Naar de hoofdinhoud
SubtitleMatrix

Leessnelheid van ondertitels

ToegankelijkheidsnormenLeessnelheid (CPS)
Of plak ondertiteltekst

Opties

De limiet is geen getal dat je invoert: hij wordt uit een gepubliceerd document gelezen, en het rapport noemt dat document, citeert de zin waar hij vandaan komt, zegt of die zin een eis of een richtlijn is, en geeft de dag waarop we hem voor het laatst met een link hebben geverifieerd. Kies het document waaraan je verantwoording verschuldigd bent. Ze zijn het onderling niet eens: Netflix telt tekens per seconde en begrenst een regel op 42 tekens, terwijl Ofcom en de BBC woorden per minuut tellen en de BBC bij regellengte een regel op 37 begrenst. Drie van hen noemen helemaal geen getallen — 47 CFR §79.1, WCAG 2.2 SC 1.2.2 en EN 301 549, dat eist dat webpagina’s en niet-webdocumenten aan datzelfde criterium voldoen. Die drie eisen dat ondertiteling benoemt wie er spreekt en non-verbale informatie draagt, en laten elk getal aan de omroep; een pagina die ze controleert, vraagt of het bestand dat doet, niet of een getal wordt overschreden. Ze wegen ook niet even zwaar: een gebrek dat tegen WCAG als waarschuwing geldt, geldt tegen EN 301 549 als fout, omdat de standaard dat criterium tot een verplichting maakt. Deze keuze verandert de limiet en de citatie samen, dus een rapport kan nooit het getal van het ene document onder de naam van een ander dragen. Pagina’s die iets controleren dat slechts één van deze documenten noemt, bieden alleen dat ene aan.

In welke beeldsnelheid de tijden worden geteld. Op de formaatpagina’s is dit wat MicroDVD nodig heeft, want het slaat tijden op als framenummers. Op de beeldsnelheidspagina’s is het de snelheid waartegen het bestand getimed is — de versie waarvoor de ondertitels gemaakt zijn — en het tweede vak op de pagina neemt de snelheid van de video die je gaat gebruiken. 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 en 60 zijn de gebruikelijke. Een verkeerde waarde verschuift de hele tijdlijn, en op de beeldsnelheidspagina’s verschuift ze die met een verhouding in plaats van met een vast bedrag.

Leessnelheid is hoe snel een kijker een blok moet lezen. Deze pagina meet elk blok in een ondertitelbestand tegen de leessnelheidsgrens van het document dat je kiest, en noemt de blokken die meer vragen dan die grens toestaat. Alles draait in je browser: het bestand wordt nooit geüpload, het wordt niet gewijzigd, en wat terugkomt is een rapport dat je als PDF downloadt of als CSV in een spreadsheet sorteert.

De grens is geen getal dat je zelf intypt. Ze komt uit een gepubliceerd document, en het rapport drukt af welk document, de zin waaruit het getal is gelezen, of die zin een eis of een richtlijn is, en de dag waarop we haar voor het laatst hebben gecontroleerd, met een link. Leessnelheid wordt in twee verschillende eenheden uitgedrukt, en deze pagina houdt ze uit elkaar in plaats van ze om te rekenen: Ofcom en de BBC noemen een grens in woorden per minuut, Netflix een in tekens per seconde. Een woord is geen vast aantal tekens, dus een omgerekend getal zou verzonnen zijn in plaats van geciteerd. Kies het document waarvan de eenheid past bij de tekst waaraan je verantwoording verschuldigd bent.

Wat de pagina niet kan beslissen, is even belangrijk als wat ze kan. Een bestand zonder spaties tussen woorden — Chinese of Japanse ondertiteling — valt helemaal niet in woorden per minuut te meten, omdat woorden op witruimte tellen het verkeerde telt; het rapport zegt dat in plaats van een getal terug te geven dat op een antwoord lijkt. En een rapport is een uitspraak over een bestand, niet over een dienst: de documenten achter deze getallen zijn geschreven voor omroepen en streamingplatforms, en in hoeverre ze jou binden is een vraag over je verplichtingen en niet over je ondertiteling.

Voorbeelden

Twee blokken over de 180 woorden per minuut van Ofcom

Ondertitels

1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
Where were you last night?

2
00:00:03,000 --> 00:00:07,000
I was working late, and I did not think you would notice.

