Podziel napisy na kilka plików
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Czas trwania — 600000, 10m i 00:10:00,000 znaczą dziesięć minut. Plik jest cięty w tym odstępie od swojego początku, a każdy blok trafia do części obejmującej moment, w którym się zaczyna. Blok przechodzący przez cięcie zostaje w całości we wcześniejszej części; część bez żadnych bloków nie jest w ogóle zapisywana.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Ta strona tnie jeden plik napisów na kilka plików według zegara. Ustaw długość części — domyślnie dziesięć minut — a każdy blok trafi do pliku obejmującego ten odcinek osi czasu, w którym się zaczyna: bloki od 0 do 10 minut do pierwszego pliku, od 10 do 20 do drugiego, i tak dalej. Nic nie jest przestawiane w czasie i żadna linia tekstu nie jest edytowana; części to te same bloki w tej samej kolejności, podzielone w stałych punktach.
Części są zakotwiczone w zerze, a nie w pierwszym bloku. Plik, którego pierwszy napis przychodzi po dziesięciu sekundach czerni, i tak tnie się na dziesięciu minutach, dwudziestu i tak dalej, bo ktoś szukający trzeciej części patrzy na zegar filmu, a nie na pierwszą linię dialogu.
Blok przecinający cięcie nie jest dzielony na dwa. Należy do pliku, w którym się zaczyna, i wychodzi cały, z własnym startem i końcem — dzielenie jego tekstu proporcjonalnie do czasu byłoby zgadywaniem podanym jako reguła. Część obejmuje swoją chwilę otwarcia, a nie zamknięcia, więc blok zaczynający się dokładnie na cięciu trafia do pliku, który się właśnie zaczyna, i żaden blok nigdy nie pojawia się w dwóch plikach.
Kilku plików nie da się pobrać jednym kliknięciem jedno po drugim — przeglądarki odrzucają wszystkie poza pierwszym — więc części są pakowane w jeden zip nazwany po Twoim pliku. Pierwsza część w zipie zachowuje oryginalną nazwę; reszta dostaje `.part-2`, `.part-3` i tak dalej, w kolejności, w jakiej występują. Wszystko działa w tej karcie przeglądarki i ani jeden bajt Twojego pliku jej nie opuszcza. Przyjmowane są SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, LRC, MicroDVD, TTML, JSON i CSV.
Przykłady
Cztery bloki pocięte na dziesięciosekundowe części
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
First file, first line.
2
00:00:06,000 --> 00:00:08,000
First file, second line.
3
00:00:12,000 --> 00:00:14,000
Second file, first line.
4
00:00:17,000 --> 00:00:19,000
Second file, second line.
Wynik
First file (film.srt):
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
First file, first line.
2
00:00:06,000 --> 00:00:08,000
First file, second line.
Second file (film.part-2.srt):
3
00:00:12,000 --> 00:00:14,000
Second file, first line.
4
00:00:17,000 --> 00:00:19,000
Second file, second line.
Cięcie wypada na dziesiątej sekundzie, więc bloki 1 i 2 lądują w pierwszym pliku, a 3 i 4 w drugim. Oba zachowują numery, które miały w źródle: część to wycinek jednego pliku, a nie nowy plik z własną numeracją, i zachowanie numerów pozwala położyć część na oryginale i od razu zobaczyć, które bloki zawiera.
Blok, który zaczyna się przed cięciem, a kończy po nim
Wejście
1
00:00:00,500 --> 00:00:02,000
Opens the first file.
2
00:00:09,000 --> 00:00:12,000
Starts before the cut, ends after it.
3
00:00:10,000 --> 00:00:11,000
Starts exactly on the cut.
Wynik
First file (film.srt):
1
00:00:00,500 --> 00:00:02,000
Opens the first file.
2
00:00:09,000 --> 00:00:12,000
Starts before the cut, ends after it.
Second file (film.part-2.srt):
3
00:00:10,000 --> 00:00:11,000
Starts exactly on the cut.
