50 fps naar 25 fps
Of plak ondertiteltekst
Opties
In welke beeldsnelheid de tijden worden geteld. Op de formaatpagina’s is dit wat MicroDVD nodig heeft, want het slaat tijden op als framenummers. Op de beeldsnelheidspagina’s is het de snelheid waartegen het bestand getimed is — de versie waarvoor de ondertitels gemaakt zijn — en het tweede vak op de pagina neemt de snelheid van de video die je gaat gebruiken. 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 en 60 zijn de gebruikelijke. Een verkeerde waarde verschuift de hele tijdlijn, en op de beeldsnelheidspagina’s verschuift ze die met een verhouding in plaats van met een vast bedrag.
De beeldsnelheid van de versie waarmee je de ondertitels gaat gebruiken — de video die je daadwerkelijk afspeelt. De toegepaste factor is het eerste vak gedeeld door dit vak, dus 24 naar 25 geeft 0,96: een film loopt op PAL 4% sneller, en een speelfilm van 100 minuten past op een band van 96 minuten. Draai je de twee vakken om, dan verschuift de hele tijdlijn met hetzelfde bedrag de verkeerde kant op.
Deze pagina neemt een ondertitelbestand waarvan de tijden in 50 frames per seconde zijn geteld en zet ze op een 25 fps-versie. Elke tijdstempel wordt verdubbeld, dus een blok dat dertig seconden zei, betekent een minuut, en het laatste blok van een aflevering van twaalf minuten landt op vierentwintig minuten. De twee velden zijn al ingevuld; pas ze aan als je bestand in iets anders is geteld.
De fout achter dit paar is er een van tellen en niet van afspelen. Europees high-definitionmateriaal is vaak 50 frames of 50 velden per seconde, en een gereedschap dat velden telt, levert getallen die twee keer zo groot zijn als hetzelfde shot in frames — een tijdas die uit die getallen is gebouwd, is dus precies half zo lang als hij zou moeten zijn, en elk blok verschijnt op het dubbele van zijn eigenlijke tijd. Dezelfde verdubbeling duikt op wanneer een bestand dat uit een 50 fps-project is geëxporteerd, wordt geleverd tegen een 25 fps-master, of wanneer een ondertitelbestand is gegenereerd uit een framegerichte werkwijze die op 50 bleef staan.
Wat deze pagina makkelijk te controleren maakt, is dat een factor twee zichtbaar is voordat je iets omzet. De laatste tijdstempel van het bestand is ongeveer twee keer de speelduur van de video, of de ondertitels staan nog lang in beeld nadat het beeld al is afgelopen. Elk ander paar in deze groep zit er een paar procent naast, wat rekenwerk vraagt om het te merken; dit paar zit er honderd procent naast, wat geen rekenwerk vraagt.
Beide randen van elk blok worden verdubbeld, dus een regel van één seconde krijgt twee seconden en de leessnelheid van elke regel halveert in plaats van te stijgen. Niets wordt geüpload, en een heel seizoen gaat in één keer door de wachtrij — SRT-, WebVTT-, ASS-, SSA-, SBV-, SAMI-, MicroDVD-, TTML-, JSON- en CSV-bestanden worden gelezen als wat ze werkelijk zijn in plaats van wat de extensie suggereert.
Voorbeelden
Alles wordt verdubbeld
Invoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
Hello there.
2
00:01:00,000 --> 00:01:02,000
One minute in.
Uitvoer
1
00:00:02,000 --> 00:00:06,000
Hello there.
2
00:02:00,000 --> 00:02:04,000
One minute in.
50 gedeeld door 25 is precies 2, dus niets wordt afgerond en niets drift: het blok op één seconde wordt twee, dat op een minuut wordt twee minuten, en elk staat twee keer zo lang in beeld. Ziet het omgezette bestand er aan het begin goed uit maar eindigt het beeld voordat de ondertitels dat doen, dan was dit niet het juiste paar — een factor twee is te groot voor een afrondingsongeluk.
De eigen lengte van het bestand verraadt het
Invoer
1
00:11:59,000 --> 00:11:59,500
Last cue of the episode.
Uitvoer
1
00:23:58,000 --> 00:23:59,000
Last cue of the episode.
