hakkı yoktur ve içeri girerken UTF-16LE olan bir dosya çıkarken de UTF-16LE olur. Bu ayarı yalnızca önünüzdeki bir şey bir kodlama adlandırdığında — bir teslim şartnamesi, bir dosyayı reddeden araç, yanlış karakter gösteren bir oynatıcı — ya da farklı yerlerden gelen bir klasörü tek biçime getirdiğinizde değiştirin.
Paneldeki dört seçenek, karşınıza çıkanlardır. UTF-8 webin ve çoğu çağdaş aracın kullandığıdır ve bu sitedeki her dönüştürme sayfasının varsayılan olarak yazdığıdır. İşaretli UTF-8, aynı baytların önüne üç bayt eklenmiş hâlidir ve açılış baytlarına bakarak karar veren Windows programları içindir. UTF-16LE, Windows altyazı araçlarının Unicode dediği şeydir ve her karakteri iki bayt olarak saklar, bu yüzden dosya kabaca iki katına çıkar. Windows-1252, hâlâ pek çok Avrupa yayın aracının yazdığı eski Batı Avrupa kodlamasıdır; Batı Avrupa dillerinin aksanlarını taşır ve başka hiçbir şeyi taşımaz.
Bu son nokta bir kayıptır ve sayfanın işe girişmeden önce onu bildirmesinin nedeni de budur. Japonca, Çince, Kiril ya da Yunanca altyazıları Windows-1252 olarak kaydedin; o kodlamada baytı olmayan karakterler soru işareti olarak yazılır — dosya bozulmaz, yanlış olan karakterler yok olur. Çalışma alanının üstündeki rapor onları sayar ve kaç tane olduğunu söyler; sayı, kodlayıcının yazarken kullandığı aynı kod tablosundan geldiği için okuduğunuz sayı, alacağınız soru işaretlerinin sayısıdır. Sayı sıfır değilse başka bir hedef seçin.
Bu sayfadaki iki bölme aynı görünebilir ve bu bir hata değil beklenen bir durumdur: kodlama baytların özelliğidir, bölmeler ise karakterleri tutar. Değişiklik, dosyanın yazıldığı anda, yani indirdiğiniz anda olur. Her dosyanın satırı hangi kodlamayla okunduğunu söyler ve ikisi farklıysa yazılacağı kodlamayı adlandıran ikinci bir etiket ekler. Hiçbir şey yüklenmez ve iş tarayıcınızda yapılır.
Örnekler
UTF-8 olarak yazılan bir İngilizce altyazı dosyası
Girdi
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
The room is dark.
Çıktı
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
The room is dark.
Varsayılan ve bu sitenin diğer her sayfasının yazdığı kodlama. Çıktı girdiye eşittir, çünkü dosya zaten UTF-8’di. Bu durumun sabitlediği şey olumsuz taraftır: bir kodlama seçmek dosyanın başka hiçbir yönünü normalleştirmez, yani bir replik bu sayfayı ziyaret ettiğiniz için satır sonlarını kaybetmez, işaret kazanmaz ya da zaman kodunu değiştirmez.
Aynı dosya UTF-16LE olarak yazıldığında
Girdi
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
The room is dark.
Çıktı
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
The room is dark.
Windows altyazı programları buna Unicode der ve dosyada en büyük görünür farkı yaratan kodlama budur: her karakter iki bayt olur, öne bir işaret konur ve sonuç kabaca iki kat büyür. Bunların hiçbiri bu bölmelerde görünmez, çünkü onlar karakterleri tutar; fark, dosyanın dosya yöneticinizdeki boyutunda ve düzenleyicinizdeki kodlamasında ortaya çıkar.
Windows-1252 olarak yazılan Japonca altyazılar
Girdi
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
こんにちは
Çıktı
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
こんにちは
Beş kana ve hiçbirine yer bırakmayan bir kodlama, bu yüzden bu çalıştırmanın kayıp raporu soru işaretine dönüşen beş karakter sayar. Bölmeler hâlâ kana gösterir, çünkü değiştirme okuma sırasında değil dosya yazılırken olur. Bu ayrım bilinçlidir: dosyanın ne söylediğini ve raporda bu biçimde yazmakla nelerden vazgeçeceğinizi görürsünüz.
