Zmień fps napisów
Albo wklej tekst napisów
Opcje
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Liczba klatek wersji, z którą napisy będą używane — wideo, które naprawdę odtworzysz. Zastosowany współczynnik to pierwsze pole podzielone przez to, więc 24 na 25 daje 0,96: film w PAL jest o 4% szybszy, a 100-minutowy obraz mieści się na 96-minutowej taśmie. Zamiana pól miejscami przesuwa całą oś czasu w złym kierunku o tę samą wartość.
Przeliczenie liczby klatek zmienia tempo osi czasu napisów: każdy znacznik jest mnożony przez jedną proporcję, wyliczoną z dwóch liczb klatek. Pierwsze pole to liczba klatek, do której plik był ustawiony — wersja, dla której zrobiono napisy. Drugie to liczba klatek wersji, z którą zamierzasz ich użyć. Proporcja to pierwsza podzielona przez drugą, więc 23,976 na 25 daje 0,95904 i wszystko wychodzi o 4,1 procent wcześniej.
Ten kierunek jest całą istotą narzędzia i zarazem tym, co idzie źle. Liczba, przez którą dzielisz, to wersja, którą będziesz odtwarzać, a nie ta, którą masz. Najłatwiej zobaczyć to na przypadku PAL: film nakręcony w 24 fps i pokazywany w 25 fps odtwarza te same obrazy o 4 procent szybciej, co zamienia 100-minutowy metraż w 96-minutową taśmę. Plik ustawiony do filmu trzeba więc ścisnąć przez 96, żeby zmieścił się na taśmie, a ten sam plik wracający do mastera filmowego rozciągnąć przez 104,1667. Wpisz dwie liczby w złe pola, a oś czasu ruszy się o tyle samo w złym kierunku — plik nadal wygląda jak plik napisów, dlatego dwa pola są opisane, zamiast być jednym mnożnikiem.
Te pary się zdarzają: 23,976 na 25 i z powrotem dla filmu NTSC przeciw PAL, 24 na 25 i z powrotem dla mastera filmowego przeciw PAL, 50 na 25, gdy materiał z przeplotem policzono dwa razy, oraz 23,976 przeciw 29,97, gdy oś czasu policzono w niewłaściwych klatkach. Sześć stron w tej grupie wypełnia pola za Ciebie i wyjaśnia, do czego służy każda para; ta strona jest do wszystkiego innego. Oba pola przyjmują dowolną liczbę klatek, w tym 29,97, 30, 59,94 i 60.
Pliki MicroDVD .sub zachowują się inaczej niż każdy inny format tutaj, bo ich znaczniki czasu to numery klatek, a nie wartości zegarowe. Te same obrazy odtwarzane w innym tempie zachowują swoje numery klatek — klatka 50 to klatka 50 w obu wersjach — więc przeliczenie zostawia te numery w spokoju i zmienia zamiast tego liczbę klatek zadeklarowaną w pierwszej linii pliku. SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, TTML, JSON i CSV są czytane jako to, czym naprawdę są, a nie jako to, na co wskazuje rozszerzenie; zwykły tekst i LRC nie są przyjmowane, bo żaden nie przechowuje czasu końca, do którego można by przyłożyć proporcję. Nic nie jest wysyłane, a cały sezon przechodzi przez kolejkę w jednym przebiegu.
Przykłady
Para, od której startują pola
Wejście
1
00:00:02,000 --> 00:00:04,000
Hello there.
2
00:00:30,000 --> 00:00:32,000
Half a minute in.
Wynik
1
00:00:01,918 --> 00:00:03,836
Hello there.
2
00:00:28,771 --> 00:00:30,689
Half a minute in.
23,976 na 25 to 0,95904, więc każdy znacznik zachowuje 95,904 procent swojej wartości. Blok na dwóch sekundach rusza się o 82 ms; ten na trzydziestu o 1229 ms — piętnaście razy większa odległość od zera, piętnaście razy większy ruch. Nic więcej w pliku się nie zmienia, a oba brzegi każdego bloku są mnożone przez tę samą liczbę, więc długości bloków kurczą się w tej samej proporcji.
Dlaczego numery klatek zostają na miejscu
Wejście
{1}{1}25
{50}{100}Hello
{150}{200}World
Wynik
{1}{1}24
{50}{100}Hello
{150}{200}World
Wygląda, jakby nic się nie stało, i numery klatek naprawdę się nie ruszyły — te same obrazy odtwarzane w innym tempie to nadal klatki 50, 100, 150 i 200. Zmieniła się liczba klatek w linii deklaracji, od której format się otwiera: 25 stało się 24, i to rusza napisy w odtwarzaczu. Przelicz ten sam plik bez deklarowania nigdzie liczby klatek, a zamiast tego pomnożone zostałyby klatki — to odpowiedź dla plików, których czas policzono w złych klatkach, a nie dla plików odtwarzanych w innym tempie.
