Sprekerwissel in ondertitels
Of plak ondertiteltekst
Opties
De limiet is geen getal dat je invoert: hij wordt uit een gepubliceerd document gelezen, en het rapport noemt dat document, citeert de zin waar hij vandaan komt, zegt of die zin een eis of een richtlijn is, en geeft de dag waarop we hem voor het laatst met een link hebben geverifieerd. Kies het document waaraan je verantwoording verschuldigd bent. Ze zijn het onderling niet eens: Netflix telt tekens per seconde en begrenst een regel op 42 tekens, terwijl Ofcom en de BBC woorden per minuut tellen en de BBC bij regellengte een regel op 37 begrenst. Drie van hen noemen helemaal geen getallen — 47 CFR §79.1, WCAG 2.2 SC 1.2.2 en EN 301 549, dat eist dat webpagina’s en niet-webdocumenten aan datzelfde criterium voldoen. Die drie eisen dat ondertiteling benoemt wie er spreekt en non-verbale informatie draagt, en laten elk getal aan de omroep; een pagina die ze controleert, vraagt of het bestand dat doet, niet of een getal wordt overschreden. Ze wegen ook niet even zwaar: een gebrek dat tegen WCAG als waarschuwing geldt, geldt tegen EN 301 549 als fout, omdat de standaard dat criterium tot een verplichting maakt. Deze keuze verandert de limiet en de citatie samen, dus een rapport kan nooit het getal van het ene document onder de naam van een ander dragen. Pagina’s die iets controleren dat slechts één van deze documenten noemt, bieden alleen dat ene aan.
In welke beeldsnelheid de tijden worden geteld. Op de formaatpagina’s is dit wat MicroDVD nodig heeft, want het slaat tijden op als framenummers. Op de beeldsnelheidspagina’s is het de snelheid waartegen het bestand getimed is — de versie waarvoor de ondertitels gemaakt zijn — en het tweede vak op de pagina neemt de snelheid van de video die je gaat gebruiken. 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 en 60 zijn de gebruikelijke. Een verkeerde waarde verschuift de hele tijdlijn, en op de beeldsnelheidspagina’s verschuift ze die met een verhouding in plaats van met een vast bedrag.
Wanneer twee mensen in één ondertitelblok praten, moet het blok dat zeggen en moet het zeggen wie. Een streepje aan het begin van een regel markeert de wisseling van spreker; een naam voor de regel noemt de spreker. Deze pagina noemt de blokken die het eerste doen en het tweede overslaan. Het bestand wordt in je browser gelezen, nooit geüpload en niet gewijzigd — wat terugkomt is een rapport dat je als PDF of als CSV downloadt.
De drie documenten waartegen deze pagina kan toetsen, zeggen hetzelfde en geven helemaal geen getallen. FCC 47 CFR §79.1(j)(2)(i) eist dat captioning niet-waarneembare informatie levert en noemt de identiteit van sprekers als voorbeeld; WCAG 2.2 Success Criterion 1.2.2 vraagt in zijn begeleidende tekst dat captions aangeven wie er spreekt. EN 301 549 voegt niets eigens toe — clausule 9.1.2.2 verplicht webpagina’s en 10.1.2.2 niet-webdocumenten om aan datzelfde criterium te voldoen, en dat is de route waarlangs de Europese toegankelijkheidswet bij ondertitels uitkomt — maar het is het document waartegen een Europese dienst wordt beoordeeld, dus het rapport noemt het en citeert het clausulenummer. Geen van de drie zegt hoeveel beurten een blok mag bevatten, hoe een naam eruitziet of hoe lang iets in beeld moet blijven. Daarom heeft het rapport geen limietkolom — geen kolom met streepjes, geen nul, maar geen kolom, want er is geen getal om af te drukken en er een afdrukken zou betekenen dat het verzonnen is.
