Przejdź do treści
SubtitleMatrix

Konwersja napisów do PDF

Albo wklej tekst napisów

Opcje

Trzy ustawienia, a nie rozmiar w punktach: strona to stała kolumna A4, więc tekst główny w 20 pt zawijałby się po dwa albo trzy słowa w wierszu. Mały to rozmiar, którego raporty używają do przypisów, Domyślny odpowiada tekstowi głównemu raportu, Duży odpowiada nagłówkowi sekcji. Timecody są zawsze o jeden stopień mniejsze od tekstu głównego, więc oba pozostają rozróżnialne przy każdym ustawieniu.

Włączone, jeden pusty wiersz oddziela każdy blok, co lepiej czyta się na papierze, gdy bloki są długie. Wyłączone zbija bloki razem — gęstsze ustawienie domyślne, które mieści długi film na mniejszej liczbie stron.

Każdy blok dostaje własny wiersz 00:00:01,000 --> 00:00:02,000 w najmniejszym rozmiarze. Zostaw włączone, gdy strona ma służyć do znajdowania albo cytowania kwestii w wideo; wyłącz dla czystego scenariusza do czytania. Pokazywane timecody to te z pliku — nic nie jest przeliczane.

Nagłówek z nazwą wrzuconego pliku z napisami. Warto zostawić włączony przy przetwarzaniu wsadowym: dziesięciu plików PDF z jednego uruchomienia inaczej nie da się odróżnić na pierwszy rzut oka. Nazwa pochodzi z samego pliku, a nie z czegokolwiek w nim — <title> w TTML to treść, a to jest nazwa pliku.

Stopka 1 / N na dole każdej strony. Domyślnie włączona, bo wydrukowany scenariusz zwykle cytuje się ze wskazaniem strony, a strony bez numeru nie da się zacytować. Wyłączenie usuwa stopkę całkowicie; nic innego na stronie się nie przesuwa.

W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.

Ta strona zamienia plik z napisami w PDF: dokument, który można wydrukować, zarchiwizować, opatrzyć notatkami i przeszukać. Każdy blok staje się krótkim blokiem z własną linią znacznika czasu nad tekstem, więc fragment nadal da się odnaleźć w odtwarzaczu po opuszczeniu przeglądarki. Cała strona działa w karcie, więc nic nie jest wysyłane — ta sama zasada co w każdym innym narzędziu tutaj i powód, dla którego można jej użyć z materiałem, który nie może opuścić komputera.

Różnica względem transkrypcji to znacznik czasu. Eksport do czystego tekstu celowo usuwa znaczniki czasu i łączy sąsiednie bloki w akapity, bo proza jest jego celem. Ta strona robi odwrotnie: każdy blok zachowuje nadany mu zakres czasu i bloki nie są scalane, bo zadaniem jest odtworzyć na papierze to, co mówi plik, z czasami przy tekście. Jeśli odpowiadasz na pytanie „co powiedziano”, weź transkrypcję; jeśli na „co powiedziano i w której minucie” — weź PDF.

Różnica względem raportu zgodności to werdykt. Raport podaje ustalenia wobec klauzul: nakładanie się bloków, prędkość czytania, długość linii i na górze konkluzję. Ta strona niczego nie stwierdza — układa plik i nie dodaje osądu. Plik, który oblałby każdą regułę w sekcji zgodności, i tutaj wychodzi jako czysty, dobrze złożony dokument, bo obie strony odpowiadają na różne pytania i żadna nie udaje drugiej.

Przyjmowane są wszystkie dwanaście formatów napisów, w tym czysty tekst i LRC, ale dwa z nich nie mają w pliku czasu końca. LRC niesie początek w każdym wierszu i żadnego końca; czysty tekst nie niesie niczego. Parser je uzupełnia, żeby strona miała zakres do wydrukowania, a uzupełnione wartości trafiają do raportu strat zamiast być po cichu przedstawiane jako zmierzone. W MicroDVD, którego znaczniki czasu są numerami klatek, o tym, jak te liczby stają się milisekundami, decyduje pole liczby klatek na sekundę — przy złej wartości każdy znacznik czasu na stronie jest błędny o ten sam współczynnik.

