Dostępność napisów: EN 301 549 i WCAG
Albo wklej tekst napisów
Opcje
Limit nie jest liczbą, którą wpisujesz: jest odczytywany z opublikowanego dokumentu, a raport nazywa ten dokument, cytuje zdanie, z którego pochodzi, mówi, czy jest to wymóg, czy wytyczna, i podaje dzień ostatniej weryfikacji wraz z odnośnikiem. Wybierz dokument, przed którym odpowiadasz. Nie zgadzają się ze sobą: Netflix liczy znaki na sekundę i ogranicza wiersz do 42 znaków, a Ofcom i BBC liczą słowa na minutę, przy czym BBC ogranicza wiersz do 37 znaków. Trzy z nich nie podają żadnych liczb — 47 CFR §79.1, WCAG 2.2 SC 1.2.2 oraz EN 301 549, który wymaga, aby strony internetowe i dokumenty nietraktowane jako strony spełniały to samo kryterium. Te trzy wymagają, by napisy wskazywały, kto mówi, i zawierały informacje o dźwiękach niebędących mową, a każdą liczbę zostawiają nadawcy; strona, która je sprawdza, pyta, czy plik to robi, a nie czy jakiś numer został przekroczony. Nie mają też tej samej wagi: usterka, która wobec WCAG brzmi jak ostrzeżenie, wobec EN 301 549 brzmi jak błąd, bo ten standard zamienia to kryterium w obowiązek. Zmiana tego pola zmienia limit i cytat razem, więc raport nigdy nie pokaże liczby z jednego dokumentu pod nazwą innego. Strony sprawdzające coś, co podaje tylko jeden z tych dokumentów, oferują tylko ten jeden.
W jakiej liczbie klatek na sekundę liczone są czasy. Na stronach formatów tego wymaga MicroDVD, bo zapisuje czasy jako numery klatek. Na stronach poświęconych liczbie klatek jest to stawka, według której zgrany był plik — wersja, dla której powstały napisy — a drugie pole na stronie przyjmuje liczbę klatek wideo, z którym napisy będą używane. Najczęstsze wartości to 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 50, 59,94 i 60. Pomyłka przesuwa całą oś czasu, a na stronach poświęconych liczbie klatek przesuwa ją o współczynnik, a nie o stałą wartość.
EN 301 549 to europejski standard wymagań dostępności w ICT, a o napisach nagranych wcześniej mówi jedną rzecz: klauzula 9.1.2.2 wymaga, żeby strony internetowe, a klauzula 10.1.2.2 dokumenty niebędące stronami spełniały kryterium sukcesu 1.2.2 WCAG 2.1 Captions (Prerecorded). Poza tym włączeniem standard nie podaje własnego wymogu, a samo kryterium WCAG nie podaje żadnych liczb — ani tempa czytania, ani długości linii, ani limitów czasu trwania. Ta strona uruchamia wszystkie swoje kontrole napisów względem jednego albo drugiego dokumentu i dlatego jest jedną stroną, a nie dwiema: kontrola jest tą samą kontrolą i zmienia się tylko waga zdania. Plik jest czytany w przeglądarce, nigdy nie jest wysyłany i nie jest zmieniany.
Waga jest tu najciekawsza i to ona jest powodem, dla którego oba dokumenty są dostępne na jednej stronie. Zdanie, które ta strona stosuje, jest podane jako obowiązek przez EN 301 549 — shall satisfy — i jako wskazówka przez WCAG, którego dokument Understanding niesie słowa o wskazywaniu, kto mówi. Ten sam blok w tym samym pliku czyta się więc jako błąd względem europejskiego standardu i jako ostrzeżenie względem kryterium, które on włącza. W pliku między tymi dwoma przebiegami nic się nie zmieniło. To fakt o dwóch dokumentach i warto go raz zobaczyć.