Dan blijft het moeilijke deel over: beslissen wat een gebrek is. Deze pagina meldt een blok met twee of meer sprekerbeurten waarin geen enkele naam staat, en ze doet dat alleen voor een bestand dat elders wél sprekers naam geeft. Een bestand dat nergens iemand naam geeft, wordt als niet van toepassing gemeld, met de reden erbij. Dat is de belangrijkste zin van deze pagina, en de redenering staat in de toelichting bij het derde voorbeeld.
Voorbeelden
Twee sprekers, twee streepjes, geen namen
Ondertitels
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
JOHN: I told you not to wait up.
2
00:00:04,000 --> 00:00:07,000
- I know what you did.
- Then say it out loud.
3
00:00:08,000 --> 00:00:10,000
MARY: It does not matter now.
Wat het rapport vindt
Cues with two speakers and no name — 1 found
Severity Cues Start End Measured Clause
Error 2 00:00:04.000 00:00:07.000 2 items 47 CFR §79.1 — Closed captioning of televised video programming — (j)(2)(i) Accuracy: captioning shall provide nonverbal information that is not observable, such as the identity of speakers
Checked against
Standard: FCC caption quality rules (47 CFR §79.1)
Where it is stated: (j)(2)(i) Accuracy: captioning shall provide nonverbal information that is not observable, such as the identity of speakers
Stated as: Requirement
Not checked by this page: (j)(2)(i) Accuracy: captioning shall provide nonverbal information that is not observable, such as the existence of music, sound effects, and audience reactionAlleen het middelste blok wordt gemeld. De andere twee noemen hun sprekers, en dat is wat het bestand überhaupt controleerbaar maakt: een bestand dat in sommige blokken sprekers noemt, heeft een conventie, en het middelste blok breekt die. Let op de kolommen: Gemeten staat er en leest 2 items, omdat er twee beurten zijn geteld; Limiet ontbreekt, omdat 47 CFR §79.1 nooit een getal noemt. De ernst leest Fout in plaats van Waarschuwing, en ook dat is het document aan het woord — deze zin is een verordening, waar de grenzen van Ofcom, Netflix en de BBC op andere pagina’s richtlijnen zijn die hun auteurs voor zichzelf schreven.
Eén regel met een streepje is één persoon die praat
Ondertitels
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
MARY: I told you not to wait up.
2
00:00:08,000 --> 00:00:10,000
- And that is the end of it.
Wat het rapport vindt
Cues with two speakers and no name — Nothing found.
Checked against
Standard: FCC caption quality rules (47 CFR §79.1)
Where it is stated: (j)(2)(i) Accuracy: captioning shall provide nonverbal information that is not observable, such as the identity of speakers
Stated as: Requirement
Not checked by this page: (j)(2)(i) Accuracy: captioning shall provide nonverbal information that is not observable, such as the existence of music, sound effects, and audience reactionDe grens waar deze pagina omheen is gebouwd: een streepje markeert een wisseling van spreker, dus één regel met een streepje is één persoon die praat en er is niemand om te benoemen. Twee is het kleinste aantal dat telt. Als „meer dan één beurt” in de ene richting en „minstens twee” in de andere werd geschreven, zou dit het voorbeeld zijn dat rood wordt — en dezelfde off-by-one zou op deze pagina ofwel elk gewoon blok in een bestand melden ofwel elk blok met een gesprek doorlaten.
Een bestand dat nooit iemand noemt
Ondertitels
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
- I know what you did.
2
00:00:04,000 --> 00:00:07,000
- Then say it out loud.