Sık sorulan sorular
Altyazı dosyasının kodlaması ile formatı arasındaki fark nedir?
Format, dosyanın replik numaralarını, zaman kodlarını ve metni nasıl düzenlediğidir — SRT, WebVTT, ASS ve benzerleri — ve okunabilen bir şeydir. Kodlama ise bu karakterlerin baytlara nasıl çevrildiğidir ve görünmezdir: aynı SRT dosyası UTF-8, UTF-16 ya da Windows-1252 olarak saklanabilir ve her düzenleyicide aynı görünür. Bu sayfa ikincisini değiştirir ve birincisine dokunmaz; dönüştürme sayfaları birincisini değiştirir.
Hedef kodlamanın temsil edemediği karakterlere ne olur?
Soru işareti olarak yazılırlar ve sayfa indirmeden önce kaç tane olduğunu söyler. Windows-1252 Batı Avrupa harflerini kapsar ve Japonca, Çince, Korece, Kiril, Yunanca ya da emoji için baytı yoktur, bu yüzden o karakterler hiçbir biçimde onun içinde yaşayamaz — hata da yoktur, anlamı koruyan bir değiştirme de. Kayıp raporundaki sayı, alacağınız dosyadaki soru işaretlerinin sayısıdır ve yazıcının kullandığı aynı tablodan hesaplanır.
Kodlama dönüştürdüğümde iki bölme neden aynı görünür?
Çünkü bölmeler karakterleri tutar ve seçim baytlarla ilgilidir. Metin metindir; her karakterin bir, iki ya da üç bayt tutması dosyanın yazıldığı anda, indirme sırasında kararlaştırılır. Kuyruktaki satır, her dosyanın hangi kodlamayla okunduğunu söyler ve yazılacağı kodlama farklıysa ikinci bir etiket ekler; kaydettiğiniz dosyanın kodlamasını kendi düzenleyiciniz de bildirir.
Teslim edeceğim bir altyazı dosyası için hangi kodlamayı seçmeliyim?
Şartname aksini söylemiyorsa UTF-8 ve şartname genellikle söyler. Windows-1252 Avrupa yayın teslimlerinde yaygındır ve yalnızca Batı Avrupa metni için güvenlidir; UTF-16LE yalnızca Windows’ta çalışan bir yazım aracının isteyebileceği şeydir. Dosya zaten uygun bir kodlamadaysa varsayılan onu korur; hiçbir şey ters gitmediğinde en güvenli cevap da budur.
UTF-16 seçmek altyazı dosyamı iki katına çıkarır mı?
Evet, neredeyse. Her karakter iki bayt olarak saklanır, bu yüzden 20 KB’lık bir İngilizce altyazı dosyası yaklaşık 40 KB olur ve ardından gelen genel amaçlı bir sıkıştırma adımı bu farkın çoğunu siler. Öndeki işaret iki bayt daha ekler. Boyut, UTF-16’yı Windows’ta yaygın yapan özelliğin bedelidir: her karakter aynı genişliktedir ve eski yazılımlar bunu daha kolay bulmuştur.
Kodlama listesinde neden UTF-16 big endian seçeneği yok?
Çünkü kimse onu seçmez ve zaten o kodlamada olan dosyalar yine de doğru işlenir. UTF-16 big endian olarak gelen bir dosya varsayılan ayarla yine UTF-16 big endian olarak yazılır, çünkü siz bir tane adlandırmadığınızda sayfanın yaptığı şey girdi kodlamasını korumaktır. Liste insanların gerçekten istediği dört hedefi tutar; alttaki yazıcı big endian’ı da kapsar, böylece bir dosyayı olduğu gibi tutmak onu asla sessizce değiştirmez.