Wypełnij luki między napisami
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Ile milisekund pustego ekranu wolno między końcem jednego bloku a początkiem następnego. Pustka jest mierzona od najdalszego dotąd osiągniętego końca, a nie od bloku tuż przed nim, więc długi blok leżący pod kilkoma krótkimi nie wymyśla przerwy, której nigdy nie było na ekranie. Co robi ta liczba, zależy od strony: zamykanie przerw domyka wszystko szersze od niej (0 to zwykła wartość i oznacza, że oba bloki stykają się dokładnie), a strona sprawdzająca wypisuje każdy szerszy odcinek i nie rusza pliku. Wszystko równe tej liczbie lub węższe i tak zostaje bez zmian.
Pustka między dwoma blokami ma dwie krawędzie: koniec wcześniejszego bloku i początek późniejszego. Opcja Koniec przesuwa koniec wcześniejszego bloku, więc zamykanie przerwy wydłuża ten blok, a poszerzanie go skraca; późniejszy blok zachowuje czasy co do milisekundy. Opcja Początek przesuwa zamiast tego początek późniejszego bloku i zostawia wcześniejszy w spokoju. Wybierz tę, której czasom bardziej ufasz — zwykle blok, którego tekst jest wypowiadany jako ostatni, bo napisy nie powinny pojawiać się przed usłyszeniem kwestii.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Ta strona domyka czarny ekran między jednym napisem a następnym, trzymając wcześniejszy blok na ekranie dłużej. Wpisz największą przerwę, jaką godzisz się zostawić, a każda szersza zostanie domknięta dokładnie do tej wartości: czas końca wcześniejszego bloku przesuwa się do przodu, późniejszy blok zostaje nietknięty, a oba zachowują własny tekst. Limit 0, od którego zaczyna to pole, znaczy, że oba bloki stykają się dokładnie — napis za napisem, bez ciemnych klatek pomiędzy.
Warto jasno powiedzieć, czym ta strona nie jest. Scalanie dwóch bloków w jeden to inna strona i daje inny plik: tutaj obie linie zostają dwoma blokami, każdy z własnym stylem, pozycją i ewentualnym rytmem karaoke, a podgląd osi czasu pokazuje je jako dwa słupki, które teraz się stykają, a nie jako jeden długi. Jeśli dwie linie są dwiema połowami jednego zdania i mają być czytane razem, scal je; jeśli to dwie osobne rzeczy, między którymi była tylko pauza, potrzymaj pierwszą dłużej.
Kierunek ruchu jest całą istotą tej strony i zawsze się udaje: dwa bloki zawsze da się ustawić krawędź w krawędź, więc liczba wpisana w pole jest osiągana dokładnie. Wcześniejszy blok kończy się tam, gdzie zaczyna się późniejszy, i nigdy dalej.
Która krawędź się rusza, zależy od Ciebie. Koniec, domyślny, wydłuża wcześniejszy blok; Początek cofa zamiast tego start późniejszego bloku i zostawia wcześniejszy bez zmian. Początek jest tym wyborem, gdy późniejszy blok zapisano za późno — linia, która powinna pojawić się w chwili, gdy poprzednia znika. Jak wszędzie na tej stronie plik jest czytany i zapisywany w karcie przeglądarki, bez wysyłania: SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, MicroDVD, TTML, JSON i CSV są przyjmowane, a plik, którego treść się nie zmieniła, wraca co do bajtu.
Przykłady
Dwie przerwy, obie domknięte
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First line.
2
00:00:06,000 --> 00:00:07,000
Second line.
3
00:00:07,420 --> 00:00:08,000
Third line.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:06,000
First line.
2
00:00:06,000 --> 00:00:07,420
Second line.
3
00:00:07,420 --> 00:00:08,000
Third line.
Limit wynosi tutaj 0, więc obie przerwy domykają się całkowicie: pierwsza linia jest na ekranie przez pięć sekund zamiast jednej, a druga przez 1420 ms zamiast 1000. Trzeci blok nigdy się nie rusza, a w pliku nadal są trzy bloki — tekst nie został scalony. Za każdym razem zmienia się blok po lewej stronie przerwy.
Przerwa dokładnie na limicie i o milisekundę większa
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First.
2
00:00:02,200 --> 00:00:03,000
Second.
3
00:00:03,201 --> 00:00:04,000
Third.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First.
2
00:00:02,200 --> 00:00:03,001
Second.
3
00:00:03,201 --> 00:00:04,000
Third.