Ponieważ żaden z dokumentów nie podaje liczb, cztery z pięciu sekcji raportu powiedzą, że limitu nie podano. To nie jest pusta strona. To odpowiedź na pytanie, które ludzie zadają przed pisaniem domowego standardu: czy standard dostępności, który muszą spełnić, mówi coś o tym, jak szybko napisy można czytać albo jak długo mogą zostawać na ekranie. Nie mówi; te liczby żyją w wytycznych nadawców i platform, czyli w innym rodzaju dokumentu, i raporty dla nich mówią to wprost. Raport pobierasz jako PDF do czytania albo osobno jako CSV do sortowania.
Przykłady
Ten sam plik względem EN 301 549
Napisy
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
JOHN: I told you not to wait up.
2
00:00:04,000 --> 00:00:07,400
- I know what you did last summer, and I am not going to pretend otherwise.
- Then say it out loud, right here, in front of everybody.
3
00:00:09,000 --> 00:00:09,600
Wait.
4
00:00:11,000 --> 00:00:19,200
MARY: Nothing. It does not matter now.
5
00:00:21,000 --> 00:00:23,000
The quick brown fox jumps over the lazy dog every single morning.
Co znajduje raport
Cues with two speakers and no name — 1 found
Severity Cues Start End Measured Clause
Error 2 00:00:04.000 00:00:07.400 2 items ETSI EN 301 549 v3.2.1 — Accessibility requirements for ICT products and services — 9.1.2.2 Captions (Prerecorded): Where ICT is a web page, it shall satisfy the WCAG 2.1 Success Criterion 1.2.2 Captions (Prerecorded)
What it was checked against
Standard: ETSI EN 301 549 (EU accessibility requirements for ICT)
Where it is stated: 9.1.2.2 Captions (Prerecorded): Where ICT is a web page, it shall satisfy the WCAG 2.1 Success Criterion 1.2.2 Captions (Prerecorded)
Stated as: Requirement
Verified: 2026-10-16
Not checked by this page: 10.1.2.2 Captions (Prerecorded): Where ICT is a non-web document, it shall satisfy the WCAG 2.1 Success Criterion 1.2.2 Captions (Prerecorded)Zwróć uwagę na ostatni wiersz: EN 301 549 traktuje strony internetowe i dokumenty niebędące stronami w dwóch osobnych klauzulach, które mówią to samo o tym samym kryterium. Ta strona stosuje klauzulę dla stron i nazywa drugą wśród tego, czego nie sprawdziła, bo to, która z nich cię dotyczy, zależy od tego, jako co plik jest publikowany, a plik tekstowy tego nie mówi. Resztę pracy wykonuje sam cytat: numer klauzuli jest z EN 301 549, a stosowane zdanie jest cytowane z WCAG, bo taki jest kształt standardu — przyjmuje kryterium, zamiast je powtarzać.
Te same bajty względem WCAG 2.2 SC 1.2.2
Napisy
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
JOHN: I told you not to wait up.
2
00:00:04,000 --> 00:00:07,400
- I know what you did last summer, and I am not going to pretend otherwise.
- Then say it out loud, right here, in front of everybody.
3
00:00:09,000 --> 00:00:09,600
Wait.
4
00:00:11,000 --> 00:00:19,200
MARY: Nothing. It does not matter now.
5
00:00:21,000 --> 00:00:23,000
The quick brown fox jumps over the lazy dog every single morning.
Co znajduje raport
Cues with two speakers and no name — 1 found
Severity Cues Start End Measured Clause
Warning 2 00:00:04.000 00:00:07.400 2 items Understanding Success Criterion 1.2.2: Captions (Prerecorded) — Intent: captions not only include dialogue, but identify who is speaking
What it was checked against
Standard: WCAG 2.2 Success Criterion 1.2.2
Where it is stated: Intent: captions not only include dialogue, but identify who is speaking
Stated as: GuidelineIdentyczne wejście, identyczny blok, identyczny pomiar — i Ostrzeżenie w kolumnie wagi zamiast Błędu. Ta jedna komórka jest argumentem za tą stroną zamiast dwóch: zmiana jest w dokumencie, a porównanie obu przebiegów to jedyny sposób, żeby ją zobaczyć. Zmienia się też wiersz klauzuli, z numeru klauzuli EN 301 549 na dokument Understanding, bo tam WCAG to zdanie umieszcza. Żaden nie jest bardziej poprawny od drugiego; to dwa dokumenty, a raport mówi, o który zapytałeś.