3
00:00:08,000 --> 00:00:09,000
Every night this week?

Wat het rapport vindt

Cues read faster than the limit — 2 found

Severity   Cues   Start          End            Measured   Limit     Clause
Warning    1      00:00:01.000   00:00:02.000   300 wpm    180 wpm   Ofcom: Guidelines on the provision of television access services — Reading speed: subtitles should not exceed 160–180 words per minute
Warning    3      00:00:08.000   00:00:09.000   240 wpm    180 wpm   Ofcom: Guidelines on the provision of television access services — Reading speed: subtitles should not exceed 160–180 words per minute

Checked against
Standard: Ofcom access services guidance
Limit: 180 wpm
Where it is stated: Reading speed: subtitles should not exceed 160–180 words per minute
Stated as: Guideline

Het eerste blok is vijf woorden in één seconde, dus 300 woorden per minuut; het derde is vier woorden in één seconde, 240. Het middelste blok is twaalf woorden in vier seconden, precies 180, en wordt niet gemeld. Een kort blok met een paar woorden is vaak het snelste in een bestand, en elk blok wordt gemeten op zijn eigen tekst en zijn eigen schermtijd.

Precies op Netflix’ 20 tekens per seconde

Ondertitels

1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
We can talk about it all in the morning.

Wat het rapport vindt

Cues read faster than the limit — Nothing found.

Checked against
Standard: Netflix Timed Text Style Guide
Limit: 20 CPS
Where it is stated: Reading speed: 20 characters per second for adult content (17 for children's)
Stated as: Guideline
Not checked by this page: Duration: minimum duration 5/6 second (20 frames at 24fps); Duration: maximum duration 7 seconds; Line length: maximum 42 characters per line (43–44 only in rare exceptions); Line length: maximum 2 lines per subtitle event

Veertig tekens, twee seconden in beeld, 20,0 tekens per seconde tegen een grens van 20. Niets wordt gemeld, omdat een blok precies op de grens erbinnen valt, en de basisparagraaf drukt nog steeds de grens af en waar ze vandaan komt — een rapport dat alleen „niets gevonden” zei, vertelt je niet waarnaar het keek.

Een bestand waarvan de woorden niet te tellen zijn

Ondertitels

1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
你到哪里去了?

2
00:00:03,000 --> 00:00:05,000
我昨天晚上一直在加班。

Wat het rapport vindt

Cues read faster than the limit — Not applicable. No per-minute rate can be measured here: either the file holds no words at all, or its text is written without spaces between words (Chinese, Japanese), where counting words by whitespace counts the wrong thing. A characters-per-second standard measures a file like this one.

Checked against
Standard: Ofcom access services guidance
Limit: 180 wpm
Where it is stated: Reading speed: subtitles should not exceed 160–180 words per minute
Stated as: Guideline

Twee Chinese blokken. Chinees wordt zonder spaties tussen woorden geschreven, dus op witruimte splitsen zou elk blok als één woord tellen en een comfortabele leessnelheid teruggeven — een pass die niets betekent. De controle weigert dat getal te produceren en zegt waarom. Hetzelfde bestand wordt onder Netflix wel goed gemeten, waar de grens per teken geldt en dus niet afhangt van hoe de taal wordt geschreven.

Veelgestelde vragen

Hoe wordt de leessnelheid van een blok hier berekend?

Tekens per seconde is het tekental van het blok gedeeld door het aantal seconden dat het in beeld is; woorden per minuut is het woordtal gedeeld door dezelfde tijd in minuten. Het tekental bevat spaties en leestekens, omdat de Netflix-stijlgids het zo definieert, en sluit opmaak uit, zodat een cursieve regel in ASS hetzelfde meet als dezelfde woorden in SRT. Het woordtal splitst op witruimte en niets anders. Welke van de twee wordt gebruikt, volgt het document dat je kiest: Netflix noemt een grens per teken, Ofcom en de BBC per woord.

Waarom wordt er niet tussen woorden per minuut en tekens per seconde omgerekend?

Omdat de omrekening een aanname over de gemiddelde woordlengte nodig heeft, en elk getal dat zo ontstaat verzonnen is in plaats van geciteerd. De documenten die een grens in woorden per minuut noemen, worden in woorden per minuut getoetst; het document dat een grens per teken noemt, wordt per teken getoetst. Een omgerekende grens zou een getal in het rapport zetten dat nergens in het genoemde document voorkomt.