Blok 2 zaczyna się na dziewiątej sekundzie i biegnie poza cięcie, a wychodzi cały w pierwszym pliku — blok należy do części, w której się zaczyna. Blok 3 zaczyna się dokładnie na cięciu i idzie do drugiego pliku, bo część obejmuje swoją chwilę otwarcia, a nie zamknięcia. Między tymi dwiema regułami każdy blok trafia dokładnie do jednego pliku.
Plik krótszy niż jedna część
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
First line.
2
00:00:05,000 --> 00:00:07,000
Second line.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
First line.
2
00:00:05,000 --> 00:00:07,000
Second line.
Wszystko mieści się w jednej dziesięciominutowej części, więc nie ma czego dzielić i dostajesz jeden plik, identyczny z wejściem. Nie dostajesz zipa z jednym plikiem: archiwum z jednym wpisem kazałoby Ci otwierać folder, żeby sięgnąć po to, co już miałeś.
Częste pytania
Jak poznać, do którego pliku trafił dany napis?
Po czasie początku. Część obejmuje minuty od własnej granicy do następnej, a blok należy do części, w której się zaczyna — więc blok startujący o 12:04 idzie do pliku obejmującego od 10 do 20 minuty. Jego numer w tym pliku jest tym, który miał w oryginale, a czasy są niezmienione, więc szukanie linii w części działa dokładnie tak jak w źródle.
Co się dzieje z napisem, który przechodzi przez cięcie?
Zostaje cały, w pliku, w którym się zaczyna. Jeśli blok startuje o 9 minutach 58 sekundach, a kończy o 10 minutach 1 sekundzie, pierwsza część trzyma cały blok z oboma oryginalnymi czasami. Cięcie jego tekstu proporcjonalnie do zegara położyłoby pół zdania w każdym pliku, a zgadywanie, gdzie je przerwać, nie jest czymś, co ta strona może wiedzieć.
Dlaczego drugi plik nazywa się part-2, skoro nie ma part-1?
Bo pierwsza część zachowuje nazwę Twojego pliku. Narzędzie nie może zmienić nazwy dokumentu, od którego zaczęło, więc część trzymająca początek osi czasu jest zapisywana jako `film.srt`, a reszta dostaje `.part-2`, `.part-3` i tak dalej, w kolejności, w jakiej obejmują oś czasu. Wrzuć je do jednego folderu i sortuj po nazwie: części stoją obok oryginalnej nazwy w kolejności biegu.
Co, jeśli długi odcinek filmu nie ma w ogóle napisów?
Ten odcinek nie daje żadnego pliku. Puste części są pomijane, a nie zapisywane jako wpisy zerobajtowe, więc dwugodzinny film z napisami tylko w pierwszej i ostatniej pół godzinie daje dwa pliki, a nie dwanaście. Numery części podążają za plikami, które istnieją, dlatego czytanie czasów wewnątrz części jest jedynym pewnym sposobem stwierdzenia, gdzie w filmie leży.
Czy podział na kilka plików zmienia jakiekolwiek czasy albo tekst?
Nie. Każdy blok zachowuje start, koniec i każdą linię tekstu; zmienia się tylko to, w którym pliku mieszka. Nic nie jest odrzucane i nic nie jest raportowane jako utracone, bo nic nie ginie. Jeśli trzeba zmienić samą oś czasu — przyciąć zakres, przesunąć ją, poprawić liczbę klatek — to osobne strony, z których każda robi jedną rzecz.
Jak ustawić długość części i co zrobić, jeśli chcę jedną część na odcinek?
Pole przyjmuje `600000`, `10m` albo `00:10:00,000`, i wszystkie trzy znaczą dziesięć minut — wartość domyślną. Na jeden plik na odcinek uruchom plik napisów każdego odcinka osobno, zamiast jednego długiego pliku dla serialu: stała długość startuje od zera w każdym przebiegu, więc cięcie zrobione dla 42-minutowego odcinka wypada w innym miejscu w 51-minutowym.