Nazwa ukryta przez myślnik
Napisy
1
00:00:01,000 --> 00:00:03,000
MARY: It does not matter now.
2
00:00:04,000 --> 00:00:07,000
- JOHN: I told you not to wait up.
- Then say it out loud.
Co znajduje raport
Cues with two speakers and no name — 1 found
Severity Cues Start End Measured Clause
Error 2 00:00:04.000 00:00:07.000 2 items ETSI EN 301 549 v3.2.1 — Accessibility requirements for ICT products and services — 9.1.2.2 Captions (Prerecorded)
Ten plik nazywa drugiego mówcę — jako „- JOHN:” — i mimo to jest zgłoszony. To znane ograniczenie kontroli, wydrukowane tutaj, a nie odłożone do szuflady: nazwa jest rozpoznawana tylko wtedy, gdy zaczyna linię, a myślnik na początku linii jest czytany jako zmiana mówcy bez nazwy. Poprawka polega na zapisaniu albo „JOHN:”, albo samego myślnika, nigdy obu naraz. Ten przykład istnieje, bo ograniczenie, które widać w przykładzie, łatwiej obejść niż takie, które spotyka się w raporcie na końcu dostawy.
Częste pytania
Dlaczego EN 301 549 i WCAG 1.2.2 są sprawdzane na tej samej stronie?
Bo klauzula 9.1.2.2 EN 301 549 nie podaje własnego wymogu dla napisów nagranych wcześniej: wymaga, żeby strony internetowe spełniały kryterium sukcesu 1.2.2 WCAG 2.1. Dwie strony uruchamiałyby te same reguły na tym samym pliku i dawały raporty różniące się tylko nazwą standardu u góry, czyli parę niemal bliźniaczych stron, a nie dwie odpowiedzi. Jedna strona z wyborem dokumentu zachowuje porównanie tam, gdzie ma ono znaczenie: w kolumnach wagi i klauzuli.
Dlaczego ten sam blok czyta się jako błąd względem EN 301 549, a jako ostrzeżenie względem WCAG?
Bo wagę rozstrzyga dokument, a nie kontrola. EN 301 549 podaje wymóg słowami shall satisfy, więc raport niesie znalezisko jako błąd. Kryterium sukcesu 1.2.2 WCAG jest kryterium poziomu A, którego tekst normatywny nie wspomina o wskazywaniu, kto mówi — to zdanie leży w publikowanym obok dokumencie Understanding, materiale informacyjnym — więc raport niesie to samo znalezisko jako ostrzeżenie. Uruchomienie obu zajmuje sekundy i jest najczystszym sposobem zobaczenia, przed którym dokumentem naprawdę odpowiadasz.
Które klauzule EN 301 549 dotyczą napisów, a której ta strona nie sprawdza?
Klauzula 9.1.2.2 dotyczy stron internetowych, a klauzula 10.1.2.2 dokumentów niebędących stronami; obie wymagają spełnienia kryterium sukcesu 1.2.2 WCAG 2.1. Ta strona stosuje klauzulę dla stron i wymienia tę dla dokumentów wśród tego, czego nie sprawdziła, bo to, która obowiązuje, zależy od sposobu publikacji, a plik napisów tego nie zapisuje. Wybranie tego standardu i przeczytanie ostatniego wiersza mówi, że istnieją obie klauzule — więcej niż raport, który po cichu wybrałby jedną.
Czy EN 301 549 i WCAG 1.2.2 podają jakieś liczby dla czasu trwania albo długości napisów?
