Minimale pauze tussen ondertitels
Of plak ondertiteltekst
Opties
Milliseconden leeg scherm die tussen het einde van een blok en het begin van het volgende moeten blijven. 80 ms is twee frames bij 25 fps en genoeg om te voorkomen dat twee blokken als één gelezen worden; omroepen vragen vaak om een paar frames. Ligt een paar dichter bij elkaar, dan wordt het eerdere blok ingekort om het gat te openen — het wordt nooit korter dan één milliseconde, en een paar dat niet over het volle bedrag gescheiden kan worden, wordt gemeld in plaats van geforceerd.
Het lege stuk tussen twee blokken heeft twee randen: het einde van het eerdere blok en het begin van het latere. Einde verschuift het einde van het eerdere blok, dus een gat dichten verlengt dat blok en een gat verbreden verkort het; het latere blok behoudt zijn timing tot op de milliseconde. Begin verschuift in plaats daarvan het begin van het latere blok en laat het eerdere met rust. Kies de rand waarvan je de timing meer vertrouwt — meestal het blok waarvan de tekst het laatst gesproken wordt, want een ondertitel hoort niet te verschijnen voordat zijn regel te horen is.
In welke beeldsnelheid de tijden worden geteld. Op de formaatpagina’s is dit wat MicroDVD nodig heeft, want het slaat tijden op als framenummers. Op de beeldsnelheidspagina’s is het de snelheid waartegen het bestand getimed is — de versie waarvoor de ondertitels gemaakt zijn — en het tweede vak op de pagina neemt de snelheid van de video die je gaat gebruiken. 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 en 60 zijn de gebruikelijke. Een verkeerde waarde verschuift de hele tijdlijn, en op de beeldsnelheidspagina’s verschuift ze die met een verhouding in plaats van met een vast bedrag.
Deze pagina houdt een ondergrens onder het lege scherm tussen blokken: geef een aantal milliseconden op en geen twee ondertitels blijven dichter bij elkaar dan dat. Waar een paar te dicht op elkaar staat, levert het eerdere blok de tijd in — het eindigt eerder — en het latere blok houdt elke milliseconde die het bestand het gaf. Zet de ondergrens op 80 milliseconden, de waarde waarmee dit veld begint, en twee regels die in elkaar overliepen lezen weer als twee losse dingen.
Het is het tegenovergestelde verzoek van gaten opvullen, en de twee kunnen niet worden gecombineerd. De een vraagt om hoogstens N milliseconden leeg scherm, de ander om minstens N; een pagina die beide droeg, zou een bestand opleveren waarvan het resultaat afhing van welke beperking toevallig als laatste liep, terwijl het paneel iets anders zei. Daarom zijn het twee pagina’s, en het werk dat ze doen is echt verschillend: gaten opvullen gaat over flikkering, deze gaat over de regels van twee sprekers die in elkaar overlopen.
Tachtig milliseconden is niet willekeurig — het is twee frames bij 25 fps, de kortste onderbreking die de meeste kijkers als onderbreking herkennen. Staat je eis in frames in plaats van milliseconden, zet dan de beeldsnelheid in het fps-veld en vermenigvuldig: vier frames bij 24 fps is 167 ms, twee frames bij 29,97 is 67. De beeldsnelheid is ook waarmee MicroDVD’s tijdcode in framenummers wordt gelezen en geschreven, dus op dat formaat in het bijzonder is het de moeite waard hem goed te zetten.
Welke rand beweegt, is hier een echte keuze en geen formaliteit. Einde, de standaard, trekt het einde van het eerdere blok terug, zodat de regel nog volledig wordt uitgesproken en alleen iets eerder van het scherm gaat. Start duwt de verschijning van het latere blok later, wat de timing van het eerdere blok intact houdt maar betekent dat de volgende regel iets later komt dan hij klinkt — degene om te kiezen wanneer het eerdere blok het blok is dat je vertrouwt. Niets wordt geüpload: elk bestand wordt in het browsertabblad gelezen en geschreven, en SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, MicroDVD, TTML, JSON en CSV worden allemaal aangenomen.
Voorbeelden
Twee blokken tien milliseconden uit elkaar
Invoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First line.
2
00:00:02,010 --> 00:00:03,000
Second line.
3
00:00:03,400 --> 00:00:04,000
Third line.
Uitvoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:01,930
First line.
2
00:00:02,010 --> 00:00:03,000
Second line.
3
00:00:03,400 --> 00:00:04,000
Third line.
Het eerste paar ligt 10 ms uit elkaar, dus de eerste regel eindigt op 1930 in plaats van 2000 en het gat wordt precies 80. Het tweede paar ligt 400 ms uit elkaar, ruim binnen de ondergrens, en geen van die blokken beweegt een milliseconde. Let op dat het tweede blok in beide paren onaangeroerd blijft — alleen het blok links van een te smal gat levert tijd in.
