Ondertitels toetsen aan Ofcom
Of plak ondertiteltekst
Opties
De limiet is geen getal dat je invoert: hij wordt uit een gepubliceerd document gelezen, en het rapport noemt dat document, citeert de zin waar hij vandaan komt, zegt of die zin een eis of een richtlijn is, en geeft de dag waarop we hem voor het laatst met een link hebben geverifieerd. Kies het document waaraan je verantwoording verschuldigd bent. Ze zijn het onderling niet eens: Netflix telt tekens per seconde en begrenst een regel op 42 tekens, terwijl Ofcom en de BBC woorden per minuut tellen en de BBC bij regellengte een regel op 37 begrenst. Drie van hen noemen helemaal geen getallen — 47 CFR §79.1, WCAG 2.2 SC 1.2.2 en EN 301 549, dat eist dat webpagina’s en niet-webdocumenten aan datzelfde criterium voldoen. Die drie eisen dat ondertiteling benoemt wie er spreekt en non-verbale informatie draagt, en laten elk getal aan de omroep; een pagina die ze controleert, vraagt of het bestand dat doet, niet of een getal wordt overschreden. Ze wegen ook niet even zwaar: een gebrek dat tegen WCAG als waarschuwing geldt, geldt tegen EN 301 549 als fout, omdat de standaard dat criterium tot een verplichting maakt. Deze keuze verandert de limiet en de citatie samen, dus een rapport kan nooit het getal van het ene document onder de naam van een ander dragen. Pagina’s die iets controleren dat slechts één van deze documenten noemt, bieden alleen dat ene aan.
In welke beeldsnelheid de tijden worden geteld. Op de formaatpagina’s is dit wat MicroDVD nodig heeft, want het slaat tijden op als framenummers. Op de beeldsnelheidspagina’s is het de snelheid waartegen het bestand getimed is — de versie waarvoor de ondertitels gemaakt zijn — en het tweede vak op de pagina neemt de snelheid van de video die je gaat gebruiken. 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 en 60 zijn de gebruikelijke. Een verkeerde waarde verschuift de hele tijdlijn, en op de beeldsnelheidspagina’s verschuift ze die met een verhouding in plaats van met een vast bedrag.
De richtlijnen van Ofcom voor televisietoegankelijkheid zijn een kort document, en over ondertitels doen ze één meetbare uitspraak: ondertitels mogen niet meer dan 160 tot 180 woorden per minuut vragen. Deze pagina draait elke ondertitelcontrole die ze heeft in één keer tegen dat document — leessnelheid, regellengte, minimum- en maximumduur van een blok, en of sprekers worden benoemd — en drukt voor elk het antwoord af, ook de antwoorden die luiden: dit document zegt het niet. Het bestand wordt in je browser gelezen, nooit geüpload en niet gewijzigd.
Wat terugkomt, is de moeite waard om helemaal te lezen, want vier van de vijf secties zeggen hetzelfde soort ding en dat is niet „in orde”. Ofcom noemt geen grens voor het aantal tekens op een regel, geen minimum- en geen maximumduur, dus die drie secties lezen als niet van toepassing — er is geen grens gegeven, dus er valt niets te vergelijken. De sprekerssectie leest een tweede, andere zin: dit document stelt helemaal geen zulke eis. Die tweede zin is de hele reden dat deze pagina naast de vier pagina’s met één controle bestaat. Een pagina die regellengte tegen Netflix toetst, kan je alleen over Netflix iets vertellen; deze pagina vertelt je over welke van de vijf dingen Ofcom een mening heeft, en Ofcom heeft er precies over één een mening.
Deze pagina lost ook een vraag op die mensen andersom stellen: of de controle die ze missen, ontbreekt omdat ze het verkeerde document hebben gekozen. Als een huisstijl 42 tekens per regel voorschrijft en de richtlijnen van Ofcom niets zeggen, komt dat getal ergens anders vandaan, en de referentielijst van het rapport is niet de plek waar het woont.
Voorbeelden
Een bestand met drie blokken boven 180 woorden per minuut
Ondertitels
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
JOHN: I told you not to wait up.
2
00:00:04,000 --> 00:00:07,400
- I know what you did last summer, and I am not going to pretend otherwise.
- Then say it out loud, right here, in front of everybody.
3
00:00:09,000 --> 00:00:09,600
Wait.
4
00:00:11,000 --> 00:00:19,200
MARY: Nothing. It does not matter now.
5
00:00:21,000 --> 00:00:23,000
The quick brown fox jumps over the lazy dog every single morning.
