Podziel napisy według czasu
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Czas trwania — 3000, 3s, 1m30s i 00:00:03,000 działają. Każdy blok widoczny dłużej niż tyle jest dzielony na tyle kawałków, ile potrzeba, więc 8-sekundowy blok przy 3000 tutaj staje się trzema, a czas jest rozdzielany równo, niezależnie od długości tekstu kawałków. Użyj tego, gdy problemem jest to, jak długo blok zostaje na ekranie; użyj pola znaków na drugiej stronie, gdy problemem jest to, ile tekstu zawiera.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Ta strona dzieli każdy blok, który zostaje na ekranie dłużej niż Twój limit, na tyle części, ile potrzeba. Limit zaczyna od 7000 ms — siedmiu sekund, pułapu, który cytuje większość wytycznych stylu dla jednego bloku — i jeśli znasz swój plik w sekundach, a nie w znakach, to jest strona, której chcesz. Ośmiosekundowy blok przy limicie trzech sekund staje się trzema blokami po około 2667 ms.
Liczba części jest wyliczana z czasu trwania, a nie odliczana ręcznie, i czas jest dzielony między nie równo. Tekst jest potem cięty na granicach słów najbliższych tym równym podziałom, więc części rzadko mają dokładnie tyle samo znaków. To celowe: prosiłeś o czasy, więc czasy są tym, co narzędzie gwarantuje, a tekst podąża za nimi tak blisko, jak pozwalają całe wyrazy.
Nic nie rusza się poza blokiem, który jest dzielony. Blok równy limitowi zostaje w spokoju, a plik, w którym nic nie jest za długie, wraca co do bajtu — to narzędzie tylko dzieli, więc limit ustawiony za wysoko jest bezpiecznym pierwszym przebiegiem na pliku, którego nie znasz. Obniż limit, a dostaniesz krótsze części i więcej ich; części nadal sumują się dokładnie do oryginalnego przedziału.
Jak na każdej stronie tutaj plik jest czytany, dzielony i zapisywany ponownie w tej karcie przeglądarki, bez wysyłania. SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, MicroDVD, TTML, JSON i CSV są przyjmowane, a plik o zmienionej liczbie bloków jest zapisywany w porządku osi czasu z numeracją od 1.
Przykłady
Ośmiosekundowy blok przy limicie trzech sekund
Wejście
1
00:00:00,000 --> 00:00:08,000
The rain kept falling all through the night and no one in the house could sleep.
Wynik
1
00:00:00,000 --> 00:00:02,667
The rain kept falling all
2
00:00:02,667 --> 00:00:05,333
through the night and no one
3
00:00:05,333 --> 00:00:08,000
in the house could sleep.
Trzy części po 2667, 2666 i 2667 ms — zaokrąglenie gdzieś trafia, a ostatnia część bierze to, co zostało, żeby przedział zamykał się dokładnie na 8000 ms. Cięcia wypadają po all i po one, czyli na granicach słów najbliższych jednej trzeciej i dwóm trzecim drogi, więc części mają 25, 28 i 25 znaków zamiast po 26.
Blok dokładnie na limicie i o milisekundę dłuższy
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:04,000
Exactly three seconds long.
2
00:00:05,000 --> 00:00:08,001
Just one millisecond too long.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:04,000
Exactly three seconds long.
2
00:00:05,000 --> 00:00:06,501
Just one millisecond
3
00:00:06,501 --> 00:00:08,001
too long.
Pierwszy blok trwa dokładnie 3000 ms i zostaje cały; drugi ma 3001 ms i jest cięty w połowie. To uczciwe czytanie „dłużej niż limit” i dlatego limit ustawiony o milisekundę za nisko podwoi każdy blok, który leży dokładnie na nim. Sprawdź czasy trwania w pliku, zanim zdecydujesz się na liczbę.
Limit czasu trwania, który niczego nie dosięga
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
Short.
2
00:00:03,000 --> 00:00:03,900
Also short.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
Short.