Een gat van precies 80, en een gat van 79
Invoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First.
2
00:00:02,080 --> 00:00:02,500
Second.
3
00:00:02,579 --> 00:00:03,000
Third.
Uitvoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First.
2
00:00:02,080 --> 00:00:02,499
Second.
3
00:00:02,579 --> 00:00:03,000
Third.
De ondergrens is een minimum, geen doel: een gat van precies 80 ms voldoet er al aan en blijft staan, terwijl een gat van 79 één milliseconde te kort is en het tweede blok precies die ene milliseconde inlevert. Beide kanten van de grens zitten hier in hetzelfde bestand zodat je kunt zien dat de toets „minstens” is, wat een bestand waarvan alle gaten op het getal zitten onaangeroerd laat terugkomen.
De latere regel beweegt in plaats daarvan
Invoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First.
2
00:00:02,010 --> 00:00:03,000
Second.
Uitvoer
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First.
2
00:00:02,080 --> 00:00:03,000
Second.
Hetzelfde paar als de eerste run, met Start gekozen: de tweede regel begint nu op 2080 in plaats van 2010, en het eerste blok houdt elke milliseconde die het had. Die extra 70 ms is voor de kijker zichtbaar als de tweede regel die iets te laat aankomt, en dat is de prijs van het vertrouwen in de timing van het eerdere blok — kies deze rand wanneer het eerdere blok het blok is dat tegen de audio is gecontroleerd.
Veelgestelde vragen
Waar komt de startwaarde van 80 milliseconden vandaan?
Twee frames bij 25 fps. Daaronder lezen de meeste kijkers een gat tussen twee ondertitels als één ondertitel van twee regels in plaats van als een overdracht tussen twee, en dat is precies de verwarring die een minimumgat moet wegnemen. Wordt je eis in frames opgegeven — vier, zes, een omroepspecificatie die er zoveel voorschrijft — zet dan het beeldsnelheidsveld op de snelheid van je project en reken om: bij 24 fps is vier frames 167 ms, bij 29,97 is twee frames 67.
Kan ik deze pagina gebruiken om gaten zowel op te vullen als te openen?
Nee, en dat is met opzet. Deze pagina opent alleen gaten: een paar dat al verder uit elkaar ligt dan je getal blijft precies zoals het is. Om beide tegelijk vragen zou tegenstrijdig zijn — niet meer dan N en niet minder dan N — dus staan ze op aparte pagina’s en is het bestand alleen hetzelfde wanneer het al aan beide voldoet. Gaten opvullen is de pagina voor wanneer je wilt dat blokken in elkaar overlopen of rand aan rand staan.
Wat gebeurt er wanneer een blok te kort is om de tijd in te leveren?
Het blijft staan en het paar blijft dichter bij elkaar dan je vroeg. Een blok van één milliseconde kan er geen 80 afstaan, en het tot niets krimpen zou een blok opleveren dat geen speler tekent — slechter dan het smalle gat dat je wilde verhelpen. De pagina meldt de run als niets-veranderd in plaats van het getal af te dwingen, dus een run met een lege lijst met wijzigingen is het eerlijke antwoord op een bestand zonder ruimte, geen teken dat de instelling is genegeerd.
Waarom is het het eerdere blok dat korter wordt?
Omdat een regel iets eerder van het scherm laten gaan veiliger is dan de volgende iets te laat laten aankomen. Bij Einde, de standaard, wordt elk uitgesproken woord nog gedekt door het blok waartoe het hoort en wordt alleen de staart afgeknipt. Start verschuift de hele verschijning van het latere blok, waardoor het eerste woord op het scherm komt nadat het is gehoord. Beide randen worden aangeboden omdat sommige bestanden echt het tweede gedrag willen, maar de veilige is de standaard.
Beïnvloedt MicroDVD’s framenummering het resultaat?
Het verandert hoe het bestand wordt teruggeschreven, niet wat de pagina doet. MicroDVD slaat framenummers op in plaats van kloktijden, dus het beeldsnelheidsveld is wat een start van 1000 ms onderweg naar binnen en weer naar buiten in een framenummer omzet. Op dat formaat wordt een ondergrens die geen heel aantal frames is op het dichtstbijzijnde frame afgerond, en dat is een echte beperking van hoe precies een gat kan zijn — bij 25 fps is 80 ms precies twee frames, dus daar landt de standaard op een heel getal.
Zal de run ooit een blok voorbij het volgende duwen?
Nee. Alleen het einde van het eerdere blok beweegt, en het kan alleen naar achteren, dus het slechtste geval is een blok dat alle tijd die het had inlevert en bij zijn eigen start stopt — het reikt nooit in de ruimte van het volgende blok en maakt nooit een overlap. Een bestand dat al overlappingen heeft, blijft op die plekken onaangeroerd, omdat een paar dat al kruist geen gat heeft om te verbreden; dat bestand wil de pagina die overlappingen verwijdert.