Usuń informacje pozajęzykowe
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Jedno pole, pięć wyborów, a każdy wybór ma własną stronę. Opcja Nawiasy kwadratowe usuwa pary [kwadratowych] wtrąceń, opcja Nawiasy okrągłe usuwa pary (okrągłych), opcja Etykiety mówcy usuwa pisane wielkimi literami imię i dwukropek po nim na początku wiersza, a opcja Muzyka i dźwięki usuwa symbole nut. Wszystkie cztery naraz to wybór o nazwie Wszystkie adnotacje. Każda z nich zmienia same słowa, a nie formatowanie, więc wiersz się skraca — i w przeciwieństwie do stron formatowania usuniętej adnotacji nie da się przywrócić narzędziem, które czyta wynik. Ta strona wypełnia pole wyborem, który nazywa jej tytuł, i nie wymienia żadnego innego.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Ta strona usuwa wszystko wewnątrz pary nawiasów okrągłych. `(whispering) I can hear you.` wychodzi jako `I can hear you.`, a `She left (quietly).` jako `She left.` Bloki, ich timecode i numery są własne pliku i nie są ruszane.
Nawiasy okrągłe to sposób, w jaki ścieżka dla osób niesłyszących oznacza rzeczy, które widz słyszy, ale których nikt nie mówi. W praktyce brytyjskiej i europejskiej zbiera się je pod nazwą auditory cues: westchnienie, drzwi, telefon, szept, muzyka pod sceną. W praktyce amerykańskiej ta sama treść jest zapisywana jako non-speech information, termin obejmujący wszystko na ekranie, co nie jest dialogiem. Obie nazwy opisują ten sam nawias, dlatego ta strona odpowiada na obie i nie traktuje jednej jako tłumaczenia drugiej.
Kryterium jest tu kształt, nie znaczenie, i warto to wiedzieć, zanim uruchomisz stronę na cudzym pliku. `(sighs)` to uwaga o sposobie mówienia; `(maybe 6)` to zastrzeżenie co do ceny; `(1984)` to rok; `(V.O.)` to uwaga o narratorze z offu, którą jedne redakcje dają w nawiasach okrągłych, a inne w kwadratowych. Wszystkie cztery to pary nawiasów okrągłych i wszystkie cztery są usuwane. Odróżnienie ich wymaga czytelnika rozumiejącego zdanie, a ta strona nie udaje, że nim jest – wersja, która by zgadywała, myliłaby się po cichu dokładnie w tych wierszach, w których pomyłka ma znaczenie.
Strona jest więc dla plików, w których nawiasy są stylem redakcji, a nie przypadkiem: tych, które zapisało twoje własne opracowanie napisów, albo dostawcy, którego konwencje znasz. Jeśli nawiasy przyszły skądinąd, przepuść próbkę i przeczytaj wynik, zanim puścisz cały sezon. Nic nie jest wysyłane, przyjmowane są wszystkie dwanaście formatów, a plik, którego uwagi są w nawiasach kwadratowych, wraca co do bajtu – ten kształt należy do strony tekstu w nawiasach.
Przykłady
Uwaga o sposobie mówienia przed wierszem i po nim
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
(whispering) I can hear you.
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
She left (quietly).
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
I can hear you.
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
She left.
Dwa miejsca, w których uwaga pojawia się w prawdziwym pliku: otwierając wiersz i wsunięta przed kropką. Obie znikają, a odstępy zamykają się w obie strony. Drugi blok pokazuje, dlaczego sprząta się też spację przed kropką – bez tego wiersz czytałby się poprawnie tylko przypadkiem, a dłuższe zdanie wyszłoby ze spacją w środku.
Para nawiasów, która wcale nie jest dźwiękiem
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
It costs 5 (maybe 6) dollars
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
It costs 5 dollars
To przypadek do obejrzenia, zanim użyjesz strony na cudzej pracy. Nawiasy są idealnie sparowane, więc strona nie może rozpoznać, że słowa w środku to wstawka o cenie, a nie dźwięk w pokoju, i zastrzeżenie znika razem z nimi. Nic w wyniku nie znaczy, gdzie ono było.