Wat het rapport vindt
Cues read faster than the limit — 3 found
Severity Cues Start End Measured Limit Clause
Warning 1 00:00:01.000 00:00:03.000 240 wpm 180 wpm Ofcom: Guidelines on the provision of television access services — Reading speed: subtitles should not exceed 160–180 words per minute
Warning 2 00:00:04.000 00:00:07.400 494.1 wpm 180 wpm (the same sentence)
Warning 5 00:00:21.000 00:00:23.000 360 wpm 180 wpm (the same sentence)
Lines longer than the limit — Not applicable. No limit was given, so there is nothing to compare against
Cues below the minimum duration — Not applicable. No limit was given, so there is nothing to compare against
Cues above the maximum duration — Not applicable. No limit was given, so there is nothing to compare against
Cues with two speakers and no name — Not applicable. This document says nothing about this, so there is no requirement to check against
What it was checked against
Standard: Ofcom access services guidance
Limit: 180 wpm
Where it is stated: Reading speed: subtitles should not exceed 160–180 words per minute
Stated as: Guideline
Verified: 2026-10-16De vijf secties zijn het punt van deze pagina, en de laatste vier zijn geen mislukte run. Vergelijk dit rapport met dezelfde vijf blokken tegen de Netflix-gids: daar dragen vier van die secties bevindingen, omdat dat document een regellengte, een minimum en een maximum noemt. Hier dragen ze elk een zin. De snelheid wordt in woorden per minuut gemeten, op witruimte geteld, precies zoals Ofcom het stelt — het rapport rekent haar niet om naar tekens per seconde, want een omrekening van woorden naar tekens zou een getal zijn dat de richtlijn nooit noemde. Let ook op de formulering van de laatste sectie, die een andere zin is dan de drie erboven: de ene is „geen getal”, de andere „geen eis”.
Een blok precies op de grens
Ondertitels
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
Where were you going last night?
2
00:00:05,000 --> 00:00:07,000
Where were you going so late tonight?
Wat het rapport vindt
Cues read faster than the limit — 1 found
Severity Cues Start End Measured Limit Clause
Warning 2 00:00:05.000 00:00:07.000 210 wpm 180 wpm Ofcom: Guidelines on the provision of television access services — Reading speed: subtitles should not exceed 160–180 words per minuteHet eerste blok is zes woorden in twee seconden — precies 180 woorden per minuut — en wordt niet gemeld. Het tweede is zeven woorden in dezelfde twee seconden, 210, en wordt wel gemeld. De zin van Ofcom is „should not exceed”, dus de grens is de limiet zelf en de vergelijking is strikt groter. Was deze pagina met „minstens” geschreven, dan stond het eerste blok in het rapport en zou elk bestand bevindingen krijgen van blokken die al binnen de richtlijn vielen.
Een bestand waarvan de tekst geen spaties tussen woorden heeft
Ondertitels
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
你好，我一直在等你回来。
2
00:00:03,000 --> 00:00:05,000
我以为你今天不会来了。
Wat het rapport vindt
Cues read faster than the limit — Not applicable. No per-minute rate can be measured here: either the file holds no words at all, or its text is written without spaces between words (Chinese, Japanese), where counting words by whitespace counts the wrong thing. A characters-per-second standard measures a file like this one.Een tempo in woorden per minuut wordt gemeten door witruimte te tellen, en Chinees en Japans worden zonder geschreven. Eén regel Chinees zou als één of twee „woorden” tellen, het resulterende tempo zou extreem langzaam lijken, en het rapport zou schoon terugkomen — een schoon rapport dat niets betekent. Dus zegt deze pagina dat ze niet kan meten, en wijst ze op de controle die het wel kan: de grens van Netflix in tekens per seconde telt tekens, wat niet van spaties afhangt. Dat is een reden om van document te wisselen en geen reden om op te geven, en de notitie staat in het rapport zodat je niet hoeft te raden naar welke van de twee je kijkt.
Veelgestelde vragen
Welke Ofcom-getallen toetst deze pagina aan een ondertitelbestand?
Eén. De richtlijnen van Ofcom voor televisietoegankelijkheid noemen een leessnelheid: ondertitels mogen niet meer dan 160 tot 180 woorden per minuut vragen, en deze pagina vergelijkt met de bovenkant van die band, 180. Er staat geen regellengte, geen minimumduur en geen maximumduur in het document, dus drie van de vijf secties van het rapport zeggen dat er geen grens is gegeven. Dat is geen tekortkoming van de pagina; het is wat het document bevat, en dat uitzoeken is de reden om de controle te draaien.
Waarom zeggen drie secties van het Ofcom-rapport geen grens in plaats van niets gevonden?
