Napraw 50 fps do 25 fps
Albo wklej tekst napisów
Opcje
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Liczba klatek wersji, z którą napisy będą używane — wideo, które naprawdę odtworzysz. Zastosowany współczynnik to pierwsze pole podzielone przez to, więc 24 na 25 daje 0,96: film w PAL jest o 4% szybszy, a 100-minutowy obraz mieści się na 96-minutowej taśmie. Zamiana pól miejscami przesuwa całą oś czasu w złym kierunku o tę samą wartość.
Ta strona bierze plik napisów, którego czasy policzono w 50 klatkach na sekundę, i kładzie je na wersji 25 fps. Każdy znacznik jest podwajany, więc blok, który mówił trzydzieści sekund, znaczy minutę, a ostatni blok dwunastominutowego odcinka ląduje na dwudziestej czwartej minucie. Oba pola są już wypełnione; zmień je, jeśli Twój plik policzono w czymś innym.
Błąd za tą parą to błąd liczenia, a nie odtwarzania. Europejski materiał wysokiej rozdzielczości często ma 50 klatek albo 50 półobrazów na sekundę, a narzędzie liczące półobrazy daje liczby dwa razy większe niż to samo ujęcie liczone w klatkach — więc oś czasu zbudowana z tych liczb ma dokładnie połowę właściwej długości i każdy blok pojawia się w podwójnym właściwym czasie. To samo podwojenie wychodzi, gdy plik wyeksportowany z projektu 50 fps jest dostarczany wobec mastera 25 fps albo gdy plik napisów powstaje w oparciu o klatki w procesie, który został ustawiony na 50.
To, co czyni tę stronę łatwą do sprawdzenia, to widoczność współczynnika dwa jeszcze przed przeliczeniem. Ostatni znacznik pliku jest mniej więcej dwa razy dłuższy niż czas trwania wideo albo napisy są na ekranie długo po tym, jak obraz się skończył. Każda inna para w tej grupie myli się o kilka procent, co wymaga arytmetyki, żeby zauważyć; ta myli się o sto procent, co nie wymaga niczego.
Oba brzegi każdego bloku są podwajane, więc jednosekundowa linia dostaje dwie sekundy, a prędkość czytania każdej linii spada o połowę, zamiast rosnąć. Nic nie jest wysyłane i cały sezon przechodzi przez kolejkę w jednym przebiegu — pliki SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, MicroDVD, TTML, JSON i CSV są czytane jako to, czym naprawdę są, a nie jako to, na co wskazuje rozszerzenie.
Przykłady
Wszystko się podwaja
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
Hello there.
2
00:01:00,000 --> 00:01:02,000
One minute in.
Wynik
1
00:00:02,000 --> 00:00:06,000
Hello there.
2
00:02:00,000 --> 00:02:04,000
One minute in.
50 podzielone przez 25 to dokładnie 2, więc nic nie jest zaokrąglane i nic nie dryfuje: blok na pierwszej sekundzie staje się blokiem na drugiej, ten na minucie na drugiej minucie, a każdy jest na ekranie dwa razy dłużej. Jeśli przeliczony plik wygląda dobrze na początku, ale obraz kończy się przed napisami, to nie była właściwa para — współczynnik dwa jest zbyt duży, żeby być przypadkiem zaokrąglenia.
Zdradza się długość samego pliku
Wejście
1
00:11:59,000 --> 00:11:59,500
Last cue of the episode.
Wynik
1
00:23:58,000 --> 00:23:59,000
Last cue of the episode.
Dwunastominutowy odcinek, którego ostatni napis leży na dwudziestej trzeciej minucie i pięćdziesiątej ósmej sekundzie, to diagnoza sama w sobie, przed jakąkolwiek arytmetyką: oś czasu jest dwa razy dłuższa niż wideo. Porównaj to z parami narastającego błędu w tej grupie, gdzie całkowita długość pliku jest nadal wiarygodna i tylko koniec jest widocznie zły.
Plik MicroDVD zachowuje numery klatek
Wejście
{1}{1}50
{250}{300}Hello
Wynik
{1}{1}25
{250}{300}Hello
Dla MicroDVD poprawka naprawdę jest tylko deklaracją: plik, którego klatki policzono w 50, ale czytane są w 25, pokazuje każdy blok w podwójnym czasie, a zmiana deklaracji na 25 naprawia go bez dotykania ani jednego numeru klatki. Klatka 250 to dziesięć sekund przy 25 fps i pięć przy 50, a dziesięć to miejsce, w którym ten blok należy.
Częste pytania
Jak plik napisów kończy z czasami policzonymi w 50 fps?
Trzy drogi są częste. Europejski materiał wysokiej rozdzielczości to 50i albo 50p, a narzędzie liczące półobrazy, a nie klatki, daje liczby dwa razy większe niż to samo ujęcie liczone w klatkach. Eksport napisów wzięty z projektu 50 fps i dostarczony wobec mastera 25 fps niesie ten sam problem. A proces oparty o klatki, pozostawiony na 50, podczas gdy dostawa jest w 25, daje plik policzony w jednym tempie i odtwarzany w innym.
Jakiego współczynnika używa 50 na 25 i jak to wygląda?
Dokładnie 2, więc plik wychodzi dwa razy dłuższy. Blok pół minuty w pliku ląduje na minucie, a blok pod koniec dwunastominutowego odcinka ląduje blisko dwudziestej czwartej minuty. Ponieważ współczynnik jest liczbą całkowitą, wynik łatwo sprawdzić okiem: pierwszy napis powinien pojawić się w podwójnym starym znaczniku, a ostatni nadal mieścić się w wideo.
Napisy są dobre na początku i o pół odcinka złe pod koniec — czy to współczynnik dwa?
Porównaj ostatni znacznik pliku z czasem trwania wideo. Błąd proporcjonalny, który urósł do pół odcinka pod koniec, to albo ta para, albo jedna z pozostałych w grupie, a sposobem ich odróżnienia jest rozmiar pliku: współczynnik dwa daje ostatni znacznik około dwa razy dłuższy niż wideo, podczas gdy 0,96 albo 1,0427 zostawiają go w granicach kilku procent.
Blok, który miał sekundę, ma teraz dwie — czy to dobrze?
Tak, i to jeden z dwóch kierunków w tej grupie, w których prędkość czytania linii spada, zamiast rosnąć. Słowa się nie zmieniły, a czas, który dostały, się podwoił, więc linia przekraczająca wcześniej limit znaków na sekundę może teraz mieścić się w nim. Nic nie wymaga przestawienia z tego powodu: podwojenie osi czasu jest korektą, a nie kompromisem.
Czy materiał z przeplotem 50i zawsze wymaga tego przeliczenia?
Nie, i to jest pułapka tej pary. 50i opisuje półobrazy, a 50 półobrazów na sekundę to 25 klatek na sekundę — czas trwania wideo jest taki sam w obie strony. Przecięcia wymaga tylko plik, którego czasy naprawdę policzono w 50. Jeśli Twoje napisy są już dobre wobec wideo 50i, przeliczenie podwaja błąd, zamiast go usunąć.
Co, jeśli zła jest tylko część pliku — pierwsza połowa dobra, druga zła?
Wtedy to wcale nie jest problem liczby klatek. Plik poprawny do pewnego punktu i zły po nim został albo sklejony z dwóch kawałków, albo ustawiony do wersji złożonej z rolek biegnących w różnych tempach, i żadna pojedyncza proporcja nie naprawi obu połówek. Podziel plik w miejscu, w którym zaczyna się błąd, i przelicz każdą połowę osobno, z jej własną parą liczb klatek.