Een aflevering van 12 minuten waarvan de laatste ondertitel op 23 minuten en 58 seconde staat, is de diagnose op zichzelf, nog voor enig rekenwerk: de tijdas is twee keer zo lang als de video. Vergelijk dat met de paren met groeiende fout in de groep, waar de totale lengte van het bestand nog geloofwaardig is en alleen het einde zichtbaar misstaat.
Een MicroDVD-bestand houdt zijn framenummers
Invoer
{1}{1}50
{250}{300}Hello
Uitvoer
{1}{1}25
{250}{300}Hello
Voor MicroDVD is de oplossing echt alleen de verklaarde snelheid: een bestand waarvan de frames op 50 zijn geteld maar op 25 worden gelezen, toont elk blok op het dubbele van zijn tijd, en de verklaring naar 25 veranderen zet dat recht zonder één framenummer aan te raken. Frame 250 is tien seconden bij 25 fps en vijf bij 50, en tien is waar dat blok hoort.
Veelgestelde vragen
Hoe raakt een ondertitelbestand op 50 fps getimed?
Drie wegen komen vaak voor. Europees high-definitionmateriaal is 50i of 50p, en een gereedschap dat velden in plaats van frames telt, levert getallen die twee keer zo groot zijn als hetzelfde shot in frames. Een ondertitelexport uit een 50 fps-project dat tegen een 25 fps-master wordt geleverd, draagt hetzelfde probleem. En een framegerichte ondertitelwerkwijze die op 50 blijft staan terwijl de levering 25 is, levert een bestand dat in de ene snelheid is geteld en in de andere wordt afgespeeld.
Welke factor gebruikt 50 naar 25, en hoe ziet dat eruit?
Precies 2, dus het bestand komt twee keer zo lang uit. Een blok op een halve minuut landt op een minuut, en een blok bij het einde van een aflevering van twaalf minuten landt bij vierentwintig minuten. Omdat de factor een heel getal is, is het resultaat makkelijk met het oog te controleren: de eerste ondertitel hoort op het dubbele van zijn oude tijdstempel te verschijnen en de laatste nog binnen de video te vallen.
Mijn ondertitels kloppen aan het begin en zitten er aan het einde een halve aflevering naast — is dit een factor twee?
Controleer de laatste tijdstempel van het bestand tegen de speelduur van de video. Een evenredige fout die aan het einde tot een halve aflevering is gegroeid, is ofwel dit paar ofwel een van de andere in de groep, en het verschil zie je aan de grootte: een factor twee maakt de laatste tijdstempel ongeveer twee keer de videolengte, terwijl 0,96 of 1,0427 hem binnen een paar procent laten.
Een blok dat één seconde lang was, is nu twee — klopt dat?
Ja, en het is de enige richting in deze groep waarin de leessnelheid van een regel daalt in plaats van stijgt. De woorden zijn onveranderd terwijl de tijd die ze krijgen is verdubbeld, dus een regel die eerst over de limiet voor tekens per seconde zat, kan er nu binnen vallen. Alleen daarom hoeft er niets opnieuw getimed te worden: de tijdas verdubbelen is een correctie en geen compromis.
Heeft interlaced 50i-materiaal altijd deze omzetting nodig?
Nee, en dat is de val in dit paar. 50i beschrijft velden, en 50 velden per seconde is 25 frames per seconde — de speelduur van de video is in beide gevallen hetzelfde. Alleen een bestand waarvan de tijden echt in 50 zijn geteld, hoeft gehalveerd te worden. Krijg je de ondertitels al kloppend bij een 50i-video, dan verdubbelt omzetten de fout in plaats van hem weg te nemen.
Wat als maar een deel van het bestand misstaat — de eerste helft goed en de tweede helft fout?
Dan is het helemaal geen probleem van beeldsnelheid. Een bestand dat tot een punt klopt en daarna niet, is samengevoegd uit twee stukken of getimed tegen een versie die uit rollen met verschillende snelheden is samengesteld, en geen enkele verhouding kan beide helften herstellen. Splits het bestand op het punt waar de fout begint en zet elke helft apart om, met zijn eigen paar beeldsnelheden.