Wat het rapport vindt
Cues with two speakers and no name — Not applicable. This file never names a speaker, so there is no way to tell whether the ones it leaves unnamed should have been named
Checked against
Standard: ETSI EN 301 549 (EU accessibility requirements for ICT)
Where it is stated: 9.1.2.2 Captions (Prerecorded): Where ICT is a web page, it shall satisfy the WCAG 2.1 Success Criterion 1.2.2 Captions (Prerecorded)
Stated as: Requirement
Not checked by this page: 10.1.2.2 Captions (Prerecorded): Where ICT is a non-web document, it shall satisfy the WCAG 2.1 Success Criterion 1.2.2 Captions (Prerecorded)„Niet van toepassing”, niet „niets gevonden”, en dat verschil is het hele punt van de pagina. De zin die wordt toegepast, eist dat captioning informatie levert die niet waarneembaar is, en of de kijker kan zien wie er praat, legt een ondertitelbestand niet vast — dus een blok met twee streepjes in een bestand dat niemand noemt, is nergens bewijs van. Wat een bestand wél kan laten zien, is dat het elders sprekers noemt, en dat is bewijs dat de identiteit in dit materiaal niet altijd zichtbaar is. Een bestand zonder namen biedt dat bewijs niet, en nul bevindingen melden zou hetzelfde hebben gezegd als goedkeuren. Dit voorbeeld is tegen EN 301 549 gecontroleerd, en de laatste twee regels van het rapport zijn waarom die norm in de lijst staat: de clausule die ze toepast wordt met nummer geciteerd, en de regel eronder noemt de clausule die ze niet toepast. Zet het document op WCAG en het oordeel is identiek, op formulering en gewicht na.
Veelgestelde vragen
Tegen welke documenten kan sprekeridentificatie op deze pagina worden getoetst?
Tegen drie. FCC 47 CFR §79.1(j)(2)(i) eist dat captioning niet-waarneembare informatie levert en noemt de identiteit van sprekers als geval daarvan; WCAG 2.2 Success Criterion 1.2.2 vraagt dat captions aangeven wie er spreekt; EN 301 549 §9.1.2.2 verplicht webpagina’s en §10.1.2.2 niet-webdocumenten om aan datzelfde criterium te voldoen, en zo bereikt de Europese toegankelijkheidswet ondertitels.
Ze dragen niet hetzelfde gewicht, en het rapport zegt dat in een eigen rij: de FCC-regel en de EN 301 549-clausule zijn als eis gesteld, waar de WCAG-zin die deze pagina toepast in het Understanding-document staat, wiens eigen kop de uitleg als informatief en niet vereist voor WCAG beschrijft. Hetzelfde blok leest dus als een fout tegen de eerste twee en als een waarschuwing tegen WCAG. Afgezien van de formulering noemen alle drie een plicht en geen getal, en daarom heeft het rapport geen limietkolom.
Waarom gelden twee regels met een streepje in één blok als twee sprekers en niet als één?
Omdat het streepje de conventie is voor een wisseling van spreker: een ondertitelregel die met een streepje begint, wordt begrepen als een andere persoon dan de regel erboven. Die conventie is wat een blok met twee streepjes de moeite waard maakt — de kijker krijgt te horen dat er iemand anders praat, en krijgt niet te horen wie. Beide conventies worden hier herkend: een regel die met een streepje begint telt als een beurt, en een regel die met een naam en een dubbele punt begint telt als een beurt met een naam.
Waarom wordt een bestand dat nooit een spreker noemt als niet van toepassing gemeld en niet als schoon?
Omdat of een spreker benoemd moest worden, een ondertitelbestand niet kan beantwoorden. De eis gaat over informatie die de kijker niet kan waarnemen; als de spreker in beeld is met bewegende lippen, valt er niets aan te vullen, en een tekstbestand legt niets vast over wat er in beeld was. Een bestand dat in sommige blokken sprekers noemt, is bewijs dat de identiteit in dat materiaal niet altijd zichtbaar is, en daarom bestaat de conventie daar en kan ze worden gehandhaafd. Waar zo’n conventie nergens in het bestand voorkomt, zegt deze pagina dat ze niet kan oordelen, met de reden erbij, in plaats van nul bevindingen te melden — een schoon rapport en een controle die niet kon worden gedaan lezen anders identiek, en ze zijn niet hetzelfde antwoord.
Zegt 47 CFR §79.1 hoeveel sprekers één caption mag bevatten?
