Scal bloki napisów
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Dwa bloki z przerwą mniejszą lub równą tylu milisekundom stają się jednym blokiem od początku pierwszego do końca ostatniego. Warunek jest domknięty, więc przerwa dokładnie tej długości też scala. 1000 ms (jedna sekunda) to dobry punkt wyjścia dla pliku, w którym zdania rozbito w środku; mała wartość, na przykład 40 ms, zamyka tylko mignięcie między blokami, które miały być jednym.
Spacja zlepia oba teksty w jednym wierszu, co jest tym, czego chcesz, gdy oryginalny plik rozdzielił zdanie na dwa bloki. Podział wiersza układa je jeden pod drugim, więc blok wychodzi jako dwuwierszowe napisy, które zostają na ekranie przez cały przedział.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Ta strona łączy sąsiednie bloki w jeden, gdy przerwa między nimi jest wystarczająco mała. Ustawiasz limit — na start 1000 ms — a każde dwa bloki oddzielone taką przerwą albo mniejszą stają się jednym blokiem. To narzędzie do pliku, który migocze: zdanie podzielone na dwa bloki, eksport słowo na blok z usługi transkrypcji albo zestaw linii, których przerwy są tak krótkie, że napis wygląda, jakby zapalał się i gasił.
Połączony blok biegnie od startu pierwszego bloku do końca ostatniego, więc pauza między nimi jest wypełniona scalonym tekstem. To właśnie usuwa migotanie i zarazem jedyna rzecz, której trzeba być pewnym: przerwa, którą autor napisów zostawił celowo — uderzenie między dwoma mówcami, pauza przed puentą — jest teraz zakryta tekstem. Nic innego w pliku się nie rusza. Żaden blok spoza scalonej grupy nie przesuwa się o milisekundę, a numery bloków zostają dokładnie takie, jakie były, więc w wyniku blok 3 może następować po bloku 1.
Ostatnia decyzja dotyczy tego, jak spotykają się dwa teksty. W jednej linii spaja je spacją, co jest tym, czego chcesz dla zdania, które zostało rozdzielone: czytelnik dostaje jedną ciągłą linię na cały przedział. W osobnych liniach układa je jedna pod drugą, co jest tym, czego chcesz, gdy dwa bloki miały być czytane jako dwie linie — krótka wymiana, podpis nad tłumaczeniem. Plik, który potrzebuje własnego separatora między nimi — myślnika, ukośnika — to scalanie dwujęzyczne, a nie poprawka czasu, i mieszka w grupie tekstowej.
Limit kończy się na 60 sekundach celowo: dalej narzędzie nie scala już bloków, tylko zapada oś czasu, a plik z jednym blokiem nie jest plikiem napisów. Jak na każdej stronie tutaj nic nie jest wysyłane — plik jest czytany, scalany i zapisywany ponownie w tej karcie przeglądarki, a SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, MicroDVD, TTML, JSON i CSV są czytane tak samo.
Przykłady
Jedno zdanie podzielone na dwa bloki
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,500
She walked into the room
2
00:00:02,600 --> 00:00:04,000
and closed the door.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:04,000
She walked into the room and closed the door.
Przerwa 100 ms, daleko poniżej jednosekundowego limitu, i zdanie znów jest całe. Zniknęło wygaszanie i rozjaśnianie, które odtwarzacz wykonuje między dwoma blokami: linia stoi przez pełne trzy sekundy, zamiast znikać na dziesiątą część sekundy. Blok zachowuje numer 1, bo to on ocalał; nic nie przenumerowuje pliku po scaleniu.
Te same dwa bloki, zachowane w osobnych liniach
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,500
She walked into the room
2
00:00:02,600 --> 00:00:04,000
and closed the door.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:04,000
She walked into the room
and closed the door.
Identyczne czasy, inny wynik: wybór osobnych linii zapisuje tekst drugiego bloku jako drugą linię tego samego bloku, zamiast spajać go w ciąg. Przydaje się, gdy dwie połowy pisano jako parę do czytania razem, i przy plikach dwujęzycznych, gdzie dwa bloki już były po jednej linii. Blok może nieść tyle linii, ile pozwala format, a to jest twarde złamanie linii w pliku, nie zawinięcie.
