Skaluj czasy napisów
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Wartość procentowa: 100 zostawia plik bez zmian, 50 skraca całą oś czasu o połowę. Przy pracy z liczbą klatek współczynnik to stawka źródłowa podzielona przez docelową — plik zgrany pod kino i potrzebny w wersji PAL 25 fps (o 4% szybszej) dostaje 96; plik zgrany pod PAL, wracający do materiału 24 fps, dostaje 104,1667. Każdy początek i każdy koniec są mnożone przez ten sam stosunek, więc długości bloków i przerwy między nimi zmieniają się razem.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Ta strona mnoży każdy znacznik czasu w pliku napisów przez procent. Wpisz 104,1667 i cała oś czasu rozciągnie się o tyle; wpisz 96 i wróci; wpisz 50 i plik zostanie ściśnięty do połowy długości. Zarówno początek, jak i koniec każdego bloku są mnożone przez tę samą proporcję, więc długości bloków i przerwy między nimi zmieniają się razem, a im później leży napis, tym dalej się rusza.
To ostatnie zdanie jest ważne, bo ten rodzaj korekty jako jedyny naprawia dryf. Plik, który w pierwszej minucie spóźnia się dwie sekundy, a w ostatniej dwie minuty, nie ma problemu z offsetem, lecz z prędkością: ktoś zsynchronizował go z wersją odtwarzaną w innym tempie. Przesunięcie wszystkiego o stałą wartość pogorszy początek; pomnożenie wszystkiego przez proporcję ustawia oba końce, bo poprawiany błąd rośnie wraz z odległością od zera.
Klasyczny przypadek to różnica liczby klatek na sekundę — plik zsynchronizowany z wersją 24 fps potrzebny do wersji 25 fps albo odwrotnie. Film na PAL biegnie o 4 procent szybciej, więc jego czas trwania to 96 procent oryginału: 100-minutowy metraż mieści się na 96-minutowej taśmie. Plik zsynchronizowany z filmem trzeba więc ścisnąć przez 96, a plik zsynchronizowany z wersją PAL rozciągnąć przez 104,1667, żeby znów pasował do filmu. Materiał przeniesiony w 23,976 fps różni się od tego o włos, i do tego służą strony z liczbą klatek w tej grupie; tutaj proporcję podajesz sam, w procentach.
SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, MicroDVD, TTML, JSON i CSV są czytane jako format, którym naprawdę są, a nie jako ten, na który wskazuje rozszerzenie. Zwykły tekst i LRC nie są przyjmowane, bo żaden nie przechowuje czasu końca, do którego można by przyłożyć proporcję. Nic nie jest wysyłane, a cały sezon przechodzi przez kolejkę za jednym razem.
Przykłady
Cofnięcie 4-procentowego przyspieszenia PAL
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
Hello there.
2
00:00:05,000 --> 00:00:08,000
Second line.
Wynik
1
00:00:01,042 --> 00:00:03,125
Hello there.
2
00:00:05,208 --> 00:00:08,333
Second line.
Skala 104,1667, czyli 25 podzielone przez 24 — współczynnik, który bierze plik zsynchronizowany z wersją PAL 25 fps i przenosi go z powrotem na film 24 fps. Pierwszy blok otwiera się na jednej sekundzie i rusza o 42 ms; drugi na pięciu sekundach i rusza o 208 ms. Pięć razy większa odległość od zera, pięć razy większy ruch — na tym polega cała różnica między tą stroną a przesuwaniem wszystkiego o stałą wartość.
Dlaczego proporcja naprawia dryf
Wejście
1
00:00:00,000 --> 00:00:02,000
Opening line.
2
00:01:00,000 --> 00:01:02,000
One minute in.
3
00:10:00,000 --> 00:10:02,000
Ten minutes in.
Wynik
1
00:00:00,000 --> 00:00:02,083
Opening line.
2
00:01:02,500 --> 00:01:04,583
One minute in.
3
00:10:25,000 --> 00:10:27,084
Ten minutes in.