2
00:00:03,000 --> 00:00:03,900
Also short.
Trzydzieści sekund jest szersze niż cokolwiek tutaj, więc plik wraca nietknięty. Szeroki limit niczego nie scala ani nie rozciąga: ta strona dzieli bloki i nie robi nic więcej, co czyni ją bezpiecznym sposobem sprawdzenia, który blok w pliku jest naprawdę najdłuższy.
Częste pytania
Skąd bierze się limit siedmiu sekund i czy wszędzie jest taki sam?
Siedem sekund to najczęściej cytowany pułap dla jednego bloku i w przebraniu reguła prędkości czytania: przeciętny czytelnik kończy około 15 do 20 znaków na sekundę, więc dwuliniowy blok z 84 znakami potrzebuje gdzieś koło pięciu sekund, a wolny czytelnik więcej. Specyfikacje nadawców się różnią — kilka europejskich wytycznych zatrzymuje się na sześciu sekundach — więc traktuj pole jako punkt wyjścia i sprawdź specyfikację, do której dostarczasz. Narzędzie stosuje liczbę z pola i nie ma własnego zdania.
Jak narzędzie decyduje, na ile części podzielić blok?
Dzieli czas trwania przez Twój limit i zaokrągla w górę, więc 8000 ms przy 3000 ms to trzy części, a 8000 ms przy 4000 ms to dwie. Części biorą potem równe udziały przedziału, dlatego granice wypadają na jednej trzeciej i połowie oryginalnego bloku, a nie na zdaniach albo liniach w środku. Jeśli chcesz, żeby cięcia podążały za tekstem, robią to strony dzielące według znaków albo na końcach zdań.
Czy mogę ustawić limit tak krótki, żeby rozbić blok na sto części?
Istnieje pułap 200 części na blok, a drugi, ważniejszy w praktyce: część nie może być krótsza niż milisekunda. Dziewięciosekundowy blok z limitem 1 ms daje więc 200 części, a nie 9000, i raport mówi, że limitu nie dało się osiągnąć. To zabezpieczenie przed tym, żeby jedno przypadkowe naciśnięcie klawisza zamieniło blok w osobny plik, a nie limit, który spotkasz przy realistycznej liczbie.
Czy podzielenie długiego bloku zmienia oś czasu całego pliku?
Nie. Części podzielonego bloku wypełniają dokładnie przedział, który zajmował oryginał, a każdy inny blok zachowuje swoje czasy co do milisekundy. Jedyne, co zmienia się gdzie indziej, to numeracja, bo plik o zmienionej liczbie bloków jest zapisywany z numeracją od 1 w porządku osi czasu. Jeśli dzielony blok niósł styl, zostaje on przy pierwszej części, a raport mówi, ile nowych części wyszło bez stylu.
Mój plik ma bloki, które wiszą, bo niosą jedną krótką linię. Czy to jest właściwa strona?
Tylko częściowo. Ta strona umie przeciąć taki blok na dwa, ale obie części niosą wtedy ułamek tej samej krótkiej linii, co zwykle nie jest poprawą — czytelnik dostaje te same słowa w dwóch porcjach zamiast jednej. Blok, który wisi, bo nic się nie dzieje, lepiej poprawić samymi czasami, do czego służą strony przesuwania i skalowania, i sprawdzić, czy blok nie miał obejmować pauzy w dialogu.
Czy plik może być za duży dla tej strony?
Czytane są pliki do 64 MB, co jest znacznie więcej niż jakakolwiek ścieżka napisów: godzina filmu to około 100 KB. Powyżej tego strona mówi o tym, zamiast po cichu zawieść, bo plik tej wielkości prawie na pewno nie jest plikiem napisów. Bardzo duży prawdziwy plik — powiedzmy cały serial — lepiej przepuścić przez kolejkę odcinek po odcinku, gdzie każdy wynik można sprawdzić przed przejściem dalej.