Żaden nie podaje. Kryterium sukcesu 1.2.2 wymaga dostarczenia napisów do treści nagranej wcześniej, a materiał wokół niego prosi, żeby wskazywały, kto mówi, i przekazywały informacje niebędące mową; nie ma tam ani tempa czytania, ani długości linii, ani minimalnego czy maksymalnego czasu trwania. EN 301 549 nie dodaje nic liczbowego, bo przyjmuje kryterium, zamiast je powtarzać. Cztery z pięciu sekcji tego raportu mówią to samo i to jest odpowiedź na pytanie zadawane przed pisaniem domowego standardu.
Co Europejski akt o dostępności ma wspólnego z EN 301 549?
EN 301 549 to zharmonizowany standard, na który wskazuje Europejski akt o dostępności, więc to dokument, względem którego ocenia się europejski serwis, a nie samo WCAG. Dlatego ta strona oferuje go obok kryterium, które on włącza, i dlatego jego znaleziska czytają się jako błędy: akt czyni wymóg wiążącym przez standard, podczas gdy WCAG sam w sobie jest standardem, który witryna może zdecydować się spełniać. Raport nadal opisuje plik, a nie serwis, więc nie wydaje werdyktu w żadną stronę.
Czy ta strona rozstrzyga, czy serwis jest zgodny z EN 301 549?
Nie. Raportuje, co zawiera jeden plik napisów: ile bloków zmierzono w sposób, w jaki mierzy ta strona, którą klauzulę cytuje każde znalezisko i czego nie sprawdzono. EN 301 549 dotyczy produktów i usług ICT, a usługa obejmuje odtwarzacze, interfejsy i dystrybucję, nie tylko plik napisów. Czysty raport tutaj znaczy, że plik nie potknął się o kontrole, które ta strona uruchamia — to węższe stwierdzenie niż to, którego potrzebuje decyzja o zgodności.
Czego szuka sprawdzenie
- Raport opisuje plik, a nie serwis. EN 301 549 to zharmonizowany standard, na który wskazuje Europejski akt o dostępności, a WCAG 2.2 to standard, względem którego ocenia się witrynę albo produkt; żaden nie jest stwierdzeniem o jednym pliku napisów i nic tutaj nie rozstrzyga, że cokolwiek jest zgodne. Raport podaje, ile bloków zmierzono w sposób, w jaki mierzy ta strona, którą klauzulę cytuje każde znalezisko, jak ta klauzula jest sformułowana w dokumencie, z którego pochodzi, i których części dokumentów ta strona nie sprawdziła.
- Rozróżnienie między dwoma dokumentami na tej stronie nie jest ozdobą. Ten sam blok czyta się jako błąd względem EN 301 549 i jako ostrzeżenie względem WCAG, bo jeden podaje wymóg jako shall, a drugi umieszcza go w materiale informacyjnym. Przed którym z nich odpowiadasz, zależy od tego, gdzie treść jest publikowana i kto pyta, a tego plik napisów nie umie powiedzieć, więc raport podaje oba, zamiast wybierać.
Odnośniki
- EN 301 549 (ETSI) v3.2.1 — klauzula 9.1.2.2 Captions (Prerecorded): jeśli ICT jest stroną internetową, musi spełniać kryterium sukcesu 1.2.2 Captions (Prerecorded) WCAG 2.1. Klauzula 10.1.2.2 podaje ten sam wymóg dla dokumentów niebędących stronami. Standard nie podaje nic własnego o napisach poza tym włączeniem, więc zdanie, które ta strona stosuje, jest cytowane z WCAG, a tylko numer klauzuli pochodzi stąd.
- WCAG 2.2 kryterium sukcesu 1.2.2 (Captions, Prerecorded), poziom A. Kryterium wymaga napisów do nagranej wcześniej treści audio w mediach zsynchronizowanych. Zdanie o wskazywaniu, kto mówi, leży w dokumencie Understanding do niego, który jest informacyjny, a nie normatywny, i dlatego ta strona zapisuje znalezisko jako ostrzeżenie, gdy wybranym dokumentem jest WCAG.