Nee. De FCC-kwaliteitsregels voor captions noemen vier kwaliteiten — nauwkeurigheid, synchroniciteit, volledigheid en plaatsing — en de identiteit van sprekers valt onder nauwkeurigheid. Er staat nergens in de paragraaf een getal: geen aantal beurten per blok, geen tekengrens, geen tempo. Daarom drukt het rapport voor deze pagina af wat het mat en laat het de limietkolom helemaal weg, en dat is de moeite waard om te weten voordat je in een huisstijldocument naar een getal gaat zoeken.
Geldt een muziek- of geluidslabel op deze pagina als sprekersnaam?
Nee. Een regel als MUZIEK: Zachte piano. heeft de vorm van een benoemde beurt, en haar meetellen zou een volstrekt gewoon blok laten lijken alsof er iemand is geïdentificeerd. Zulke labels — muziek, noot, geluid, songtekst — blijven aan beide kanten buiten de telling. Het zijn non-speech information, wat een aparte eis in dezelfde zin is en een aparte controle; deze pagina noemt het onder wat ze niet controleerde.
Verandert het controleren van sprekeridentificatie mijn ondertitelbestand?
Nee. Het bestand wordt gelezen en met rust gelaten, en er wordt niets geüpload. Wil je namen verwijderen, dan is dat de tegenovergestelde tool, en die schrijft een nieuw bestand. Wil je de twee sprekers in een gemeld blok in twee blokken splitsen, dan is dat een tijdlijnbewerking in plaats van iets wat deze pagina voor je kan beslissen, want alleen jij weet waar de wisseling werkelijk valt.
Waar de controle naar kijkt
- Het rapport beschrijft een bestand, geen dienst. 47 CFR §79.1 bindt televisieomroepen en distributeurs in de Verenigde Staten; WCAG 2.2 is een norm waartegen een site of dienst wordt beoordeeld, en EN 301 549 is de geharmoniseerde norm waarnaar de Europese toegankelijkheidswet verwijst. Geen van de drie is een uitspraak over een ondertitelbestand op zich, en niets hier concludeert dat jouw ondertiteling voldoet. Het rapport vermeldt hoeveel blokken op de manier van deze pagina maten, welke zin elke bevinding citeert, en welke delen van die documenten deze pagina helemaal niet controleerde.
- Deze controle is met opzet de smalle, en die smalheid is het eerlijke deel. Sprekeridentificatie is vereist waar de identiteit niet waarneembaar is — een feit over het beeld, dat een ondertitelbestand niet draagt. In plaats van te gokken, gebruikt deze pagina de naamconventie van het bestand zelf als bewijs dat benoemen nodig was. Het gevolg is dat bestanden die nooit sprekers benoemen nooit als falend worden gemeld, en dat is een echte beperking van de controle en geen eigenschap ervan.
Bronnen
- 47 CFR §79.1 — Closed captioning of televised video programming, paragraaf (j)(2)(i): ondertiteling moet non-verbale informatie geven die niet waarneembaar is, zoals de identiteit van sprekers. Dit zijn de FCC-kwaliteitsregels voor ondertiteling, geciteerd uit de gepubliceerde tekst.
- WCAG 2.2 Success Criterion 1.2.2 (Captions, Prerecorded), niveau A. Het criterium zelf noemt niet het identificeren van de spreker; die zin staat in het Understanding-document ervoor, waarvan de kop zegt dat de uitleg informatief is en niet vereist om aan WCAG te voldoen. Daarom legt deze pagina het vast als richtlijn en niet als eis.
- EN 301 549 (ETSI) v3.2.1 — clausule 9.1.2.2 Captions (Prerecorded): waar ICT een webpagina is, moet deze voldoen aan WCAG 2.1 Success Criterion 1.2.2; clausule 10.1.2.2 zegt hetzelfde voor niet-webdocumenten. De norm zegt zelf niets over ondertiteling buiten die incorporatie, en daarom is de zin die deze pagina toepast geciteerd uit WCAG en alleen het clausulenummer uit deze norm.