Strona nie rysuje natomiast stylu pliku. Pogrubienie, kursywa, kolor i znaczniki nadpisania ASS są odczytywane, ale dokument jest składany jednym krojem i jedną grubością, z osadzonymi podzbiorami krojów, więc tekst można zaznaczyć i skopiować, a całość przeszukać. Dzieje się tak, bo drukowany arkusz napisów czyta się dla słów, a kroje potrzebne do rysowania stylizowanego tekstu CJK to nie te, które ta witryna dostarcza. W twoim pliku nic się przez to nie zmienia: PDF jest nowym dokumentem, a plik, który wrzuciłeś, zachowuje wszystko, co miał. Tekst, którego dostarczone kroje nie potrafią narysować — pismo spoza zestawu łacińskiego, japońskiego, chińskiego uproszczonego i koreańskiego — pojawia się jako otwarty prostokąt i jest liczony na karcie wyniku, więc luka w wyniku zawsze jest czymś, co widzisz, a nie czymś, czego musisz się domyślać.

Przykłady

Trzy bloki z domyślnymi ustawieniami

Wejście

1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
Good evening.

2
00:00:03,500 --> 00:00:06,000
The room is dark
and the heating is off.

3
00:00:07,000 --> 00:00:09,000
Nobody has been here.

Wynik

film.srt

00:00:01,000 --> 00:00:03,000
Good evening.

00:00:03,500 --> 00:00:06,000
The room is dark
and the heating is off.

00:00:07,000 --> 00:00:09,000
Nobody has been here.

1 / 1

Nazwa pliku u góry, potem linia znacznika czasu i tekst dla każdego bloku, a na końcu numer strony. Środkowy blok miał w źródle dwa wiersze i tutaj też ma dwa: twardy koniec wiersza wewnątrz bloku jest decyzją autora, nie układu. Blok i jego własny znacznik czasu zostają na tej samej stronie — trzywyrazowy fragment u góry strony ze znacznikiem czasu na dole poprzedniej to jedyna rzecz, której ten układ nie zrobi.

Największy rozmiar tekstu, z włączonymi odstępami

Wejście

1
00:00:04,000 --> 00:00:08,000
We can talk about it in the morning.

2
00:00:09,000 --> 00:00:12,000
Every night this week?

Wynik

film.srt

00:00:04,000 --> 00:00:08,000
We can talk about it in the morning.

00:00:09,000 --> 00:00:12,000
Every night this week?

1 / 1

Pole rozmiaru ma trzy położenia, a nie stopień pisma: szerokość strony jest ustalona, więc dowolna liczba pozwoliłaby poprosić o rozmiar tekstu, który składa się w dwa lub trzy wiersze na stronę. Duży to rozmiar używany gdzie indziej na witrynie dla nagłówków — wyraźnie większy na papierze, a nadal mieszczący zwykłą linię dialogu. Przy włączonych odstępach pusty wiersz oddziela jeden blok od następnego; to ustawienie wybierz, gdy arkusz będzie poprawiany ręcznie.

Znaczniki czasu wyłączone, do kopii do czytania

Wejście

1
00:00:12,000 --> 00:00:15,000
We picked up the car
at noon.

2
00:00:15,200 --> 00:00:17,000
It had a full tank.

Wynik

film.srt

We picked up the car
at noon.

It had a full tank.

1 / 1

Po wyłączeniu znaczników czasu bloki stają się czystym tekstem, każdy nadal osobno i z zachowanymi własnymi podziałami wierszy. To najbliżej transkrypcji, jak ta strona podchodzi, i celowo nie jest to transkrypcja: bloki nie są scalane przez krótkie pauzy i nic nie jest przełamywane ponownie, więc wynik zostaje jednym blokiem na blok. Wyłącz znaczniki czasu, gdy arkusz idzie do aktora lub czytelnika, który nie potrzebuje czasów.

Częste pytania

Jak wygląda dokument z konwertera PDF po otwarciu?

