Ondertitelblokken samenvoegen
Of plak ondertiteltekst
Opties
Twee blokken met een gat van hoogstens dit aantal milliseconden worden één blok dat van het begin van het eerste tot het einde van het laatste loopt. De vergelijking is inclusief, dus een gat van precies dit aantal milliseconden voegt samen. 1000 ms (één seconde) is een goed uitgangspunt voor een bestand waarvan de regels midden in een zin zijn gesplitst; een kleine waarde zoals 40 ms dicht alleen het flikkeren tussen blokken die eigenlijk één blok waren.
Een spatie voegt de twee teksten in één regel samen, wat je wilt wanneer het originele bestand een zin over twee blokken heeft gesplitst. Een regeleinde stapelt ze, zodat het blok als tweeregelige ondertitel op het scherm blijft gedurende de hele periode.
In welke beeldsnelheid de tijden worden geteld. Op de formaatpagina’s is dit wat MicroDVD nodig heeft, want het slaat tijden op als framenummers. Op de beeldsnelheidspagina’s is het de snelheid waartegen het bestand getimed is — de versie waarvoor de ondertitels gemaakt zijn — en het tweede vak op de pagina neemt de snelheid van de video die je gaat gebruiken. 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 en 60 zijn de gebruikelijke. Een verkeerde waarde verschuift de hele tijdlijn, en op de beeldsnelheidspagina’s verschuift ze die met een verhouding in plaats van met een vast bedrag.
Deze pagina voegt naburige blokken samen wanneer de tussenruimte klein genoeg is. Je stelt de limiet in — 1000 ms om te beginnen — en elk tweetal blokken dat door dat bedrag of minder is gescheiden, wordt één blok. Het is het gereedschap voor een bestand dat flikkert: een zin die over twee blokken is verdeeld, een export van één woord per blok uit een transcriptiedienst, of een reeks regels waarvan de gaten zo kort zijn dat de ondertitel aan en uit lijkt te knipperen.
Het samengevoegde blok loopt van de start van het eerste blok tot het einde van het laatste, dus de pauze ertussen wordt gevuld met de samengevoegde tekst. Dat is wat het flikkeren wegneemt, en het is ook het enige waar je zeker van moet zijn dat je het wilt: een gat dat de oorspronkelijke ondertitelaar met opzet liet — een tel tussen twee sprekers, een pauze voor een clou — wordt nu door tekst bedekt. Niets anders in het bestand beweegt. Geen enkel blok buiten de samengevoegde groep verschuift een milliseconde, en de bloknummers blijven precies zoals ze waren, dus blok 3 kan in de uitvoer op blok 1 volgen.
De laatste beslissing is hoe de twee teksten elkaar ontmoeten. Op één regel voegt ze samen met een spatie, wat je wilt voor een zin die was opgesplitst: de lezer krijgt één doorlopende regel voor de hele span. Op aparte regels stapelt ze, wat je wilt wanneer de twee blokken als twee regels gelezen moesten worden — een korte uitwisseling, een ondertiteling boven een vertaling. Een bestand dat een eigen scheidingsteken tussen de twee nodig heeft — een streepje, een schuine streep — is een tweetalige samenvoeging en geen timingreparatie, en hoort in de tekstgroep.
De limiet stopt met opzet bij 60 seconden: daarboven voegt het gereedschap geen blokken meer samen, maar stort het de tijdas in, en een bestand met één blok erin is geen ondertitelbestand. Zoals op elke pagina hier wordt niets geüpload — het bestand wordt in dit browsertabblad gelezen, samengevoegd en opnieuw geschreven, en SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, MicroDVD, TTML, JSON en CSV worden allemaal op dezelfde manier gelezen.
Voorbeelden
Eén zin, over twee blokken verdeeld
Invoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,500
She walked into the room
2
00:00:02,600 --> 00:00:04,000
and closed the door.
Uitvoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:04,000
She walked into the room and closed the door.
Een gat van 100 ms, ruim binnen de limiet van één seconde, en de zin is weer heel. De fade-out en fade-in die een speler tussen twee blokken uitvoert, zijn weg: de regel blijft de volle drie seconden staan in plaats van een tiende seconde te verdwijnen. Het blok houdt nummer 1 omdat het het blok is dat overleefde; niets nummert het bestand na een samenvoeging opnieuw.
Dezelfde twee blokken, op aparte regels gehouden
Invoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,500
She walked into the room
2
00:00:02,600 --> 00:00:04,000
and closed the door.
Uitvoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:04,000
She walked into the room
and closed the door.
Identieke tijden, andere uitvoer: aparte regels kiezen schrijft de tekst van het tweede blok als tweede regel van hetzelfde blok in plaats van hem door te laten lopen. Nuttig wanneer de twee helften als paar gelezen moesten worden, en nuttig voor tweetalige bestanden waar de twee blokken al elk één regel waren. Een blok kan zoveel regels houden als het formaat toelaat, en dit is een harde regelbreuk in het bestand, geen afgebroken regel.
Een gat dat het gereedschap terecht met rust laat
Invoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
What time do you call this?
2
00:00:09,000 --> 00:00:11,000
Sorry. The bus never came.
Uitvoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
What time do you call this?
2
00:00:09,000 --> 00:00:11,000
Sorry. The bus never came.
Zes seconden stilte tussen twee sprekers, en de uitvoer is de invoer byte voor byte. Dat gat vullen zou iemands regel op het scherm zetten terwijl de ander praat, dus een drempel in de buurt van dit gat is een fout — de volgorde van de twee regels is niet hetzelfde als de timing ervan. De limiet op 500 ms zetten, zoals hier, laat dit bestand met rust.
Veelgestelde vragen
Het bestand splitst elke zin over twee of drie blokken. Op welk gat moet ik de limiet zetten?
Begin met 1000 ms. Een bestand uit een transcriptiedienst zet meestal 50 tot 300 ms tussen de stukken van één zin, en een seconde is ruim breder dan dat terwijl hij ruim binnen de pauzes tussen zinnen blijft. Kies Aparte regels voor hoe de twee teksten elkaar ontmoeten, laat het hele seizoen in één keer door de wachtrij lopen en lees daarna de tijdasvoorbeeld: dat is de snelste manier om te zien of een pauze die je wilde houden is opgeslokt.
Verandert samenvoegen wanneer mijn ondertitels op het scherm verschijnen?
Voor de blokken die samengaan wel — en dat is de bedoeling. Het samengevoegde blok begint wanneer het eerste begon en eindigt wanneer het laatste eindigde, dus het gat ertussen is nu door tekst bedekt in plaats van leeg. Elk ander blok in het bestand houdt zijn exacte tijden. Was een pauze binnen de samengevoegde span opzettelijk, verlaag de limiet tot het paar niet meer samengaat, of laat die blokken met rust door ze in een aparte run te behandelen.
Worden de bloknummers na een samenvoeging herschreven?
Nee. Het overlevende blok houdt het nummer dat het had en de nummers van de opgenomen blokken verdwijnen, dus een bestand met blokken 1, 2 en 3 kan uitkomen met 1 en 3. Dat is wat de eigen nummering van het formaat is — een label, geen volgorde — en het met rust laten betekent dat de nummers in je uitvoer nog steeds overeenkomen met die in de versie waarmee je begon, wat uitmaakt wanneer je de twee vergelijkt.
Moet ik blokken samenvoegen die elkaar al raken?
Alleen als je dat bedoelde. Een gat van nul is hoe een goed getimd bestand eruitziet: elk blok eindigt precies waar het volgende begint. Over nul heen samenvoegen verbindt die paren en is hetzelfde als de limiet hier op 0 zetten — daarom laat de pagina die alleen overlappingen samenvoegt, hiernaast, rakende blokken met opzet staan in plaats van ze per ongeluk samen te voegen.
Kan samenvoegen een deel van mijn tekst verliezen?
Nee. Elk woord van elk blok komt in de uitvoer terecht; wat verloren gaat is de afzonderlijke timing van elk opgenomen blok, en die staat in het verliesoverzicht. Stijlen zijn de enige uitzondering om op te letten bij een bestand met stijlen zoals ASS: een blok kan maar één stijl dragen, dus wanneer twee blokken in verschillende stijlen worden samengevoegd, blijft de stijl van het eerste behouden en telt het verslag wat niet meekon.
Kan ik een heel bestand tot één blok samenvoegen?
Niet per ongeluk. Het veld stopt bij 60000 ms, dus de wijdste instelling verbindt blokken die tot een minuut uit elkaar liggen — genoeg voor een slecht verdeeld liedje of een gehaast interview, niet genoeg om een aflevering tot één blok in te storten. Is een bestand echt één ondertitelwaard tekst over honderd blokken, verwijder dan eerst de blokken die je niet wilt, of controleer of je een transcriptie hebt in plaats van een ondertitelbestand.