Podziel za długie napisy
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Liczone w znakach tak, jak widzi je czytelnik, a nie w bajtach czy jednostkach UTF-16, więc litera z diakrytykiem liczy się jako jeden znak. Każdy blok z większą liczbą znaków jest cięty na kawałki mające co najwyżej tyle znaków. Cięcie wypada na spacji, na końcu wiersza albo między znakami chińskimi i japońskimi; tylko pojedynczy nieprzerwany ciąg bez żadnego z nich, na przykład długi adres URL, jest cięty w środku słowa. Każdy kawałek dostaje część czasu bloku proporcjonalnie do ilości tekstu, który niesie.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Ta strona tnie każdy blok, który niesie więcej tekstu niż Twój limit, na części mieszczące się w limicie. Limit liczy się w znakach tak, jak widzi je czytelnik, i zaczyna od 42 — pułapu na linię, na którym zbiegły się wytyczne stylu napisów i liczba, którą sprawdzi nadawca albo platforma streamingowa. Blok z 60 znakami wychodzi jako dwa bloki; tekst jest dzielony na najbliższej spacji, a każdy znak, który wszedł, wychodzi ponownie.
Części dzielą czas oryginalnego bloku proporcjonalnie do tego, ile tekstu każda niesie. To druga połowa tej samej myśli: długa linia to nie tylko za dużo do przeczytania naraz, ale też dłuższy czas na ekranie, a prędkość czytania jest tym, o co naprawdę chodzi z limitem. Cały przedział się nie rusza — pierwsza część zaczyna się tam, gdzie zaczynał się blok, ostatnia kończy się tam, gdzie się kończył, a nic innego w pliku nie przesuwa się o milisekundę.
Cięcie wypada na spacji, na końcu linii albo obok znaku chińskiego lub japońskiego. Tylko pojedynczy nieprzerwany ciąg bez żadnego z tych miejsc — długi URL, ciąg cyfr — jest cięty w środku wyrazu, bo limit jest twardym pułapem, a na panelu nie ma sposobu, żeby wyrazić „tego nie dało się podzielić”. Pisma bez spacji i bez znaków ideograficznych, takie jak tajskie czy khmerskie, trafiają do tej samej kategorii.
Jedna rzecz przed uruchomieniem: dzielenie zmienia liczbę bloków w pliku, a plik o zmienionej liczbie bloków jest zapisywany w porządku osi czasu z nową numeracją od 1. Jeśli jakiś blok niesie styl albo pozycję — plik ASS, stylowany WebVTT — ta informacja zostaje przy pierwszej części, a części utworzone przez narzędzie jej nie mają; raport liczy je, żebyś wiedział, ile jest dotkniętych. Wszystko działa w tej karcie przeglądarki: żaden plik nie jest wysyłany, a SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, MicroDVD, TTML, JSON i CSV są czytane tak samo.
Przykłady
Linia z 56 znakami przy limicie 42
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:04,000
She walked into the room and closed the door behind her.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,127
She walked into the room and closed the
2
00:00:03,127 --> 00:00:04,000
door behind her.
Dwie części po 39 i 16 znaków, a trzy sekundy są dzielone 2127 do 873. Cięcie wypada na spacji przed słowem door, a nie dokładnie na czterdziestym drugim znaku, więc żaden wyraz nie jest złamany. Gdyby ten blok miał styl, pierwsza część by go zachowała, a raport powiedziałby, że jeden nowy blok wyszedł bez stylu.
Tekst chiński, w którym nie ma spacji do cięcia
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:04,000
我们今天下午三点在会议室开会讨论明年的计划。
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,364
我们今天下午三点在会
2
00:00:02,364 --> 00:00:03,727
议室开会讨论明年的计
3
00:00:03,727 --> 00:00:04,000
划。
Przy limicie 10 znaków 22 znaki wychodzą jako 10, 10 i 2. Przełamanie obok znaku ideograficznego liczy się jako punkt cięcia, więc pliki chińskie i japońskie dzielą się na własnych zasadach; każdy znak liczy się też jako jeden znak, więc limit znaczy tu to samo co w angielskim.
Plik, który już mieści się w limicie
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
A short one.
