Rozciągnij napisy do długości wideo
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Jak długie jest wideo, zapisane w milisekundach, sekundach albo jako timecode (1500, 24m i 00:24:00,000 działają). Stosunek jest wyliczany z samego pliku: mierzony jest ostatni moment, w którym na ekranie jest jakikolwiek blok, i to on jest rozciągany lub ściskany do tej długości. Przydatne, gdy znasz czas trwania wersji, do której dopasowujesz, a nie stosunek.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Uzupełnij pole Docelowa długość, aby uruchomić.
Wpisz, jak długi jest film, a ta strona sama policzy proporcję. Długość pliku napisów jest mierzona z samego pliku — jako największy czas końca, gdziekolwiek w nim — i każdy znacznik czasu jest mnożony przez długość docelową podzieloną przez tę wartość. Żadnego procentu do policzenia, a ostatni napis trafia na koniec filmu, zamiast zostawać tam, gdzie przypadkiem się skończył.
Pomiar używa największego czasu końca w pliku, a nie końca ostatniego bloku na liście. W prawdziwych plikach te dwie rzeczy często się różnią: linia narracji potrafi otworzyć się wcześnie i zostać na ekranie przez kilka krótkich odpowiedzi, więc blok kończący się najpóźniej nie jest tym zapisanym na końcu. Pomiar niewłaściwym daje proporcję przesuniętą o tyle, ile różnią się te dwie wartości — a taki błąd widać dopiero w ostatnich minutach odcinka.
Pole docelowe przyjmuje długość w dowolnej postaci, w jakiej ją masz: milisekundy, sekundy i minuty z przyrostkiem `s` lub `m`, albo pełny timecode. Ta ostatnia opcja jest długością, a nie momentem na osi czasu — dlatego wpisujesz tu czas trwania, a nie czas początku.
Krótszy cel ściska plik zamiast go rozciągać; nie ma czego przełączać, a plik zbyt długi dla swojego filmu to ten sam problem w drugą stronę. Wszystko jest mierzone od zera, więc wstawka przed pierwszą linią dialogu skaluje się razem z resztą — jeśli czołówka musi zostać na miejscu, a ruszyć ma się tylko koniec, właściwym narzędziem jest stały offset albo synchronizacja na dwa punkty, nie proporcja.
SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, MicroDVD, TTML, JSON i CSV są czytane jako to, czym są, a nie jako to, na co wskazuje rozszerzenie. Zwykły tekst i LRC są odrzucane, bo żaden nie przechowuje czasu końca, którym można by zmierzyć plik. Wszystko dzieje się w karcie przeglądarki, więc sezon odcinków przechodzi przez kolejkę, nie wysyłając ani bajtu.
Przykłady
Ośmiosekundowy plik do dziesięciosekundowego filmu
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
Hello there.
2
00:00:05,000 --> 00:00:08,000
Second line.
Wynik
1
00:00:01,250 --> 00:00:03,750
Hello there.
2
00:00:06,250 --> 00:00:10,000
Second line.
Długość docelowa ustawiona na 00:00:10,000, więc proporcja to 10 podzielone przez 8 sekund pliku — jeden i jedna czwarta, bez niczego liczonego ręcznie. Ostatni blok trafia teraz dokładnie na dziesięć sekund, bo względem tego momentu mierzono proporcję, a pierwszy rusza się o jedną czwartą swojej odległości od zera.
Plik zbyt długi dla swojego filmu
Wejście
1
00:00:00,000 --> 00:00:10,000
A long opening line.
2
00:00:02,000 --> 00:00:03,000
Short.
3
00:00:04,000 --> 00:00:05,000
Also short.
Wynik
1
00:00:00,000 --> 00:00:06,000
A long opening line.
2
00:00:01,200 --> 00:00:01,800
Short.
3
00:00:02,400 --> 00:00:03,000
Also short.
Cel ustawiony na 6 s wobec dziesięciosekundowego pliku, więc to kierunek ściskania i proporcja 0,6. Plik ma dziesięć sekund, bo tam kończy się pierwszy blok, a nie ostatni zapisany, którego koniec leży zaledwie pięć sekund od zera — pomiar nim dałby proporcję 1 i oddał plik bez zmian. Ściskanie zmniejsza każdy blok, więc prędkość czytania rośnie, a w słowach nic się nie zmieniło.