Znów 104,1667. Linia otwarcia ledwo się rusza, znacznik jednej minuty przesuwa się o dwie i pół sekundy, a dziesięciu minut — o dwadzieścia pięć. Stały offset ustawiłby jeden z tych trzech punktów i zostawił dwa błędne; proporcja ustawia wszystkie naraz.
Ściśnięcie pliku, żeby się zmieścił
Wejście
1
00:00:10,000 --> 00:00:12,000
First.
2
00:01:00,000 --> 00:01:03,000
Second.
Wynik
1
00:00:08,000 --> 00:00:09,600
First.
2
00:00:48,000 --> 00:00:50,400
Second.
Skala 80. Każdy blok zachowuje 80 procent długości i leży w 80 procentach swojej odległości od zera, więc linia widoczna przez dwie sekundy dostaje teraz 1,6 sekundy. Przy ściskaniu uważaj na prędkość czytania: słowa się nie skróciły, skrócił się tylko czas, który dostają.
Częste pytania
Jaki procent wybrać do konwersji między napisami 24 i 25 fps?
Współczynnik to zawsze źródłowa liczba klatek podzielona przez docelową, więc wybór zależy od tego, z czym plik był synchronizowany. Plik z filmu 24 fps, przeznaczony do wersji PAL 25 fps, mnoży się przez 96. Plik z wersji PAL, wracający na film, mnoży się przez 104,1667 — czyli 25 przez 24. Film w 23,976 fps używa 95,904 i 104,2708 w tych dwóch kierunkach, bo 23,976 to nie jest dokładnie 24. Innymi słowy 104,1667 cofa przyspieszenie PAL, a 96 je nakłada.
Dlaczego późniejsze napisy ruszają się bardziej niż wcześniejsze?
Bo proporcja jest przykładana do odległości od zera, a nie do długości samego bloku. Blok na jednej sekundzie rusza się o jakieś 42 ms przy 104,1667 procent, a blok na dziesięciu minutach o dwadzieścia pięć sekund. To właśnie pozwala narzędziu poprawić dryf, a nie tylko przesunąć wszystko o stałą, i dlatego wpisujesz procent, a nie liczbę milisekund.
Czy skalowanie zmienia, jak długo każdy blok zostaje na ekranie?
Tak, proporcjonalnie. Oba brzegi każdego bloku są mnożone przez tę samą proporcję, więc dwusekundowa linia przy 80 procentach staje się 1,6 sekundy, a przy 150 procentach — trzy sekundy. Ściskanie przybliża więc każdy blok do limitu prędkości czytania, a rozciąganie daje mu więcej czasu niż miał.
Czy skalowanie może sprawić, że dwa napisy będą na siebie nachodzić?
Nie. Mnożenie przez dodatnią proporcję jest monotoniczne, a zaokrąglanie do całych milisekund to zachowuje, więc dwa bloki, które wcześniej na siebie nie nachodziły, nie mogą zacząć nachodzić później. Ściskanie zmniejsza przerwy między blokami i potrafi doprowadzić je do zetknięcia, co część odtwarzaczy pokazuje jako mignięcie, ale same bloki pozostają w kolejności.
Co dzieje się z blokiem zbyt krótkim dla wybranej skali?
Zostaje odrzucony, a liczba takich bloków jest raportowana. Dwudziestomilisekundowy blok przy skali 1 procent ma oba brzegi zaokrąglone do tej samej milisekundy i nie ma czego zapisać. Dopełnienie go do minimalnej długości wstawiłoby do pliku niewidzialny blok, podczas gdy strona twierdziłaby, że przetrwał — to gorsza odpowiedź niż usunięcie i powiedzenie o tym.
Czy pierwszy napis pliku zostaje na miejscu?
Tylko jeśli zaczyna się na zerze. Wszystko jest mierzone od początku osi czasu, więc plik, którego pierwszy blok otwiera się na 00:01:00, ma tę wstawkę przeskalowaną razem z resztą. Jeśli początkowa minuta to stała czołówka, która nie może się ruszyć, potrzebujesz stałego offsetu, a nie proporcji.