2
00:00:03,000 --> 00:00:04,000
And another.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
A short one.
2
00:00:03,000 --> 00:00:04,000
And another.
Nic tutaj nie jest dłuższe niż 100 znaków, więc nic nie jest dzielone, a wynik jest wejściem co do bajtu, łącznie z numerami. To przebieg, który warto zrobić najpierw, gdy nie wiesz, co jest w pliku: limit ustawiony za wysoko może tylko nic nie zrobić.
Częste pytania
Skąd bierze się limit 42 znaków na tej stronie?
To pułap na linię, na którym zatrzymuje się większość wytycznych stylu napisów i specyfikacji nadawców, i wynika z zachowania przy czytaniu, a nie z jednego dokumentu: widz śledzi wygodnie około 42 znaków w jednej linii przy normalnej odległości. Dwie takie linie to zwykłe maksimum jednego bloku, dlatego pole startuje od 42. Podnieś go dla pliku, który czytasz tylko na komputerze, a obniż dla materiału oglądanego na telefonie trzymanym na wyciągnięcie ręki.
Czy podzielenie linii zmieni moment pojawiania się napisu na ekranie?
Blok jako całość pojawia się i znika w dokładnie tych samych chwilach: pierwsza część zaczyna się tam, gdzie zaczynał się oryginał, ostatnia kończy tam, gdzie się kończył. Wewnątrz tego przedziału części następują po sobie proporcjonalnie do ilości tekstu, więc część z dwa razy większym tekstem stoi mniej więcej dwa razy dłużej. Udział jest liczony ze znaków, a nie z czegokolwiek w pliku, bo plik mówił tylko, kiedy cała linia była na ekranie.
Czy narzędzie przenumerowuje plik po podzieleniu bloku?
Tak, i warto wiedzieć dlaczego. Plik o zmienionej liczbie bloków jest zapisywany w porządku osi czasu i numerowany od 1, więc numery zostają liczbą tego, co jest w pliku, a nie zestawem etykiet z dziurami. W praktyce podzielonego pliku nie da się już porównywać z oryginałem blok po bloku po numerze — porównuj je na podglądzie osi czasu albo trzymaj oryginał obok.
Czy dzielenie może zgubić tekst albo zepsuć stylowany blok?
Żaden znak nie znika: każda część jest ciągłym fragmentem oryginalnego tekstu, łącznie z ewentualnymi złamaniami linii w środku, a przycinane są tylko białe znaki na dwóch krawędziach cięcia. Zmienia się to, że styl, pozycja albo rytm karaoke należą do bloku, na którym je zapisano, więc zostają przy pierwszej części, a utworzone później części ich nie mają. Raport liczy bloki, które w ten sposób straciły formatowanie, i widać to przed pobraniem.
Co się dzieje z wyrazem dłuższym niż limit?
Jest cięty w środku i to jedyny przypadek, w którym narzędzie łamie wyraz. Alternatywą byłoby pozwolić części wyjść poza limit, a limit ustawiasz właśnie po to, więc wygrywa cięcie. Zwykle chodzi o długie URL-e, hashe i ciągi cyfr. Podnieś limit powyżej najdłuższego nieprzerwanego ciągu w pliku, jeśli wolisz zachować je w całości, i pamiętaj, że tekst tajski albo khmerski zachowuje się tutaj jak długi URL — nie ma spacji ani znaków ideograficznych, obok których można by ciąć.
Czy użyć tej strony, czy tej dzielącej według czasu trwania?
Zapytaj, z czym nie radzi sobie czytelnik. Jeśli linia jest na ekranie dość długo, ale niesie za dużo do przeczytania naraz, problemem są znaki i to jest ta strona. Jeśli linia niesie wygodną ilość tekstu, ale wisi na ekranie po tym, jak wszyscy przeczytali, problemem są sekundy i właściwa jest strona z czasem trwania. Blok, który jest i za długi, i za wolny, potrzebuje obu przebiegów, a bezpieczniejsza kolejność to najpierw ten: może tylko skrócić części, podczas gdy zmiana limitu czasu trwania rusza czasy, które być może już ustawiłeś.