Jedna kolumna bloków na A4, każdy z małą linią znacznika czasu, a pod nią tekst bloku. Nazwa pliku jest drukowana raz u góry, gdy pole nagłówka jest włączone, a numer strony w formie 1 / 3 stoi na dole każdej strony, gdy numery stron są włączone. Nie ma strony tytułowej, spisu treści ani stylu przeniesionego z pliku: styl napisów opisuje, co dzieje się na ekranie w danej chwili, a drukowany arkusz nie ma chwili, w której mógłby to odtworzyć.

Czy mogę przeszukać tekst w gotowym PDF z konwertera?

Tak. Dokument jest zapisany z osadzoną warstwą tekstu i osadzonymi podzbiorami krojów, więc Ctrl-F lub Cmd-F znajduje linię dialogu tak samo jak w każdym innym dokumencie, a zaznaczanie i kopiowanie daje słowa, a nie ich obraz. Właśnie dlatego ta strona tworzy prawdziwy PDF, a nie zrzut ekranu lub ciąg obrazów: arkusza, którego nie da się przeszukać, trzeba za każdym razem czytać od początku, żeby sprawdzić jedną linię.

Które formaty napisów przyjmuje konwerter PDF i co wychodzi z LRC oraz czystego tekstu?

Wszystkie dwanaście formatów, które czyta ta witryna: SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, LRC, MicroDVD, TTML, JSON, czysty tekst i CSV. Dwa z nich nie przechowują czasu końca. LRC ma początek w każdym wierszu i nic więcej, więc koniec jest uzupełniany domyślnym czasem trwania; czysty tekst nie ma żadnego czasu i cała oś czasu powstaje podczas parsowania. Oba uzupełnienia są wymienione jako straty na karcie wyniku, więc znacznik czasu w PDF, którego plik nigdy nie zawierał, nigdy nie jest przedstawiany tak, jakby został odczytany.

Po co konwerterowi PDF pole liczby klatek na sekundę, skoro strona tylko drukuje?

Bo MicroDVD zapisuje znaczniki czasu jako numery klatek, a nie jako godziny i minuty. Zamiana numeru klatki na pozycję w dokumencie wymaga liczby klatek na sekundę, a plik zwykle jej nie podaje. Przy złej wartości każdy znacznik czasu w PDF jest przesunięty o tę samą proporcję — przy 25 wobec prawdziwych 23,976 blok z czterdziestej minuty ląduje prawie dwie minuty za późno. Dla każdego innego formatu pole nic nie robi i można je zostawić.

Czy konwerter PDF zachowuje pogrubienie, kursywę i kolory?

Nie. Strona składa słowa, nie styl. Pogrubienie, kursywa, zmiany koloru i znaczniki nadpisania ASS są odczytywane poprawnie i nie giną z twojego pliku — PDF jest nowym dokumentem, a wrzucony plik pozostaje nietknięty — ale sam dokument używa jednego kroju i jednej grubości. Rysowanie stylizowanego tekstu CJK wymagałoby osobnego kroju dla każdej grubości w każdym piśmie, a dostarczanie czterech z nich, żeby narysować arkusz napisów, to nie jest wymiana, na którą ta witryna idzie.

Co się dzieje ze znakami, których dołączone kroje nie potrafią narysować w PDF?

Pojawiają się jako otwarty prostokąt, a karta wyniku mówi, ile ich było i do jakiego pisma należą. Cztery kroje pokrywają łacinę, japoński, chiński uproszczony i koreański; tekst arabski, hebrajski, dewanagari, tajski i cyrylica nie mają glifów i nie da się ich narysować. Liczba jest raportowana, a nie ukrywana, bo strona prostokątów, o której nikt nie wspomina, wygląda jak wypadek renderowania, a wiersz mówiący, ile znaków nie dało się narysować, jest czymś, na co można zareagować.

Czy nazwa pliku u góry PDF pochodzi z samego pliku?

Pochodzi z nazwy pliku, który wrzuciłeś, a nie z pola tytułu w środku. Większość formatów napisów nie ma gdzie zapisać tytułu, a te, które mają, rzadko zawierają coś użytecznego, więc nazwa na twoim dysku jest jedynym identyfikatorem, który jest niezawodnie obecny, i tym, co sam napisałbyś na arkuszu. Wyłącz nagłówek, gdy arkusz będzie oprawiony z innymi i nazwa pliku na każdej stronie byłaby tylko szumem.

Powiązane narzędzia