Usuń adnotacje SDH
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Jedno pole, pięć wyborów, a każdy wybór ma własną stronę. Opcja Nawiasy kwadratowe usuwa pary [kwadratowych] wtrąceń, opcja Nawiasy okrągłe usuwa pary (okrągłych), opcja Etykiety mówcy usuwa pisane wielkimi literami imię i dwukropek po nim na początku wiersza, a opcja Muzyka i dźwięki usuwa symbole nut. Wszystkie cztery naraz to wybór o nazwie Wszystkie adnotacje. Każda z nich zmienia same słowa, a nie formatowanie, więc wiersz się skraca — i w przeciwieństwie do stron formatowania usuniętej adnotacji nie da się przywrócić narzędziem, które czyta wynik. Ta strona wypełnia pole wyborem, który nazywa jej tytuł, i nie wymienia żadnego innego.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
Ta strona usuwa adnotacje dla osób niesłyszących z pliku napisów w jednym przebiegu. Znikają cztery rodzaje adnotacji: imię mówiącego na początku wiersza, uwaga w nawiasach kwadratowych, uwaga w nawiasach okrągłych oraz symbole nut oznaczające wiersz śpiewany. Zostaje dialog taki, jaki przeczytałby słyszący widz, z timecode'ami, kolejnością bloków i słowami, które naprawdę zostały wypowiedziane, tam gdzie położył je plik.
Warto jasno powiedzieć, co ta strona robi ze słowami, bo to nie to samo co strony stylu. Usunięcie zakresu kursywy zostawia każdy znak tekstu w spokoju. Usunięcie adnotacji kasuje znaki: `BOB: [door slams] I heard that.` wychodzi jako `I heard that.` Wiersz staje się krótszy, a narzędzie zamyka spację, którą adnotacja zostawiła, żeby wynik czytał się jak zdanie, a nie jak zdanie z dziurą.
Nic nie jest zgadywane. Nawias, który nigdy się nie zamyka, zostaje dokładnie taki, jaki jest, bo nie wiadomo, gdzie się kończy, a zgadywania nie widać w wyniku. Etykieta mówiącego musi być wielkimi literami: `BOB:` to etykieta, `He said:` to dialog, a strona biorąca drugie zjadałaby wiersze filmu. Z pojedynczej nuty bez zamykającej usuwany jest tylko symbol, bo usunięcie do końca wiersza zabrałoby jedyne słowa, które publiczność słyszy.
To samo usuwanie działa na każdym formacie czytanym przez ten serwis. Pliki SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, LRC, MicroDVD, TTML, JSON, zwykły tekst i CSV przechodzą tę samą drogę, bo adnotacja mieszka w słowach, a nie w składni pliku. Nic nie jest wysyłane – plik jest czytany i zapisywany w karcie przeglądarki – a cały sezon odcinków przechodzi przez kolejkę razem.
Przykłady
Etykieta mówiącego i oznaczenie dźwięku w jednym przebiegu
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
BOB: [door slams] I heard that.
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
(sighs) I know.
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
I heard that.
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
I know.
Dwa różne rodzaje uwag, po jednym na blok, i oba znikają w tym samym przebiegu. Etykieta zabiera swój dwukropek i spację po nim; uwaga w nawiasach zabiera swoje nawiasy. W obu przypadkach wypowiedziane słowa przeżywają, a odstępy się zamykają, dlatego pierwszy blok nie wychodzi z podwójną spacją w miejscu oznaczenia dźwięku.
Blok, który był wyłącznie adnotacją
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
[music]
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
I heard that.
Wynik
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
I heard that.
Pierwszy blok nie zawierał żadnego dialogu, więc po usunięciu adnotacji nie zostaje nic do pokazania i blok znika razem z nią. Zostawienie go położyłoby na ekranie pusty napis na dwie sekundy. Wynik zaczyna się od 2, bo numery bloków należą do pliku – strona nie numeruje od nowa za twoimi plecami, a przebieg mówi, ile bloków odrzucono.
Dwa wiersze, których strona nie zgaduje
Wejście
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
He said: [come here
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
♪ la la
Wynik
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
He said: [come here
2
00:00:04,000 --> 00:00:06,000
la la
Pierwszy wiersz jest nietknięty z dwóch powodów naraz: nawias nigdy się nie zamyka, a `He said:` jest małymi literami, co czyni z niego dialog, a nie etykietę. Drugi wiersz ma jedną nutę bez zamykającej, więc usuwany jest tylko symbol, a słowa zostają. Oba przypadki to strona wybierająca zostawienie czegoś, zamiast usunięcia czegoś, czego mogłeś chcieć.
