Usuń etykiety mówiących
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Jedno pole, pięć wyborów, a każdy wybór ma własną stronę. Opcja Nawiasy kwadratowe usuwa pary [kwadratowych] wtrąceń, opcja Nawiasy okrągłe usuwa pary (okrągłych), opcja Etykiety mówcy usuwa pisane wielkimi literami imię i dwukropek po nim na początku wiersza, a opcja Muzyka i dźwięki usuwa symbole nut. Wszystkie cztery naraz to wybór o nazwie Wszystkie adnotacje. Każda z nich zmienia same słowa, a nie formatowanie, więc wiersz się skraca — i w przeciwieństwie do stron formatowania usuniętej adnotacji nie da się przywrócić narzędziem, które czyta wynik. Ta strona wypełnia pole wyborem, który nazywa jej tytuł, i nie wymienia żadnego innego.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Ta strona usuwa etykietę mówiącego na początku wiersza: imię wielkimi literami, dwukropek po nim i spację, która po nim następowała. `BOB: I heard that.` wychodzi jako `I heard that.`, a `- JANE DOE: So did I.` jako `So did I.` Nic więcej w bloku się nie rusza – ani timecode, ani numeracja, ani słowa.
Etykieta jest dopasowywana po kształcie, a nie po liście imion. Ciąg wielkich liter bez ani jednej małej, na samym początku wiersza, zakończony dwukropkiem, jest etykietą. `BOB:`, `JANE DOE:`, `O'BRIEN:`, `BOB (V.O.):` i `- MARIA:` wszystkie się kwalifikują. `He said: hello` nie, bo po wielkiej literze następują małe – to dialog z dwukropkiem i wzięcie go oznaczałoby zjedzenie wiersza filmu. `I:` też się nie kwalifikuje: jedna wielka litera to za mało dowodu, a strona, która by ją brała, zgadywałaby na najczęstszym zaimku w każdym scenariuszu.
Etykiety mówiących pojawiają się z dwóch różnych powodów i ta strona obsługuje oba. W ścieżce dla osób niesłyszących oznaczają zmianę mówiącego, której widz niesłyszący głosów potrzebuje, żeby śledzić scenę. W pliku dwujęzycznym są często jedyną rzeczą oddzielającą dwa języki dzielące wiersz. Ten sam kształt, ta sama zmiana.
Etykieta wiersza dialogu rozdzielonego na dwa bloki jest łapana w każdym bloku osobno, więc obie połowy ją tracą. Pliki są czytane za to, czym są, a nie za rozszerzenie, więc trzy sposoby zapisu – zwykły tekst w SRT, kolumna Dialogue w ASS, znacznik `<v Bob>` w WebVTT – trafiają w to samo miejsce. Nic nie jest wysyłane, a przyjmowany jest każdy format czytany przez ten serwis.
Przykłady
Samo imię i imię za myślnikiem
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
BOB: I heard that.
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
- JANE DOE: So did I.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
I heard that.
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
So did I.
Dwa kształty, jakie etykieta przybiera w prawdziwym pliku: imię samo i imię za myślnikiem oznaczającym zmianę mówiącego. Obie znikają, a razem z nimi dwukropek ze spacją po nim, dzięki czemu wiersz nie zaczyna się od osieroconej spacji. Zostaje dialog taki, jaki przeczytałby widz słyszący scenę.
Dwukropki w dialogu, których strona nie rusza
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
He said: hello
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
I: am not a label
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
He said: hello
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
I: am not a label
Oba bloki wracają co do bajtu. Pierwszy dwukropek następuje po słowie małymi literami, więc jest wewnątrz zdania, a nie przed nim. Drugi następuje po jednej wielkiej literze, a jedna litera to za mało, żeby nazwać coś imieniem – strona, która by tak uznała, kasowałaby zaimek, od którego roi się każdy scenariusz.