Uit welke documenten kan de leessnelheidsgrens hier worden gelezen?

Uit drie. De richtlijnen van Ofcom voor televisietoegankelijkheid en de BBC-richtlijnen noemen beide 160 tot 180 woorden per minuut, en de Netflix Timed Text Style Guide noemt 20 tekens per seconde voor volwassen content en 17 voor kindercontent. Alle drie zijn richtlijnen en geen regelgeving, en het rapport labelt ze zo in een eigen rij. Het kindergetal van 17 is hier niet te kiezen; deze pagina toetst de grens voor volwassenen, 20.

Waarom zegt het rapport niets over mijn Chinese ondertitelbestand?

Het zegt wel iets, en dat iets is dat de controle niet van toepassing is: er valt geen tempo per minuut te meten in een bestand waarvan de tekst geen spaties tussen woorden heeft, dus op witruimte tellen zou elk blok als één woord tellen. Zet het document op Netflix en hetzelfde bestand wordt in tekens per seconde gemeten, wat niet afhangt van hoe de taal is geschreven.

Verandert het controleren van de leessnelheid mijn ondertitelbestand?

Nee. Het bestand wordt gelezen en gemeten, en het rapport is het enige dat wordt gemaakt; het origineel blijft ongemoeid en er wordt niets geüpload. Wil je de blokken echt inkorten, dan is dat een andere tool die een nieuw ondertitelbestand schrijft. Deze pagina zegt welke blokken over de grens gaan, niet wat eruit moet.

Wat bevat het rapport over leessnelheid?

Een kop met de bestandsnaam, het formaat, het aantal blokken en wat er tijdens het lezen verloren ging; één rij per blok boven de grens met het bloknummer, begin en einde, het gemeten tempo en de grens waartegen is vergeleken; en een basisparagraaf met het document, de zin, of die zin een eis of een richtlijn is, de dag waarop ze is gecontroleerd en een link, gevolgd door de grenzen in dat document die deze pagina niet controleerde.

Wordt een blok dat precies op de leessnelheidsgrens zit gemeld?

Nee. De vergelijking is strikt groter dan de grens, dus een blok dat precies 20,0 tekens per seconde meet tegen een grens van 20 valt erbinnen en komt niet in de lijst. Dezelfde zorg gaat de andere kant op bij de pagina’s over de minimumduur, waar een blok precies op de grens ook in orde is. Een vergelijking die verkeerd om is geschreven, meldt elk correct getimed blok of laat er een door dat de regel overtreedt, dus beide grenzen zijn met een eigen voorbeeld vastgelegd.

Waar de controle naar kijkt

  • Het rapport is een uitspraak over een bestand; de documenten die het citeert zijn gericht aan diensten. De richtlijnen van Ofcom gelden voor vergunde televisie- en on-demanddiensten in het Verenigd Koninkrijk, de BBC-richtlijnen voor BBC-uitzendingen, en de Netflix-stijlgids is een leveringsels in leverancierscontracten. Niets hier zegt dat jouw subtitle of caption aan een ervan voldoet. Het zegt welke blokken boven welke gepubliceerde grens maten, en welke grenzen van dat document deze pagina niet controleerde.
  • Leessnelheid weegt zwaarder dan vroeger. De Europese toegankelijkheidswet geldt sinds 28 juni 2025, en in de Verenigde Staten eist de FCC sinds 2014 dat captions in een leesbaar tempo worden getoond. In beide gevallen ligt de plicht bij de dienst en niet bij het bestand, en een meting van je ondertiteling is één input om daaraan te voldoen, geen bewijs dat je eraan voldoet.

Bronnen

  • Ofcom: Guidelines on the provision of television access services — leessnelheid mag niet hoger zijn dan 160 tot 180 woorden per minuut.
  • Netflix Timed Text Style Guide — 20 tekens per seconde voor content voor volwassenen, 17 voor content voor kinderen.
  • BBC Subtitle Guidelines — leessnelheid 160 tot 180 woorden per minuut.
  • 47 CFR §79.1(j)(2) — ondertiteling voor doven en slechthorenden moet accuraat, synchroon, volledig en correct geplaatst zijn. De regel noemt geen cijfer voor leessnelheid, en deze pagina toetst er dan ook niet tegen.

Gerelateerde hulpmiddelen