Plik otwierający się w drugiej minucie
Wejście
1
00:01:00,000 --> 00:01:02,000
Lead-in ends, speech starts.
2
00:02:00,000 --> 00:02:02,000
One minute later.
Wynik
1
00:01:02,563 --> 00:01:04,648
Lead-in ends, speech starts.
2
00:02:05,125 --> 00:02:07,211
One minute later.
25 na 23,976 to 1,0427094, kierunek przeciwny, i jest przykładane od zera: blok otwarcia leży w pierwszej minucie i jest przesunięty o dwie i pół sekundy później. Wstawka jest częścią osi czasu jak każda inna cisza, więc skaluje się razem z resztą. Jeśli pierwszy napis musi zostać tam, gdzie jest, a ruszyć ma się tylko to, co po nim, właściwy jest stały offset albo synchronizacja na dwa punkty, a nie proporcja.
Częste pytania
Którą z dwóch liczb klatek wpisać w pierwsze pole?
Tę, do której plik był ustawiony — wersję, dla której zrobiono napisy, a nie wideo, które zaraz obejrzysz. Mnożnik to pierwsze pole podzielone przez drugie, więc plik zrobiony dla 24 fps i potrzebny do 25 fps dostaje 0,96, a ten sam plik wracający z PAL dostaje 1,0416667. Obie liczby sensowne są tylko jako para: 0,96 samo nic nie znaczy bez wiedzy, z której wersji plik pochodzi.
Czy mogę wpisać liczby klatek spoza listy par?
Tak. Dla arytmetyki oba pola są wolnym tekstem i proporcja jest liczona z tego, co w nich wpiszesz — 29,97, 30, 48, 59,94 i 60 działają. Sześć stron w tej grupie istnieje, bo te pary spotyka się w praktyce, i bo strona nazywająca parę może wyjaśnić, co ją powoduje. Jeśli znasz proporcję, a nie liczby klatek, strona skalowania w grupie czasu przyjmuje procent bezpośrednio.
Dlaczego po przeliczeniu liczby klatek każdy napis jest krótszy?
Bo oba brzegi każdego bloku są mnożone przez tę samą proporcję. Dwusekundowy napis przy 0,96 wychodzi o długości 1,92 sekundy, a przy 0,95904 — 1,918. Z tekstu nic nie jest obcinane — blok dostaje mniej czasu, bo cała oś czasu jest odtwarzana szybciej, więc prędkość czytania linii rośnie o te same 4 procent. Warto to sprawdzić przed wysłaniem pliku przeliczonego do PAL.
Dlaczego plik MicroDVD zachowuje numery klatek?
Bo jego znaczniki czasu to numery klatek, a obrazy się nie zmieniają — te same ujęcia odtwarzane w innym tempie to nadal te same klatki. Przeliczenie przepisuje liczbę klatek zadeklarowaną w pierwszej linii pliku, bo z niej odtwarzacz przelicza numery klatek z powrotem na sekundy. Plik .sub, którego czas policzono w złych klatkach, to drugi przypadek: tam numery klatek naprawdę się ruszają i właściwa jest strona dla pary 23,976 na 29,97.
Czy potrzebuję osobnej strony dla każdej pary liczb klatek?
Nie, ta strona obsługuje dowolną parę. Pozostałe strony w grupie to skróty, które wypełniają oba pola i wyjaśniają parę: 24 i 25 dla filmu przeciw PAL, 23,976 i 25 dla filmu NTSC przeciw PAL, 23,976 i 29,97 dla pomyłek w liczeniu klatek oraz 50 na 25 dla materiału z przeplotem policzonego dwa razy. Nic z tamtych stron nie jest tutaj niedostępne — różnią się tym, co mówią o powodzie.
Co się dzieje, gdy wpiszę tę samą liczbę klatek w oba pola?
Nic, i narzędzie to mówi, zamiast udawać pracę. Proporcja równa jeden to odwzorowanie tożsamościowe, więc plik wraca co do bajtu. To samodzielnie użyteczna kontrola: wrzuć plik na tę stronę z oboma polami ustawionymi na to samo, a zobaczysz dokładnie to, co robią z nim parser i zapis, bez arytmetyki liczby klatek na wierzchu.