Przerwa, którą narzędzie słusznie zostawia
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
What time do you call this?
2
00:00:09,000 --> 00:00:11,000
Sorry. The bus never came.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
What time do you call this?
2
00:00:09,000 --> 00:00:11,000
Sorry. The bus never came.
Sześć sekund ciszy między dwoma mówcami, a wynik jest wejściem co do bajtu. Wypełnienie tej pauzy położyłoby kwestię jednej osoby na ekranie, gdy mówi druga, więc próg w pobliżu tej przerwy jest błędem — kolejność dwóch linii nie jest tym samym co ich czas. Limit ustawiony na 500 ms, jak tutaj, zostawia ten plik w spokoju.
Częste pytania
Plik dzieli każde zdanie na dwa albo trzy bloki. Na jaki limit przerwy ustawić scalanie?
Zacznij od 1000 ms. Plik wyeksportowany z usługi transkrypcji zwykle kładzie 50 do 300 ms między częściami jednego zdania, a sekunda jest wygodnie szersza od tego i nadal mieści się dobrze w pauzach między zdaniami. Przełącz na Osobne linie, żeby zdecydować, jak teksty się spotykają, przepuść cały sezon przez kolejkę naraz, a potem przeczytaj podgląd osi czasu: to najszybszy sposób, żeby zobaczyć, czy jakaś pauza, którą chciałeś zachować, nie została połknięta.
Czy scalanie bloków zmieni moment pojawiania się napisów na ekranie?
Dla bloków, które się scalają — tak, i o to chodzi. Połączony blok zaczyna się wtedy, gdy zaczynał się pierwszy, i kończy, gdy kończył się ostatni, więc przerwa między nimi jest teraz zakryta tekstem, a nie pusta. Każdy inny blok w pliku zachowuje dokładne czasy. Jeśli pauza wewnątrz scalonego przedziału była celowa, obniż limit, aż para przestanie się łączyć, albo popraw te bloki osobnym przebiegiem.
Czy numery bloków są przepisywane po scaleniu?
Nie. Ocalały blok zachowuje swój numer, a numery wchłoniętych znikają, więc plik, który miał bloki 1, 2 i 3, może wyjść z blokami 1 i 3. Taka jest numeracja samego formatu — etykieta, nie sekwencja — a zostawienie jej w spokoju znaczy, że numery w wyniku nadal zgadzają się z tymi w wersji wyjściowej, co ma znaczenie przy porównywaniu obu.
Czy powinienem scalać bloki, które już się stykają?
Tylko jeśli tego chciałeś. Przerwa równa zero to właśnie wygląd dobrze ustawionego pliku: każdy blok kończy się dokładnie tam, gdzie zaczyna się następny. Scalanie przez zero łączy takie pary i jest tym samym co ustawienie tu limitu na 0 — dlatego strona scalająca wyłącznie nakładanie, stojąca obok, zostawia stykające się bloki w spokoju z założenia, a nie scala ich przez przypadek.
Czy scalanie może zgubić część mojego tekstu?
Nie. Każde słowo każdego bloku trafia do wyniku; ginie indywidualny czas każdego wchłoniętego bloku, co jest zapisane w raporcie strat. Wyjątkiem, na który trzeba uważać na pliku ze stylem, takim jak ASS, jest styl: blok może nieść tylko jeden styl, więc gdy scalamy dwa bloki w różnych stylach, zostaje styl pierwszego, a raport liczy to, co nie mogło przejść.
Czy mogę scalić cały plik w jeden blok?
Nie przez przypadek. Pole zatrzymuje się na 60000 ms, więc najszersze ustawienie łączy bloki oddalone o najwyżej minutę — dość na źle podzieloną piosenkę albo pośpieszny wywiad, za mało, żeby zapadł się odcinek w jeden blok. Jeśli plik naprawdę jest tekstem jednego napisu rozłożonym na sto bloków, najpierw usuń te, których nie chcesz, albo sprawdź, czy to nie transkrypcja, a nie plik napisów.