Przy limicie 200 przerwa wynosząca dokładnie 200 mieści się w limicie i zostaje bez zmian, a przerwa 201 jest skracana do dokładnie 200 — drugi blok kończy się o milisekundę później niż dotąd. Obie decyzje są różne celowo: przerwa leżąca dokładnie na Twojej liczbie spełnia wymóg, a potraktowanie jej jako pracy zamieniłoby limit o milisekundę za niski w zmianę każdej przerwy w pliku.
Ten sam plik z ruszającą się drugą krawędzią
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First.
2
00:00:05,000 --> 00:00:06,000
Second.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:02,000
First.
2
00:00:02,000 --> 00:00:06,000
Second.
To ten sam przebieg z wybranym Początkiem zamiast Końca. Pierwszy blok zachowuje swój czas, a drugi pojawia się teraz w chwili, gdy pierwszy znika, więc to drugi blok urósł — cztery sekundy na ekranie zamiast jednej. Oba przebiegi domykają przerwę; różnią się tym, której linii postanowiłeś zaufać.
Częste pytania
Czy domykanie przerw scala moje napisy w jeden blok?
Nie, i to jest różnica między tą stroną a tą, która scala sąsiednie bloki. Tutaj oba zdania zostają w dwóch blokach, każdy z własnym tekstem, stylem, pozycją i ewentualnym rytmem karaoke, a liczba bloków w pliku się nie zmienia. Scalanie daje jeden blok od początku pierwszej linii do końca drugiej ze złączonymi tekstami, co traci styl drugiego bloku i zmienia liczbę. Jeśli dwie linie to dwie połowy jednego zdania, scal je; jeśli są osobne, potrzymaj pierwszą dłużej.
Co robi limit przerwy równy zero?
Sprawia, że każdy blok kończy się dokładnie tam, gdzie zaczyna się następny, więc napisy idą ciągiem, bez ciemnej klatki pomiędzy. To zwykły pierwszy przebieg na pliku ciętym ręcznie albo skonwertowanym z innego narzędzia, a na podglądzie osi czasu zamienia rząd osobnych słupków w nieprzerwany ciąg. Zero jest tutaj prawdziwym żądaniem, a nie pustym polem: znaczy przerwy najwyżej żadnej, więc każda szersza musi się do tego dostosować.
Który blok zmienia czas, gdy przerwa jest domykana?
Ten, którego krawędź wybrałeś. Przy Końcu, domyślnym, czas końca wcześniejszego bloku przesuwa się do przodu, a późniejszy zachowuje swój czas co do milisekundy; wcześniejszy jest po prostu dłużej na ekranie. Przy Początku czas startu późniejszego bloku cofa się, a wcześniejszy zostaje nietknięty. Nie ma ustawienia ruszającego oba, bo ruszanie oba zmieniłoby położenie pary na osi czasu, a nie tylko odstęp między nimi.
Czy narzędzie może sprawić, że napis zacznie się przed końcem poprzedniego?
Nie. Ruchoma jest tylko jedna krawędź pary i zatrzymuje się na granicy drugiego bloku, więc domknięcie przerwy może zbliżyć dwa bloki, ale nigdy ich nie przeciągnąć. Plik, w którym wcześniejszy blok kończy się już po początku późniejszego, ma nakładanie, a nie przerwę, i dłuższe trzymanie wcześniejszego pogorszyłoby to — taki plik najpierw chce strony usuwającej nakładanie.
Co się dzieje, gdy ustawię limit wyższy niż część moich przerw?
Te przerwy są poszerzane dokładnie do limitu, a nie zostawiane tak, jak były: żądanie brzmi „żadna przerwa szersza niż ta”, więc każda powyżej liczby jest dociągana do niej, a pierwszy blok w pliku potrafi urosnąć bardzo długo. Bardzo duża liczba nie zostawia nic do zrobienia, bo żadna przerwa w pliku nie jest szersza — to bezpieczny pierwszy przebieg na pliku, którego przerw jeszcze nie oglądałeś.
Czy styl każdego bloku przetrwa przebieg?
Tak, w całości. Ta strona nigdy nie dotyka tekstu i nigdy nie łączy bloków, więc kursywa zostaje kursywą, blok ASS zachowuje styl, pozycję i warstwę, a blok WebVTT zachowuje region albo wyrównanie. Zmienia się tylko czas końca bloku po lewej stronie każdej przerwy, albo jego czas startu, jeśli wybrałeś Początek. Właśnie dlatego to właściwe narzędzie tam, gdzie dwie linie mają zachować własny wygląd, ale nie pauzę.