Etykieta w kolumnie Dialogue pliku ASS
Wejście
[Script Info]
Title: speaker
[V4+ Styles]
Format: Name, Fontname, Fontsize, PrimaryColour, Bold, Italic
Style: Default,Arial,20,&H00FFFFFF,0,0
[Events]
Format: Layer, Start, End, Style, Name, MarginL, MarginR, MarginV, Effect, Text
Dialogue: 0,0:00:01.00,0:00:02.00,Default,,0,0,0,,BOB: I heard that.
Wynik
[Script Info]
Title: speaker
[V4+ Styles]
Format: Name, Fontname, Fontsize, PrimaryColour, Bold, Italic
Style: Default,Arial,20,&H00FFFFFF,0,0
[Events]
Format: Layer, Start, End, Style, Name, MarginL, MarginR, MarginV, Effect, Text
Dialogue: 0,0:00:01.00,0:00:02.00,Default,,0,0,0,,I heard that.
W ASS tekst jest ostatnią z dziesięciu kolumn oddzielonych przecinkami w wierszu Dialogue, a etykieta siedzi w tej kolumnie. Wszystko wokół przeżywa: nagłówek skryptu, tabela stylów, układ kolumn i czasy zdarzeń. To ta sama zmiana co w przykładzie SRT, osiągnięta przez inny format pliku.
Częste pytania
Skąd strona wie, które słowa są etykietą mówiącego?
Po kształcie: ciąg wielkich liter, cyfr, spacji i interpunkcji bez ani jednej małej litery, na początku wiersza, zakończony dwukropkiem. Obejmuje to `BOB:`, `JANE DOE:`, `O'BRIEN:` i `BOB (V.O.):`, a wyklucza `He said:` i `I:`. Reguła jest zapisana jako brak małych liter, a nie jako lista imion, więc nadal działa na postaciach i skrótach, których nigdy nie widziała.
Czy usunie dwukropek, który jest częścią dialogu?
Nie. `He said: hello` zachowuje swój dwukropek, bo po wielkiej literze na początku następują małe i ciąg nigdy nie wygląda jak imię. To rozróżnienie jest całym powodem, dla którego wymóg wielkich liter istnieje: dwukropki są w dialogu częste, a strona dopasowująca dowolne krótkie słowo przed dwukropkiem brałaby niektóre z nich, a inne zostawiała, zależnie od niczego przewidywalnego.
Co dzieje się z myślnikiem przed etykietą mówiącego?
Znika razem z etykietą. Wiersz zapisany jako `- JANE DOE: So did I.` wychodzi jako `So did I.` bez myślnika na początku, bo myślnik i imię to ten sam znacznik – to para oznaczająca zmianę mówiącego w ścieżce dla osób niesłyszących. Myślnik otwierający wiersz bez imienia po nim zostaje, bo nie ma etykiety, z którą miałby się łączyć.
Czy usuwanie etykiet mówiących zmienia czasy pliku?
Nie. Edytowany jest tylko tekst wewnątrz każdego bloku, więc każdy początek i koniec zostaje taki, jak zapisał plik, a numeracja bloków jest własnością pliku. Zakresy pogrubienia i kursywy na samej etykiecie są odrzucane i liczone w raporcie, bo nie zostaje tekst, który miałyby obejmować; zakresy na dialogu po etykiecie przesuwają się razem z nim i przeżywają.
Po co komu usuwanie etykiet mówiących?
Bo ścieżka dla osób niesłyszących i zwykła ścieżka napisów to różne produkty. Etykieta jest tam po to, żeby widz niesłyszący głosów wiedział, kto mówi; gdy plik jest używany jako zwykłe napisy albo trafia do widza słyszącego scenę, imiona są balastem na początku co drugiego wiersza. Niektórzy nadawcy wręcz ich zabraniają, więc usunięcie jest wymogiem dostawy, a nie preferencją.
Z których formatów można usuwać etykiety mówiących?
Ze wszystkich dwunastu czytanych przez ten serwis: SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, LRC, MicroDVD, TTML, JSON, zwykłego tekstu i CSV. Plik WebVTT oznaczający mówiącego znacznikiem `<v Bob>` jest czytany dla swojego tekstu, a znacznik zostaje tam, gdzie był – zmiatanie takich znaczników to zadanie strony tagów HTML, a nie tej.