Wstawka też się rusza
Wejście
1
00:01:00,000 --> 00:01:02,000
Lead-in ends, speech starts.
2
00:02:00,000 --> 00:02:02,000
One minute in.
Wynik
1
00:01:30,000 --> 00:01:33,000
Lead-in ends, speech starts.
2
00:03:00,000 --> 00:03:03,000
One minute in.
Cel 3m3s wobec pliku, którego najdłuższy koniec to 2m2s, więc proporcja wynosi 1,5. Pole przyjmuje minuty, a także 183000 albo 00:03:03,000 — wszystkie trzy znaczą to samo. Zauważ, że pierwszy blok otwierał się na minucie, a teraz na półtorej: wszystko jest mierzone od początku osi czasu, więc cicha wstawka rozciąga się razem z dialogiem.
Częste pytania
Jak sprawdzić, jak długi jest mój plik napisów?
Strona mierzy to za Ciebie: bierze największy czas końca w całym pliku i traktuje go jako długość pliku. Ty podajesz tylko długość filmu. Jeśli chcesz znać tę liczbę przed uruchomieniem, ostatni blok w poprawnie zbudowanym pliku jest zwykle blisko niej, ale długi blok obejmujący kilka krótkich sprawia, że te dwie wartości się różnią.
Co, jeśli podana długość docelowa jest krótsza niż obecna długość pliku?
Plik zostaje ściśnięty, nie rozciągnięty, i nie trzeba przełączać żadnego trybu. Dziesięciominutowy plik z celem sześciu minut jest mnożony przez 0,6, więc każdy blok zachowuje 60 procent czasu na ekranie. To podnosi prędkość czytania każdej linii i warto sprawdzić stronę z prędkością czytania, zanim wyślesz ściśnięty plik do nadawcy.
Dlaczego pierwszy napis się ruszył, choć chciałem wyrównać tylko koniec?
Bo proporcja jest przykładana do odległości od zera. Plik, którego pierwsza linia otwiera się na minucie, przy rozciągnięciu 1,5 raza otwiera się teraz na półtorej minuty, więc cicha wstawka rozciąga się razem z dialogiem. Jeśli czołówka jest stała i zły jest tylko koniec, to nie problem proporcji: użyj stałego offsetu albo synchronizacji na dwa punkty, która trzyma wybrany moment na miejscu.
Czy cel można wpisać w minutach zamiast timecode'em?
Tak. Pole przyjmuje samą liczbę milisekund, czas trwania taki jak 90s, 24m czy 1h2m oraz pełny timecode, na przykład 00:24:00,000 — wszystkie cztery znaczą to samo i żaden nie jest bardziej poprawny. Użyj postaci, którą pokazuje Ci narzędzie do filmu, bo przepisywanie liczby do innego kształtu jest źródłem pomyłek.
Napisy nadal się nie wyrównały po rozciągnięciu. Co jeszcze może być nie tak?
Jeśli jeden koniec pliku się wyrównał, a środek nie, plik został pocięty albo film przemontowany — naprawia to synchronizacja na dwa punkty z użyciem obu tych momentów. Jeśli każdy napis spóźnia się o tę samą wartość, to stały offset i należy do strony z przesuwaniem. Jeśli dryf pojawił się dopiero po konwersji liczby klatek, strony z liczbą klatek pracują na samych wartościach zamiast na zmierzonej proporcji.
Co się dzieje, jeśli zostawię pole długości docelowej puste?
Uruchomienie się nie zaczyna, a strona mówi, że brakuje wymaganego pola. To celowe: każda wartość domyślna byłaby prawdziwą długością, więc plik wrzucony i uruchomiony bez czytania pola wróciłby po cichu rozciągnięty do czegoś, czego nikt nie wybrał, a w wyniku nie byłoby o tym ani słowa. Obok przycisku strona podaje też długość zmierzoną z pliku, żebyś mógł porównać przed zatwierdzeniem.