Scal nakładające się napisy
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Spacja zlepia oba teksty w jednym wierszu, co jest tym, czego chcesz, gdy oryginalny plik rozdzielił zdanie na dwa bloki. Podział wiersza układa je jeden pod drugim, więc blok wychodzi jako dwuwierszowe napisy, które zostają na ekranie przez cały przedział.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Dwa bloki nachodzą na siebie, gdy drugi zaczyna się przed końcem pierwszego. Odtwarzacze radzą sobie z tym różnie — jedne pokazują obie linie jedna pod drugą, inne pokazują drugą i ukrywają pierwszą, jeszcze inne migają między nimi — więc ten sam plik wygląda inaczej na dwóch maszynach. Ta strona wyjmuje nakładanie z rąk odtwarzacza i zapisuje decyzję w pliku: każda nachodząca grupa staje się jednym blokiem od najwcześniejszego startu do najpóźniejszego końca, z oboma tekstami w środku.
Wszystkie słowa przeżywają. Nie przeżywa czas każdego bloku z osobna: po scaleniu jest jeden przedział tam, gdzie były dwa, a raport strat mówi, ile bloków zostało wchłoniętych, żeby zmiana była na stronie, a nie w diffie. Nic poza nachodzącymi grupami nie rusza się wcale, a numery bloków zachowują swoje wartości, więc plik, którego bloki 1 i 2 stały się jednym, może dalej mieć blok 3.
Nakładanie zwykle przychodzi z jednego z trzech miejsc. Plik przestawiony na inną liczbę klatek jest zaokrąglany dwa razy i sąsiednie bloki zachodzą na siebie. Plik złożony z dwóch połówek albo dwóch języków może mieć bloki obu ścieżek w tym samym czasie, co jest w porządku na osi czasu i nie jest w porządku w jednym pliku. A plik skonwertowany z formatu z pozycjami ekranowymi — ASS z dwiema liniami ustawionymi u góry i u dołu — nigdy nie był pisany z myślą o jednym bloku naraz.
Alternatywą dla tej strony jest usunięcie nakładania, które cofa późniejszy blok, żeby oba zagrały po sobie. To zachowuje uczciwy czas kosztem czasu ekranowego i jest właściwą odpowiedzią, gdy dwa bloki naprawdę mają następować po sobie. Scalanie jest właściwe, gdy mają być czytane razem — linia i jej tłumaczenie, podpis i mowa, którą opisuje — a różnica między oboma jest warta minuty namysłu, zanim uruchomisz którykolwiek. Jak wszędzie tutaj nic nie jest wysyłane: plik jest czytany i zapisywany w tej karcie, a SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, MicroDVD, TTML, JSON i CSV działają.
Przykłady
Dwa bloki dzielące czas ekranowy
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:04,000
First.
2
00:00:03,000 --> 00:00:06,000
Second, starting early.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:06,000
First. Second, starting early.
Drugi blok zaczyna się sekundę przed końcem pierwszego, więc para staje się jednym blokiem obejmującym oba. Nachodząca sekunda nie jest już niejednoznaczna — między 00:00:03 a 00:00:04 na ekranie jest tylko jeden blok — a oba teksty nadal są, w kolejności, w jakiej były w pliku.
Bloki, które się stykają, ale nie nachodzą
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First.
2
00:00:02,000 --> 00:00:03,000
Second, exactly touching.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First.
2
00:00:02,000 --> 00:00:03,000
Second, exactly touching.
Blok kończący się dokładnie w chwili, gdy zaczyna się następny, nie jest nakładaniem, a ta strona traktuje go jako czyste cięcie i nic nie zmienia. To ważniejsze, niż wygląda: to najczęstszy kształt dobrze ustawionego pliku, a narzędzie, które by go scalało, zamieniłoby odcinek z 900 blokami w jeden blok. Jeśli naprawdę chcesz je połączyć, to strona scalająca po przerwie z limitem ustawionym na zero.
Trzy bloki w łańcuchu
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
One.
2
00:00:02,000 --> 00:00:05,000
Two.
3
00:00:04,000 --> 00:00:07,000
Three.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:07,000
One. Two. Three.
Każdy blok nachodzi na następny, więc scalenia nie są niezależne: końcem, z którym porównuje się trzeci blok, jest koniec drugiego, i wszystkie trzy stają się jednym blokiem. Tak wygląda plik po złym przestawieniu i warto zobaczyć, że tekst przeżywa zapadnięcie, choć poszczególne czasy już nie.
Częste pytania
Co liczy się jako nakładanie, a co jest tylko ciasnym cięciem?
Blok nachodzi, gdy jego start jest wcześniejszy niż koniec poprzedniego bloku, choćby o milisekundę. Blok zaczynający się dokładnie w tej milisekundzie, w której kończy się poprzedni, jest ciasnym cięciem, a nie nakładaniem, i strona zostawia go w spokoju. Ten test chroni tutaj normalny plik: prawie każdy blok w dobrze ustawionym pliku zaczyna się dokładnie tam, gdzie skończył się poprzedni.
Dlaczego pliki napisów mają nachodzące bloki?
Trzy częste powody. Konwersja liczby klatek zaokrągla oba brzegi każdego bloku i sąsiedzi zachodzą na siebie. Plik zbudowany z dwóch źródeł — dwóch języków, dwóch połówek, przetłumaczonej ścieżki położonej na oryginał — ma oba zestawy bloków na tej samej osi czasu. A plik skonwertowany z ASS lub innego formatu, który umieszczał linie w różnych punktach ekranu, był pisany dla odtwarzacza pokazującego je naraz.
Czy scalanie nakładania rusza coś jeszcze w pliku?
Nie. Bloki, które nie nachodzą, są nietknięte co do milisekundy, a ich numery też nie są przepisywane — ocalały blok w scalonej grupie zachowuje swój numer, więc wynik czytający się jako 1 i 3 to plik, którego drugi blok został wchłonięty. Zmieniają się tylko same grupy: jeden przedział tam, gdzie były dwa lub więcej, i jeden połączony tekst.
Dlaczego scalać nachodzące bloki, zamiast usuwać nakładanie?
Bo oba bloki należą do siebie. Usunięcie nakładania cofa późniejszy blok, żeby para zagrała kolejno, co kosztuje czas ekranowy i potrafi uciąć linię w środku zdania; to właściwe dla dwóch bloków, które miały następować po sobie. Scalanie utrzymuje oba teksty widoczne przez cały przedział, co jest właściwe dla linii i jej tłumaczenia albo podpisu i mowy, którą opisuje.
Co się dzieje, gdy trzy lub więcej bloków nachodzą na siebie?
Stają się jednym blokiem od najwcześniejszego startu do najpóźniejszego końca, porównywanym blok po bloku w miarę wzrostu grupy: każdy nowy blok jest testowany wobec końca dotychczasowej grupy. Łańcuch pięciu nachodzących bloków daje więc jeden blok z tekstem pięciu linii, a raport mówi, że wchłonięto cztery bloki — to liczba do sprawdzenia, jeśli wynik wygląda krócej, niż się spodziewałeś.
Który styl zostaje, gdy scalamy dwa bloki w różnych stylach?
Styl pierwszego. Blok może nieść tylko jeden styl, więc plik ASS albo SSA, którego dwa nachodzące bloki używają różnych stylów, wychodzi ze stylem wcześniejszego bloku, a raport liczy jedną pozycję, która nie mogła przejść. Na pliku ze stylem warto przeczytać raport przed dostawą: scalony blok nie wypali się tak jak dwa oryginały i żadna ilość scalania tego nie zmieni.