Niezamknięty nawias i plik w nawiasach kwadratowych
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
(whispering I can hear you
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
[door slams] I heard that.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
(whispering I can hear you
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
[door slams] I heard that.
Plik wraca co do bajtu, a każdy wiersz ma własny powód. Pierwszy nawias nigdy się nie zamyka, więc nie wiadomo, gdzie kończy się uwaga, i wiersz zostaje bez zmian. Uwaga w drugim wierszu jest w nawiasach kwadratowych, których ta strona w ogóle nie paruje. Oba przypadki to strona odmawiająca działania, a nie działająca na podstawie zgadywania.
Częste pytania
Co ta strona uznaje za informację pozajęzykową?
Parę nawiasów okrągłych i wszystko, co jest w środku. To cała reguła. Obejmuje dźwięki opisywane przez ścieżkę dla osób niesłyszących, takie jak westchnienie, drzwi czy telefon, i równie dobrze obejmuje wstawkę bez związku z dźwiękiem, bo strona dopasowuje kształt, a nie czyta zdania. Jeśli trzeba sprawdzić znaczenie, to decyzja redakcyjna i żadne narzędzie tekstowe nie podejmie jej za ciebie.
Jaka jest różnica między auditory cues a informacją pozajęzykową?
To dwie nazwy tej samej rzeczy, używane po dwóch stronach Atlantyku. Brytyjska i europejska praktyka napisów mówi o auditory cues: dźwiękach, których widz niesłyszący lub słabo słyszący nie słyszy i dlatego musi je mieć zapisane. Praktyka amerykańska zapisuje tę samą treść jako non-speech information, co obejmuje też wszystko inne na ekranie, co nie jest dialogiem. Obie opisują to, co siedzi w nawiasach okrągłych usuwanych przez tę stronę.
Jak powstrzymać usuwanie wstawki, którą chcę zachować?
Nie uruchamiając tej strony na tym pliku albo usuwając wstawkę z nawiasów wcześniej. Strona nie ma sposobu odróżnić uwagi o sposobie mówienia od nawiasu o cenie, więc obie są usuwane. Jeśli plik miesza oba, uczciwe opcje to poprawienie nawiasów u źródła albo użycie strony tekstu w nawiasach, która paruje nawiasy kwadratowe i zostawi twoje okrągłe w spokoju.
Czy usuwanie zmienia czasy albo liczbę bloków?
Czasy są nietknięte: każdy blok zachowuje początek i koniec, a numeracja zostaje taka, jak zapisał plik. Blok znika tylko wtedy, gdy każdy jego wiersz był uwagą w nawiasach, bo nie byłoby czego pokazać, a raport liczy takie bloki osobno od tych, które tylko edytowano. Zakresy stylu poza usuwanym tekstem przesuwają się razem z nim i przeżywają; zakres obejmujący samą uwagę nie ma już na co wskazywać i jest odrzucany.
Dlaczego w wyniku została spacja przed kropką?
Nie powinna. Gdy uwaga stoi w środku zdania, jej usunięcie zostawia spację, która była przed nią, osieroconą przed znakiem interpunkcyjnym, więc strona usuwa też tę spację. Znaki, przed którymi zamyka spację, to kropka, przecinek, wielokropek i nawiasy zamykające; celowo zostawia spokój spacjom przed znakiem zapytania i wykrzyknikiem, bo we francuskich napisach te znaki poprawnie mają przed sobą spację.
Na których formatach napisów to działa?
Na wszystkich dwunastu czytanych przez ten serwis: SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, LRC, MicroDVD, TTML, JSON, zwykłym tekście i CSV. Uwaga jest w tekście bloku, a każdy z tych formatów ma tekst bloku, więc żaden nie jest wyłączony. Format jest ustalany z zawartości, a nie z rozszerzenia, i możesz go nadpisać w kolejce, jeśli plik jest niejednoznaczny.