„Niets gevonden” en „niets om tegen te vergelijken” zijn verschillende antwoorden en het rapport houdt ze uit elkaar. Niets gevonden zou betekenen dat het bestand tegen een grens is gemeten en erbinnen bleef. Wat er bij regellengte, minimumduur en maximumduur werkelijk gebeurde, is dat Ofcom voor geen van drie een getal noemt, dus er viel niets te meten. Nul bevindingen voor die drie afdrukken zou dit rapport laten lijken op het Netflix-rapport met lege tabellen, en zou je het tegenovergestelde vertellen van de waarheid over wat de richtlijn dekt.
Ofcom noemt de leessnelheid in woorden per minuut — is dat dezelfde maat als tekens per seconde?
Nee, en deze pagina rekent er niet tussen om. De grens van Netflix telt tekens; die van Ofcom telt woorden gescheiden door witruimte. Het ene in het andere omrekenen vereist een aanname over de gemiddelde woordlengte, en het resulterende getal zou een getal zijn dat geen van beide documenten noemt. Dus meet het rapport in woorden per minuut wanneer Ofcom het document is en in tekens per seconde wanneer Netflix het is, en elke bevinding citeert de zin waaruit ze komt. Een subtitle- of caption-bestand kan voor de ene slagen en voor de andere zakken, en dat is het nuttige om te weten.
Eist de richtlijn van Ofcom dat ondertitels benoemen wie er spreekt?
Niet in het document dat deze pagina toepast. De sprekerssectie leest dat het document hier niets over zegt, dus er is geen eis om tegen te toetsen — een andere zin dan die de drie numerieke secties afdrukken, omdat de reden anders is. Sprekeridentificatie wordt als plicht gesteld door WCAG 2.2 Success Criterion 1.2.2 en door de FCC-kwaliteitsregels voor captions, en beide worden op hun eigen pagina gecontroleerd. Als je nalevingsverplichting uit een van die twee komt, is de Ofcom-pagina niet de pagina die haar beantwoordt.
Wat zegt de Ofcom-richtlijn over een blok dat minder dan een seconde in beeld staat?
Niets. Noch een minimum- noch een maximumduur komt in het document voor, dus beide duursecties van dit rapport zeggen dat er geen grens is gegeven. Het getal van één seconde dat in de ondertitelpraktijk circuleert, en de 834 milliseconden die de Netflix-gids noemt, komen uit andere documenten. Een blok van 600 milliseconden is op deze pagina geen bevinding; hetzelfde blok op de Netflix-pagina wel.
Is 180 woorden per minuut een wettelijke grens in het Verenigd Koninkrijk?
Het is een richtlijn, en het rapport labelt haar als zodanig in de rij die zegt hoe de zin is gesteld. De access services code van Ofcom legt de verplichtingen op aan omroepen en on-demandaanbieders; dit getal staat in de richtlijnen die ermee samengaan, geschreven als leidraad voor mensen die ondertitels maken. Dat onderscheid staat bij elke bevinding en wordt niet aan de lezer overgelaten, want een getal dat als wettelijke drempel wordt gepresenteerd, zou een claim zijn die deze pagina niet kan ondersteunen.
Waar de controle naar kijkt
- Het rapport beschrijft een bestand, geen dienst. De access services code van Ofcom en de richtlijnen die deze pagina toepast, binden televisie- en on-demandaanbieders in het Verenigd Koninkrijk; een ondertitelbestand op zich is niet wat gereguleerd wordt. Niets hier concludeert dat iets voldoet. Het rapport vermeldt hoeveel blokken op de manier van deze pagina maten, uit welke zin elk getal is gelezen, of die zin een eis of een richtlijn is, en de dag waarop ze voor het laatst tegen het gepubliceerde document is gecontroleerd.
- Waar de richtlijnen zwijgen, zegt deze pagina dat in het rapport in plaats van de leemte op te vullen. Drie van de vijf controles drukken af dat er geen grens is gegeven en een drukt af dat er geen eis is gesteld, omdat dat de letterlijke stand van het document is. Wie een regellengte of een minimumduur nodig heeft om naar te wijzen, vindt die hier niet, en dat is de eerlijke uitkomst: het alternatief zou zijn het getal van een ander document te lenen en het onder de naam van Ofcom te archiveren.
Bronnen
- Ofcom: Guidelines on the provision of television access services — leessnelheid: ondertiteling mag niet boven 160–180 woorden per minuut uitkomen. Dit is het enige cijfer dat deze pagina toepast, en het is richtlijn, geen clausule uit de access services code.
- Ofcom access services code — de verplichtingen voor televisie- en on-demandaanbieders in het Verenigd Koninkrijk. Hier alleen genoemd om de grens duidelijk te maken: deze pagina past de guidelines toe, niet de code, en de code is niet waar een ondertitelbestand tegen wordt gemeten.