Częste pytania
Co dokładnie ta strona usuwa ze ścieżki SDH?
Cztery rodzaje adnotacji, wszystkie w tekście, a nie w znacznikach pliku. Imię mówiącego wielkimi literami i dwukropek po nim na początku wiersza; wszystko w parze nawiasów kwadratowych; wszystko w parze nawiasów okrągłych; oraz symbole nut oznaczające wiersz śpiewany, razem z tym, co jest między parą. Każdy z tych czterech ma też własną stronę, na wypadek gdy chcesz usunąć tylko jeden z nich.
Czy timecode'y przeżywają usunięcie adnotacji?
Tak. Warstwa czasu nie jest ruszana w ogóle: każdy blok zachowuje swój początek i koniec, a numery bloków są własne pliku. Zmienia się tylko tekst wewnątrz bloku, który się skraca, bo znaki zostały skasowane. Zakresy pogrubienia, kursywy, podkreślenia i koloru poza usuwanym tekstem przesuwają się razem z nim i przeżywają; zakres obejmujący adnotację nie ma już spójnego celu i jest odrzucany oraz zgłaszany.
Dlaczego jeden z moich napisów zniknął całkowicie?
Bo każdy jego wiersz był adnotacją. Blok, który brzmi `[music]` albo `♪ ♪`, nie ma dialogu, a po usunięciu uwagi nie ma czego pokazać. Zostawienie go położyłoby pusty napis na ekranie przez cały czas trwania bloku, więc blok jest usuwany i liczony w raporcie jako odrzucony, a nie jako edytowany. Blok z jednym wierszem adnotacji i jednym wierszem dialogu zachowuje wiersz dialogu i zostaje w pliku.
Dlaczego wynik pomija numer bloku po usunięciu muzyki?
Bo numery w pliku są własne pliku i ta strona ich nie przepisuje. Jeśli blok 3 był wyłącznie nutą muzyczną, wynik biegnie 2, 4. Odtwarzacze adresują bloki po timecode, a nie po numerze w wierszu, więc luka nie szkodzi odtwarzaniu – i jest to ta sama luka, którą zostawia strona usuwająca nakładające się bloki. Numerowanie pliku od nowa to osobna robota od usuwania uwag i zrobienie jej tu po cichu ukryłoby, ile bloków naprawdę usunięto.
Czy usunie nawias, który nigdy się nie zamknął?
Nie i to jest celowe. `[door slams` bez nawiasu zamykającego nie mówi, gdzie adnotacja się kończy, więc cokolwiek strona by zrobiła, byłoby zgadywaniem, które z twoich słów usunąć – a takie zgadywanie nie zostawia śladu w wyniku. To samo działa w drugą stronę: zabłąkany nawias zamykający bez otwierającego zostaje taki, jaki jest. Tylko poprawnie sparowane pary ta strona uznaje za adnotację.
Czy strona usunie `He said:` jako etykietę mówiącego?
Nie. Etykieta musi być wielkimi literami, bo taka jest konwencja ścieżek dla osób niesłyszących i to jedyny dowód dostępny narzędziu, które nie może obejrzeć filmu. `BOB:`, `JANE DOE:` i `O'BRIEN (V.O.):` to etykiety; `He said:` i `I:` nie są. Sprawdzenie jest zapisane jako brak małych liter, a nie jako lista imion, więc nie wymaga aktualizacji, gdy w scenariuszu pojawi się nowa postać.
Z jakich formatów napisów mogę wrzucać pliki?
Ze wszystkich dwunastu czytanych przez ten serwis: SRT, WebVTT, ASS, SSA, SBV, SAMI, LRC, MicroDVD, TTML, JSON, zwykłego tekstu i CSV. Adnotacje usuwane przez tę stronę mieszkają w słowach, a każdy z tych formatów może nieść słowa, więc nie ma formatu do wyłączenia. Format jest ustalany z zawartości pliku, a nie z rozszerzenia, i możesz go poprawić w kolejce, jeśli zawartość jest niejednoznaczna.